Właściwości farmakokinetyczne
Levothyroxine Accord 137 mcg

Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna leku Levothyroxine Accord, charakteryzuje się wysoką biodostępnością sięgającą do 80% dawki podanej doustnie, z Tmax około 5-6 godzin. Wchłanianie zachodzi głównie w górnym odcinku jelita cienkiego, a początek działania terapeutycznego obserwuje się po 3-5 dniach od rozpoczęcia terapii. Lewotyroksyna wykazuje bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza (ok. 99,97%), co uniemożliwia jej usuwanie metodami pozaustrojowymi, takimi jak hemodializa. Objętość dystrybucji wynosi około 10-12 litrów, z istotnym udziałem wątroby, gdzie zachodzi szybka wymiana hormonu z surowicą.

Właściwości farmakokinetyczne lewotyroksyny

Lek Levothyroxine Accord zawiera substancję czynną lewotyroksynę sodową, której właściwości farmakokinetyczne są kluczowe dla zrozumienia jej działania terapeutycznego. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis parametrów farmakokinetycznych lewotyroksyny, które obejmują wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz wydalanie.1

Wchłanianie

Lewotyroksyna podawana doustnie charakteryzuje się specyficznym profilem wchłaniania. Proces ten zachodzi niemal wyłącznie w górnym odcinku jelita cienkiego. Efektywność wchłaniania jest zależna od postaci galenowej preparatu i może osiągać nawet do 80% podanej dawki. Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) wynosi około 5-6 godzin od momentu podania.2

Początek działania terapeutycznego po doustnym podaniu lewotyroksyny obserwuje się stosunkowo późno – po około 3-5 dniach od rozpoczęcia terapii. Jest to istotna informacja kliniczna, która wpływa na schemat dostosowywania dawki u pacjentów.3

Dystrybucja

Lewotyroksyna wykazuje bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza. Prawie cała pula hormonu obecnego w krążeniu (około 99,97%) jest związana ze specyficznymi białkami transportowymi. Co istotne, wiązanie to nie ma charakteru kowalentnego, a zatem frakcja hormonu związana z białkami podlega stałej i bardzo szybkiej wymianie z frakcją wolnego hormonu.4

Konsekwencją tak wysokiego stopnia wiązania z białkami jest fakt, że lewotyroksyna nie podlega usuwaniu za pomocą technik pozaustrojowych takich jak hemodializa czy hemoperfuzja.5

Objętość dystrybucji lewotyroksyny wynosi około 10-12 litrów. Znacząca część lewotyroksyny pozatarczycowej (około jednej trzeciej całkowitej ilości) znajduje się w wątrobie, gdzie podlega szybkiej wymianie z lewotyroksyną obecną w surowicy.6

Metabolizm i eliminacja

Metabolizm hormonów tarczycy, w tym lewotyroksyny, zachodzi głównie w kilku narządach i tkankach organizmu. Najważniejszymi miejscami metabolizmu są:7

  • Wątroba – główny narząd odpowiedzialny za metabolizm lewotyroksyny
  • Nerki – istotny element w przekształcaniu lewotyroksyny
  • Mózg – gdzie zachodzą specyficzne przemiany hormonu
  • Mięśnie – które również uczestniczą w metabolizmie lewotyroksyny

Produkty powstałe w wyniku metabolizmu lewotyroksyny są wydalane zarówno z moczem, jak i z kałem. Całkowity klirens metaboliczny lewotyroksyny jest stosunkowo niski i wynosi około 1,2 litra osocza na dobę.8

Okres półtrwania

Średni okres półtrwania lewotyroksyny w organizmie wynosi około 7 dni. Warto podkreślić, że wartość ta może ulegać znaczącym zmianom w zależności od stanu funkcjonalnego tarczycy:9

Stan kliniczny Okres półtrwania lewotyroksyny
Stan eutyreozy (prawidłowa funkcja tarczycy) Średnio 7 dni
Nadczynność tarczycy Skrócony (3-4 dni)
Niedoczynność tarczycy Wydłużony (9-10 dni)

Te różnice w okresie półtrwania mają istotne implikacje kliniczne podczas dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy, szczególnie przy konieczności szybkiej zmiany dawkowania lub przy przejściu na inny preparat lewotyroksyny.10

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl