Właściwości farmakodynamiczne
Oxodil Combo (320 mcg + 9 mcg)/dawkę dostarczoną

Właściwości farmakodynamiczne leku

Produkt leczniczy Oxodil Combo, (320 mikrogramów + 9 mikrogramów)/dawkę dostarczoną, należy do grupy farmakoterapeutycznej: leki stosowane w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych: leki adrenergiczne, wziewne, kod ATC: R03AK07. Jest to preparat złożony zawierający dwie substancje czynne: budezonid (glikokortykosteroid) oraz formoterol (selektywny agonista receptorów β2-adrenergicznych), które wykazują działanie synergistyczne w leczeniu astmy oskrzelowej.¹

Mechanizm działania budezonidu

Budezonid wykazuje charakterystyczne dla glikokortykosteroidów zależne od dawki działanie przeciwzapalne w drogach oddechowych. Podawany drogą wziewną prowadzi do istotnego złagodzenia objawów astmy oraz zmniejszenia częstości jej zaostrzeń. Zastosowanie drogi wziewnej pozwala na ograniczenie działań niepożądanych w porównaniu do kortykosteroidów o działaniu ogólnym. Należy zaznaczyć, że dokładny mechanizm przeciwzapalnego działania glikokortykosteroidów nie został jeszcze w pełni poznany.²

Mechanizm działania formoterolu

Formoterol jako wybiórczy agonista receptora β2-adrenergicznego po podaniu wziewnym wykazuje szybki i długotrwały efekt rozkurczający mięśnie gładkie oskrzeli u pacjentów z odwracalną obturacją dróg oddechowych. Siła działania rozszerzającego oskrzela jest proporcjonalna do podanej dawki, a efekt terapeutyczny pojawia się bardzo szybko – w czasie od 1 do 3 minut po inhalacji. Co istotne, po zastosowaniu pojedynczej dawki, działanie rozszerzające oskrzela utrzymuje się przez minimum 12 godzin, co umożliwia stosowanie leku dwa razy na dobę.³

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Zastosowanie w astmie oskrzelowej

Przeprowadzone badania kliniczne z udziałem dorosłych pacjentów jednoznacznie wykazały, że połączenie formoterolu z budezonidem skutkuje istotną poprawą objawów astmy, znaczącą poprawą czynności płuc oraz zmniejszeniem częstości zaostrzeń choroby. Dwa 12-tygodniowe badania kliniczne potwierdziły, że efekt budezonidu i formoterolu podawanych w jednym inhalatorze jest porównywalny z efektem tych samych substancji podawanych oddzielnie, a jednocześnie przewyższa skuteczność monoterapii samym budezonidem. We wszystkich badanych grupach pacjenci mieli możliwość doraźnego stosowania krótko działających β2-mimetyków. Istotne jest również to, że nie zaobserwowano zjawiska tachyfilaksji, czyli osłabienia efektu przeciwastmatycznego w miarę upływu czasu terapii.⁴

Zastosowanie w populacji pediatrycznej

W populacji pediatrycznej przeprowadzono dwa 12-tygodniowe badania kliniczne obejmujące 265 dzieci w wieku od 6 do 11 lat. Pacjenci otrzymywali preparat budezonidu z formoterolem w dawce podtrzymującej 2 inhalacje po (80 μg + 4,5 μg) na dawkę dostarczoną, podawane dwa razy na dobę. Dodatkowo, w razie potrzeby stosowano krótko działający β2-mimetyk. Wyniki obu badań potwierdziły znaczącą poprawę czynności płuc w porównaniu z monoterapią równoważną dawką budezonidu. Terapia skojarzona była dobrze tolerowana przez pacjentów pediatrycznych.⁵

Zastosowanie w POChP

Skuteczność kliniczną preparatu w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP) oceniano w dwóch 12-miesięcznych badaniach, w których analizowano wpływ na czynność płuc oraz częstość zaostrzeń choroby. Zaostrzenia definiowano jako konieczność wdrożenia terapii doustnymi steroidami i/lub antybiotykami, lub hospitalizację. Do badań włączono pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej postacią POChP, u których wyjściowa wartość FEV1 przed podaniem leku rozszerzającego oskrzela wynosiła <50% wartości należnej. Po podaniu leku rozszerzającego oskrzela mediana wartości FEV1 przy włączeniu do badania wynosiła 42% wartości należnej.<sup data-drug="Oxodil Combo" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W dwóch trwających 12 miesięcy badaniach oceniano wpływ na czynność płuc i częstość zaostrzeń choroby (definiowanych jako cykle leczenia doustnymi steroidami i (lub) antybiotykami i (lub) hospitalizacja) u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej postacią POChP. Kryterium włączenia do obu badań była wartość FEV1 6

Wyniki badań wykazały, że średnia roczna liczba zaostrzeń była istotnie mniejsza u pacjentów stosujących terapię skojarzoną budezonidem z formoterolem w porównaniu z grupą otrzymującą sam formoterol lub placebo. W liczbach bezwzględnych było to średnio 1,4 zaostrzenia w grupie stosującej terapię skojarzoną w porównaniu z 1,8-1,9 zaostrzenia w grupie placebo lub monoterapii formoterolem. Dodatkowo zaobserwowano korzystny wpływ na czas stosowania doustnych kortykosteroidów – średnia liczba dni przyjmowania tych leków w przeliczeniu na pacjenta w okresie 12 miesięcy była niższa w grupie budezonid+formoterol (7-8 dni/pacjenta/rok) w porównaniu z grupą placebo (11-12 dni) i grupą formoterolu (9-12 dni).⁷

Należy podkreślić, że w odniesieniu do parametrów czynności płuc, takich jak FEV1, nie wykazano przewagi terapii skojarzonej nad monoterapią formoterolem.⁸

Podsumowanie właściwości farmakodynamicznych