Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Pregabalina, substancja czynna preparatu Linefor, charakteryzuje się szczególnym profilem farmakokinetycznym, który w znacznym stopniu determinuje jej interakcje z innymi lekami. Lek ten jest wydalany z organizmu głównie w postaci niezmienionej w moczu, a jego metabolizm u ludzi nie ma istotnego znaczenia (mniej niż 2% dawki jest usuwane w moczu w postaci metabolitów). Ponadto pregabalina nie hamuje metabolizmu leków in vitro i nie wiąże się z białkami osocza, co sprawia, że prawdopodobieństwo wywoływania lub podlegania interakcjom farmakokinetycznym jest niewielkie.¹

Interakcje farmakokinetyczne

W badaniach in vivo nie zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych między pregabaliną a następującymi lekami: fenytoina, karbamazepina, kwas walproinowy, lamotrygina, gabapentyna, lorazepam, oksykodon czy etanol. Analiza farmakokinetyczna populacji wykazała również, że doustne leki przeciwcukrzycowe, diuretyki, insulina, fenobarbital, tiagabina i topiramat nie wpływały w sposób istotny klinicznie na klirens pregabaliny.²

Kolejną ważną grupą leków, z którymi nie wykazano interakcji farmakokinetycznych, są doustne środki antykoncepcyjne. Jednoczesne stosowanie pregabaliny i doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających noretysteron i/lub etynyloestradiol nie wpływa na farmakokinetykę żadnej z tych substancji w stanie stacjonarnym.³

Interakcje farmakodynamiczne

Pomimo korzystnego profilu farmakokinetycznego, pregabalina może wchodzić w istotne interakcje farmakodynamiczne z niektórymi grupami leków, szczególnie tymi działającymi na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Pregabalina może nasilać działanie etanolu oraz lorazepamu. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z opioidami – po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki niewydolności oddechowej, śpiączki, a nawet zgonu u pacjentów, którzy przyjmowali pregabalinę jednocześnie z opioidami i/lub innymi produktami leczniczymi o działaniu hamującym na OUN.⁴

W przypadku równoczesnego stosowania z oksykodonem, pregabalina działa prawdopodobnie addytywnie w zakresie zaburzeń funkcji poznawczych i motoryki dużej.⁵

Interakcje u pacjentów w podeszłym wieku

Należy podkreślić, że nie prowadzono specyficznych badań dotyczących interakcji farmakodynamicznych u ochotników w podeszłym wieku. Istniejące dane dotyczące interakcji z innymi lekami pochodzą wyłącznie z badań prowadzonych u osób dorosłych.⁶ Z tego względu należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu pregabaliny u pacjentów geriatrycznych, zwłaszcza w przypadku politerapii.

Interakcje pregabaliny z alkoholem

Alkohol etylowy (etanol) może wchodzić w istotne interakcje farmakodynamiczne z pregabaliną. Jednoczesne stosowanie pregabaliny i etanolu może prowadzić do nasilenia działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy. W badaniach in vivo, choć nie zaobserwowano istotnych interakcji farmakokinetycznych między tymi substancjami (pregabalina nie wpływa na metabolizm etanolu i vice versa), to zauważono wyraźne interakcje farmakodynamiczne.⁷

Mechanizm tej interakcji polega na sumowaniu się działania depresyjnego obu substancji na OUN, co może prowadzić do nasilenia objawów takich jak:

• Zwiększona sedacja
• Osłabienie koncentracji i zdolności poznawczych
• Zaburzenia koordynacji ruchowej
• Zwiększone ryzyko upadków
• W skrajnych przypadkach – depresja oddechowa

Dlatego pacjentom przyjmującym pregabalinę należy zalecić powstrzymanie się od spożywania alkoholu. Jest to szczególnie istotne w początkowym okresie leczenia oraz przy każdej zmianie dawkowania, gdy organizm pacjenta adaptuje się do nowej dawki leku. Pacjenci powinni być świadomi, że nawet niewielkie ilości alkoholu mogą znacząco nasilić działanie niepożądane pregabaliny.

Szczegółowa tabela interakcji pregabaliny

Interakcje u szczególnych grup pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów geriatrycznych interakcje lekowe mogą mieć szczególne znaczenie ze względu na zmiany fizjologiczne związane z wiekiem (m.in. spowolnienie metabolizmu, zmniejszony klirens nerkowy), często współistniejące choroby oraz politerapię. Należy podkreślić, że nie prowadzono specyficznych badań dotyczących interakcji farmakodynamicznych u ochotników w podeszłym wieku.⁸ W związku z tym zaleca się:

• Rozpoczynanie terapii od niższych dawek pregabaliny
• Stopniowe dostosowywanie dawki
• Ścisłe monitorowanie pacjenta pod kątem objawów niepożądanych
• Szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych leków o działaniu depresyjnym na OUN

Pacjenci z niewydolnością nerek

Ponieważ pregabalina jest wydalana głównie przez nerki w postaci niezmienionej, u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek należy zachować szczególną ostrożność. W tej grupie pacjentów może dochodzić do kumulacji leku i nasilenia interakcji farmakodynamicznych, nawet jeśli sama interakcja farmakokinetyczna nie występuje.

Pacjenci z niewydolnością nerek są szczególnie narażeni na nasilone interakcje z:

• Lekami o działaniu depresyjnym na OUN
• Alkoholem
• Opioidami

W tych przypadkach konieczna jest odpowiednia redukcja dawki pregabaliny zgodnie z klirensem kreatyniny oraz szczególnie uważne monitorowanie pacjenta.

Zalecenia kliniczne dotyczące zarządzania interakcjami

1. Przed rozpoczęciem terapii pregabaliną należy dokładnie przeanalizować wszystkie leki przyjmowane przez pacjenta.
2. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu pregabaliny z opioidami lub innymi lekami działającymi depresyjnie na OUN.
3. Pacjentów należy poinformować o konieczności unikania spożywania alkoholu podczas terapii pregabaliną.
4. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania pregabaliny z lekami mogącymi wchodzić w interakcje farmakodynamiczne, należy rozważyć redukcję dawek obu leków.
5. Pacjentów należy poinformować o potencjalnym ryzyku zwiększonej sedacji, zaburzeń funkcji poznawczych i motorycznych podczas jednoczesnego stosowania pregabaliny z innymi lekami działającymi na OUN.
6. Należy regularnie monitorować pacjentów, szczególnie w początkowej fazie terapii oraz przy każdej zmianie dawkowania.