Właściwości farmakodynamiczne
Paramax Quick 500 mg
Paramax Quick to preparat zawierający 500 mg paracetamolu w saszetce, przeznaczony do sporządzania roztworu doustnego. Paracetamol, klasyfikowany w grupie anilidów (kod ATC: N02BE01), wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, głównie poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym. Mechanizm przeciwgorączkowy opiera się na rozszerzeniu naczyń obwodowych, zwiększeniu przepływu krwi przez skórę oraz nasileniu pocenia, co prowadzi do utraty ciepła i obniżenia temperatury ciała. Preparat zawiera również substancje pomocnicze: mannitol (2000 mg) i ksylitol (1665 mg), które mogą mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z określonymi schorzeniami metabolicznymi.
Właściwości farmakodynamiczne leku Paramax Quick
Lek Paramax Quick zawiera substancję czynną paracetamol (Paracetamolum) w dawce 500 mg w każdej saszetce, w postaci proszku do sporządzania roztworu doustnego. Jest to produkt leczniczy zaklasyfikowany do grupy farmakoterapeutycznej: Inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, anilidy, o kodzie ATC: N02BE01. 1
Mechanizm działania paracetamolu
Paracetamol wykazuje dwa główne efekty terapeutyczne: działanie przeciwbólowe oraz działanie przeciwgorączkowe. Podstawowy mechanizm działania leku opiera się na hamowaniu syntezy prostaglandyn, przy czym efekt ten zachodzi przede wszystkim w ośrodkowym układzie nerwowym. 2
Efekt przeciwgorączkowy
W przypadku działania przeciwgorączkowego, paracetamol wywołuje istotne zmiany fizjologiczne w organizmie. Powoduje rozszerzenie naczyń obwodowych, co skutkuje zwiększeniem przepływu krwi przez skórę. To z kolei prowadzi do nasilenia pocenia się i w konsekwencji do utraty ciepła przez organizm. Te mechanizmy fizjologiczne przyczyniają się do obniżenia podwyższonej temperatury ciała. 3
Charakterystyka formy farmaceutycznej
Paramax Quick ma postać proszku do sporządzania roztworu doustnego, pakowanego w saszetki. Proszek ma charakterystyczny różowy kolor oraz zapach czarnej porzeczki, co poprawia jego walory organoleptyczne i zwiększa akceptowalność przez pacjentów. 4
Substancje pomocnicze o znaczeniu klinicznym
Oprócz substancji czynnej, paracetamolu, preparat zawiera również substancje pomocnicze, z których dwie mają znane działanie fizjologiczne i należy zwrócić na nie uwagę w praktyce klinicznej:
- Mannitol (E421) – w ilości 2000 mg w saszetce – substancja słodząca o właściwościach osmotycznych
- Ksylitol (E967) – w ilości 1665 mg w saszetce – substancja słodząca, która może mieć łagodne działanie przeczyszczające
Powyższe substancje pomocnicze mogą mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z określonymi schorzeniami lub uwarunkowaniami metabolicznymi. 5
Selektywność działania farmakodynamicznego
W przeciwieństwie do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), paracetamol wykazuje selektywność ośrodkową w hamowaniu syntezy prostaglandyn. Jego działanie jest skierowane głównie na układ nerwowy, przy ograniczonym wpływie na syntezę prostaglandyn w tkankach obwodowych. Ta właściwość sprawia, że paracetamol nie wykazuje typowego dla NLPZ działania przeciwzapalnego, ale również nie powoduje charakterystycznych dla tej grupy leków działań niepożądanych, jak podrażnienie błony śluzowej żołądka czy zaburzenia krzepnięcia. 6
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania