Właściwości farmakokinetyczne
Pregabalin Reddy 200 mg

Właściwości farmakokinetyczne pregabaliny

Pregabalina wykazuje podobny profil farmakokinetyczny w stanie stacjonarnym zarówno u zdrowych ochotników, jak i u pacjentów z padaczką przyjmujących leki przeciwpadaczkowe oraz u osób cierpiących na ból przewlekły. Charakterystyka farmakokinetyczna leku obejmuje kilka kluczowych aspektów, które zostaną szczegółowo omówione poniżej.¹

Wchłanianie pregabaliny

Pregabalina charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym na czczo, osiągając maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) w ciągu zaledwie 1 godziny po podaniu zarówno dawki pojedynczej, jak i wielokrotnych. Biodostępność leku po podaniu doustnym jest bardzo wysoka i wynosi ≥90%, co istotne – jest ona niezależna od wielkości zastosowanej dawki. Po zastosowaniu dawek wielokrotnych stan stacjonarny jest osiągany stosunkowo szybko, w czasie 24-48 godzin.²

Spożywanie pregabaliny wraz z pokarmem zmniejsza szybkość jej wchłaniania, co objawia się redukcją Cmax o około 25-30% oraz opóźnieniem czasu osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) o około 2,5 godziny. Należy jednak podkreślić, że przyjmowanie leku podczas posiłku nie wpływa w istotny klinicznie sposób na całkowity stopień wchłaniania pregabaliny.³

Dystrybucja pregabaliny

Badania przedkliniczne potwierdziły zdolność pregabaliny do przenikania przez barierę krew-mózg u myszy, szczurów i małp. Substancja przenika również przez łożysko u szczurów i jest obecna w mleku karmiących samic. U ludzi pozorna objętość dystrybucji pregabaliny po podaniu doustnym wynosi około 0,56 l/kg. Istotną cechą farmakokinetyczną leku jest brak wiązania z białkami osocza.⁴

Metabolizm pregabaliny

Pregabalina w organizmie ludzkim podlega metabolizmowi w nieistotnym stopniu. Po podaniu dawki pregabaliny znaczonej radioaktywnie, około 98% radioaktywności wykrywano w moczu w postaci niezmienionej pregabaliny. Głównym metabolitem obecnym w moczu jest N-metylowa pochodna pregabaliny, która stanowi zaledwie 0,9% podanej dawki. W badaniach przedklinicznych nie zaobserwowano zjawiska przechodzenia form racemicznych pregabaliny z S-enancjomeru do R-enancjomeru.⁵

Eliminacja pregabaliny

Pregabalina jest wydalana z krążenia ogólnego głównie przez nerki w postaci niezmienionej. Średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 6,3 godziny. Zarówno klirens osoczowy, jak i nerkowy pregabaliny wykazują zależność wprost proporcjonalną do klirensu kreatyniny.⁶

W przypadku pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub poddawanych zabiegom dializoterapii konieczne jest dostosowanie dawki leku.⁷

Charakterystyka farmakokinetyki liniowej

W zalecanym zakresie dawek dobowych farmakokinetyka pregabaliny wykazuje charakter liniowy. Międzyosobnicze różnice w farmakokinetyce są stosunkowo niewielkie i nie przekraczają 20%. Farmakokinetyka po podaniu dawek wielokrotnych jest przewidywalna i można ją określić na podstawie danych uzyskanych po podaniu dawki jednorazowej. Ta właściwość sprawia, że nie ma potrzeby rutynowego monitorowania stężenia pregabaliny w osoczu pacjentów.<sup data-drug="Pregabalin Reddy" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="W zalecanym zakresie dawek dobowych farmakokinetyka pregabaliny jest liniowa. Międzyosobnicze różnice w farmakokinetyce leku są małe (8

Wpływ czynników fizjologicznych i patologicznych na farmakokinetykę pregabaliny

Wpływ płci

Badania kliniczne wykazały, że płeć nie wpływa w sposób istotny klinicznie na stężenia pregabaliny w osoczu, co oznacza, że nie ma konieczności modyfikacji dawkowania ze względu na płeć pacjenta.⁹

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Klirens pregabaliny wykazuje proporcjonalność do klirensu kreatyniny. Dodatkowo, pregabalina jest skutecznie usuwana z osocza podczas zabiegu hemodializy – po 4-godzinnym zabiegu stężenie leku w osoczu ulega redukcji o około 50%. Ponieważ główną drogą eliminacji pregabaliny są nerki, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest zmniejszenie dawki, a po zabiegu hemodializy należy podać dawkę dodatkową.¹⁰

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Nie przeprowadzono specyficznych badań farmakokinetycznych u osób z zaburzeniami czynności wątroby. Jednakże, biorąc pod uwagę fakt, że pregabalina nie ulega istotnemu metabolizmowi i jest wydalana głównie w postaci niezmienionej przez nerki, nie przewiduje się, aby zaburzenia czynności wątroby mogły istotnie wpływać na stężenie pregabaliny w osoczu.¹¹

Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży

Farmakokinetykę pregabaliny oceniano u dzieci i młodzieży z padaczką w różnych grupach wiekowych (od 1 do 23 miesięcy, od 2 do 6 lat, od 7 do 11 lat, od 12 do 16 lat) stosując dawki 2,5; 5; 10 i 15 mg/kg mc./dobę w ramach badania farmakokinetyki i tolerancji.¹²

Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia pregabaliny w osoczu po podaniu doustnym na czczo był zbliżony we wszystkich badanych grupach wiekowych i wynosił od 0,5 do 2 godzin od momentu podania dawki.¹³

Wartości Cmax i AUC (pole pod krzywą stężenia w czasie) dla pregabaliny wykazywały liniowy wzrost wraz ze zwiększaniem dawki we wszystkich grupach wiekowych. Zaobserwowano jednak, że wartość AUC była niższa o 30% u dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 30 kg, co wynikało z większego o 43% klirensu skorygowanego względem masy ciała w porównaniu do pacjentów o masie ciała ≥30 kg.¹⁴

Okres półtrwania pregabaliny w końcowej fazie eliminacji różnił się w zależności od wieku pacjentów pediatrycznych i wynosił średnio od około 3 do 4 godzin u dzieci w wieku do 6 lat oraz od 4 do 6 godzin u pacjentów w wieku 7 lat i starszych.¹⁵

Analiza farmakokinetyczna populacji wykazała, że klirens kreatyniny był istotną współzmienną wpływającą na klirens pregabaliny po podaniu doustnym, natomiast masa ciała stanowiła istotną współzmienną wpływającą na pozorną objętość dystrybucji po podaniu doustnym. Zależności te były podobne zarówno u dzieci i młodzieży, jak i u pacjentów dorosłych.¹⁶

Należy podkreślić, że nie ustalono farmakokinetyki pregabaliny u pacjentów w wieku poniżej 3 miesięcy.¹⁷

Farmakokinetyka u osób w podeszłym wieku

U osób starszych obserwuje się zmniejszenie klirensu pregabaliny wraz z wiekiem. Ta zmiana jest związana ze zmniejszeniem klirensu kreatyniny, co stanowi typowe zjawisko u osób w podeszłym wieku. W związku z tym może być konieczne zmniejszenie dawki pregabaliny u pacjentów, u których doszło do związanego z wiekiem zaburzenia czynności nerek.¹⁸

Farmakokinetyka u kobiet w okresie laktacji

Farmakokinetykę pregabaliny w dawce 150 mg podawanej co 12 godzin (300 mg na dobę) zbadano u 10 kobiet karmiących piersią, będących co najmniej 12 tygodni po porodzie. Proces laktacji miał niewielki wpływ (lub nie miał żadnego wpływu) na farmakokinetykę pregabaliny.¹⁹

Pregabalina przenika do mleka matki, a jej średnie stężenie w stanie stacjonarnym stanowi około 76% stężenia w osoczu matki. Szacunkowa dawka, jaką niemowlę może przyjąć z mlekiem matki (przy założeniu średniego dziennego spożycia mleka na poziomie 150 ml/kg mc./dobę) w przypadku kobiet przyjmujących pregabalinę w dawce 300 mg/dobę, wynosi około 0,31 mg/kg mc./dobę. Przy maksymalnej dawce 600 mg/dobę, ilość ta wzrasta do 0,62 mg/kg mc./dobę. Te szacunkowe dawki stanowią około 7% łącznej dobowej dawki przyjmowanej przez matkę, w przeliczeniu na mg/kg masy ciała.²⁰

Zestawienie głównych parametrów farmakokinetycznych pregabaliny