Wskazania do stosowania
Lonamo 100 mg

Lonamo, zawierający sytagliptynę w dawkach 50 mg i 100 mg, jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których konieczna jest poprawa kontroli glikemii. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii skojarzonej z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPAR gamma (tiazolidynedionami). W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii przy terapii dwulekowej, Lonamo może być dodany do schematów trójlekowych, w tym z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPAR gamma. Ponadto, lek może być stosowany jako uzupełnienie terapii insulinowej, z metforminą lub bez niej, gdy stała dawka insuliny wraz z dietą i ćwiczeniami nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.

Wskazania do stosowania leku Lonamo

Lonamo zawierający sytagliptynę jest lekiem przeznaczonym do stosowania w terapii dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, w przypadkach gdy konieczna jest poprawa kontroli glikemii. Produkt dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dwóch dawkach: 50 mg oraz 100 mg.1

Zastosowanie w monoterapii

Lonamo może być stosowany jako jedyny lek u pacjentów, u których kontrola glikemii przy zastosowaniu wyłącznie diety i ćwiczeń fizycznych jest niewystarczająca. Istotnym warunkiem do wdrożenia monoterapii jest występowanie przeciwwskazań do stosowania metforminy lub jej nietolerancja u pacjenta.2

Zastosowanie w dwuskładnikowej terapii doustnej

Lonamo znajduje zastosowanie w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwcukrzycowymi w następujących schematach:3

  • Lonamo + metformina – w przypadku, gdy stosowanie samej metforminy wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.4
  • Lonamo + pochodna sulfonylomocznika – kiedy pacjent przyjmuje maksymalną tolerowaną dawkę pochodnej sulfonylomocznika, a mimo to wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie osiąga odpowiedniej kontroli poziomu glukozy we krwi. Dodatkowo, ten schemat terapeutyczny można zastosować, gdy metformina jest przeciwwskazana lub występuje jej nietolerancja.5
  • Lonamo + agonista receptora PPAR gamma (tiazolidynedion) – schemat zalecany, gdy wskazane jest stosowanie agonisty receptora PPAR gamma, ale monoterapia tym lekiem w połączeniu z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.6

Zastosowanie w trójskładnikowej terapii doustnej

W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii przy zastosowaniu terapii dwulekowej, Lonamo może być stosowany w następujących schematach trójlekowych:7

  • Lonamo + pochodna sulfonylomocznika + metformina – gdy terapia dwulekowa tymi produktami leczniczymi wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.8
  • Lonamo + agonista receptora PPAR gamma + metformina – gdy zastosowanie agonisty receptora PPAR gamma jest wskazane i terapia dwulekowa tymi produktami w połączeniu z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.9

Stosowanie jako leku uzupełniającego do insulinoterapii

Lonamo może być również stosowany jako lek uzupełniający w stosunku do insuliny, z metforminą lub bez niej, w przypadkach gdy stała dawka insuliny w połączeniu z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia właściwej kontroli poziomu glukozy we krwi.10

Kiedy i w jakich warunkach zalecić pacjentowi stosowanie leku Lonamo

Warunki wdrożenia leczenia

Lekarz powinien rozważyć włączenie leku Lonamo w następujących sytuacjach klinicznych:

  • U pacjentów, u których dieta i ćwiczenia fizyczne nie zapewniają właściwej kontroli glikemii, a stosowanie metforminy jest niewskazane (przeciwwskazania, nietolerancja).11
  • Jako element terapii skojarzonej (dwu- lub trójlekowej), gdy wcześniejsze schematy leczenia nie doprowadziły do osiągnięcia docelowych wartości glikemii.12
  • U pacjentów stosujących insulinę, którzy mimo to nie osiągają właściwej kontroli glikemii.13

Ocena zasadności zastosowania leku

Przed włączeniem leku Lonamo lekarz powinien przeprowadzić dokładną ocenę kliniczną pacjenta, uwzględniając:

  1. Diagnozę cukrzycy typu 2 – lek jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych pacjentów z tym typem cukrzycy.14
  2. Aktualne wartości glikemii – określenie stopnia niewyrównania metabolicznego.
  3. Dotychczasowe leczenie – ocena skuteczności stosowanych wcześniej metod terapeutycznych.
  4. Tolerancję i przeciwwskazania do stosowania innych leków przeciwcukrzycowych, szczególnie metforminy.
  5. Przestrzeganie zaleceń niefarmakologicznych – stosowanie przez pacjenta diety i aktywności fizycznej.15
Schemat terapeutyczny Wskazania kliniczne Warunki zastosowania
Monoterapia Niedostateczna kontrola glikemii za pomocą diety i ćwiczeń Przeciwwskazania lub nietolerancja metforminy
Lonamo + metformina Niedostateczna kontrola glikemii przy monoterapii metforminą Stosowanie maksymalnych tolerowanych dawek metforminy
Lonamo + pochodna sulfonylomocznika Niedostateczna kontrola przy monoterapii sulfonylomocznikiem Stosowanie maksymalnych tolerowanych dawek sulfonylomocznika oraz przeciwwskazania/nietolerancja metforminy
Lonamo + tiazolidynedion Niedostateczna kontrola przy monoterapii agonistą PPAR gamma Wskazania do stosowania agonisty PPAR gamma
Terapia trójlekowa Niedostateczna kontrola przy terapii dwulekowej Wcześniejsze stosowanie odpowiedniej terapii dwulekowej
Lonamo + insulina (± metformina) Niedostateczna kontrola przy stosowaniu insuliny Stosowanie stałej dawki insuliny wraz z dietą i ćwiczeniami

Wdrożenie leczenia produktem Lonamo powinno zawsze uwzględniać kompleksową strategię terapeutyczną obejmującą zarówno postępowanie farmakologiczne, jak i niefarmakologiczne (modyfikację stylu życia, dietę i aktywność fizyczną). Pacjent powinien rozumieć, że przyjmowanie leku nie zwalnia go z przestrzegania zaleceń dotyczących zdrowego stylu życia.16

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl