Właściwości farmakokinetyczne
Memotropil 20% 12 g/60 ml

Piracetam, substancja czynna preparatu Memotropil 20% (12 g/60 ml, roztwór do infuzji), charakteryzuje się brakiem wiązania z białkami osocza, co sprzyja jego szerokiej dystrybucji do tkanek, z objętością dystrybucji około 0,6 l/kg. Lek przenika przez barierę krew-mózg, osiągając maksymalne stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym po około 5 godzinach (tmax), z okresem półtrwania wynoszącym około 8,5 godziny w tym płynie. Najwyższe stężenia piracetamu obserwuje się w korze mózgu (płaty czołowy, ciemieniowy, potyliczny), korze móżdżku oraz zwojach podstawy mózgu. Substancja przenika również przez barierę łożyskową i błony erytrocytów, nie ulegając metabolizmowi w organizmie, co potwierdza wykrywanie większości dawki w postaci niezmienionej w moczu.

Substancja czynna
Kategoria leku

Właściwości farmakokinetyczne piracetamu

Piracetam, substancja czynna preparatu Memotropil 20% (12 g/60 ml, roztwór do infuzji), charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie terapeutyczne oraz bezpieczeństwo stosowania. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę procesów farmakokinetycznych tej substancji leczniczej.1

Dystrybucja piracetamu w organizmie

Charakterystyczną cechą piracetamu jest brak wiązania z białkami osocza, co wpływa na jego biodostępność i dystrybucję w organizmie. Objętość dystrybucji wynosi około 0,6 l/kg, co wskazuje na względnie dobrą penetrację do tkanek organizmu.2

Istotną właściwością piracetamu jest zdolność przenikania przez barierę krew-mózg, co potwierdza jego obecność w płynie mózgowo-rdzeniowym po podaniu dożylnym. Maksymalne stężenie (tmax) w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane jest po około 5 godzinach, a okres półtrwania w tym płynie wynosi około 8,5 godziny.3

Badania na zwierzętach wykazały, że największe stężenia piracetamu w mózgu występują w:

  • Korze mózgu, szczególnie w płatach:
    • czołowym
    • ciemieniowym
    • potylicznym
  • Korze móżdżku
  • Zwojach podstawy mózgu

4

Piracetam wykazuje zdolność przenikania do wszystkich tkanek organizmu, z wyjątkiem tkanki tłuszczowej. Ponadto substancja ta przenika przez barierę łożyskową oraz przez błony komórkowe izolowanych erytrocytów.5

Metabolizm piracetamu

Szczególną cechą piracetamu jest brak metabolizmu w organizmie. Substancja ta nie ulega przemianie w ustroju, co potwierdzają następujące dowody:6

  • Znacznie wydłużony okres półtrwania w osoczu u pacjentów z bezmoczem
  • Wykrywanie większości przyjętej dawki piracetamu w moczu w postaci niezmienionej

Eliminacja piracetamu

Okres półtrwania (t0,5) piracetamu w osoczu wynosi około 5 godzin. Wartość ta może być zwiększona w następujących przypadkach:7

  • U osób w podeszłym wieku – głównie z powodu zmniejszenia klirensu nerkowego
  • U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

Całkowity klirens ustrojowy piracetamu wynosi 80-90 ml/min. Lek wydala się przede wszystkim z moczem, przy czym 80-100% dawki jest wydalane tą drogą. Mechanizmem odpowiedzialnym za usuwanie piracetamu z organizmu jest przesączanie kłębuszkowe.8

Parametry farmakokinetyczne piracetamu

Parametr Wartość Uwagi
Wiązanie z białkami osocza Brak Sprzyja dystrybucji do tkanek
Objętość dystrybucji Około 0,6 l/kg Wskazuje na dobrą penetrację do tkanek
tmax w płynie mózgowo-rdzeniowym Około 5 godzin Po podaniu dożylnym
t0,5 w płynie mózgowo-rdzeniowym Około 8,5 godziny Dłuższy niż w osoczu
t0,5 w osoczu Około 5 godzin Wydłużony u osób starszych i z niewydolnością nerek
Całkowity klirens ustrojowy 80-90 ml/min Zależny od funkcji nerek
Metabolizm Brak Brak metabolitów
Wydalanie z moczem 80-100% dawki Poprzez przesączanie kłębuszkowe
  1. 25.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl