Właściwości farmakokinetyczne
Letrox 100 100 mcg

Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna preparatu Letrox, charakteryzuje się wysokim stopniem wchłaniania (około 80%) w górnym odcinku jelita cienkiego, przy czym wchłanianie jest istotnie ograniczone przez obecność pokarmu. Maksymalne stężenie w surowicy osiągane jest po 2-3 godzinach od podania doustnego, a efekt terapeutyczny rozwija się w ciągu 3-5 dni. Lewotyroksyna wykazuje objętość dystrybucji około 10-12 litrów i wiąże się w 99,97% z białkami transportowymi, co umożliwia dynamiczną wymianę z frakcją wolnego hormonu. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, nerkach, mózgu i mięśniach, a klirens metaboliczny wynosi około 1,2 l osocza/dobę. Metabolity są wydalane zarówno z moczem, jak i kałem.

Właściwości farmakokinetyczne leku Letrox

Letrox jest produktem leczniczym zawierającym jako substancję czynną lewotyroksynę sodową w różnych dawkach (50 μg, 75 μg, 100 μg, 125 μg oraz 150 μg). Właściwości farmakokinetyczne lewotyroksyny obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji oraz eliminacji leku z organizmu, które zostały szczegółowo opisane poniżej.1

Wchłanianie lewotyroksyny

Lewotyroksyna po podaniu doustnym wchłania się przede wszystkim w górnym odcinku jelita cienkiego. Proces ten charakteryzuje się następującymi cechami:

  • Stopień wchłaniania – około 80% dawki ulega wchłonięciu, przy czym wartość ta jest w dużym stopniu zależna od postaci galenowej preparatu2
  • Wpływ pokarmu – wchłanianie lewotyroksyny jest znacząco ograniczone, jeżeli lek jest podawany z posiłkiem3
  • Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia – maksymalne stężenie lewotyroksyny w surowicy krwi jest osiągane po około 2-3 godzinach od podania doustnego4
  • Początek działania terapeutycznego – efekt terapeutyczny po rozpoczęciu leczenia doustnego rozwija się w ciągu 3-5 dni5

Dystrybucja lewotyroksyny

Po wchłonięciu lewotyroksyna ulega dystrybucji w organizmie, wykazując następujące parametry:

  • Objętość dystrybucji – wynosi około 10-12 litrów6
  • Wiązanie z białkami – lewotyroksyna w bardzo wysokim stopniu (około 99,97%) wiąże się ze specyficznymi białkami transportowymi7
  • Charakter wiązania – wiązanie hormonu z białkami nie ma charakteru kowalentnego, dzięki czemu związany hormon podlega stałej i bardzo szybkiej wymianie z frakcją wolnego hormonu8

Eliminacja lewotyroksyny

Lewotyroksyna jest metabolizowana i eliminowana z organizmu w następujący sposób:

  • Klirens metaboliczny – wynosi około 1,2 litra osocza na dobę9
  • Miejsca metabolizmu – lewotyroksyna ulega metabolizmowi głównie w wątrobie, nerkach, mózgu i mięśniach10
  • Drogi wydalania – metabolity lewotyroksyny są wydalane z organizmu zarówno z moczem, jak i z kałem11

Okres półtrwania lewotyroksyny

Okres półtrwania lewotyroksyny wykazuje znaczną zmienność w zależności od stanu funkcjonalnego tarczycy:

Stan tarczycy Okres półtrwania (dni)
Stan prawidłowy (eutyreozy) około 7
Nadczynność tarczycy 3-4
Niedoczynność tarczycy 9-10

Powyższe dane wskazują na znaczące różnice w metabolizmie lewotyroksyny w zależności od funkcji tarczycy.12

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Ciąża i karmienie piersią

W okresie ciąży i karmienia piersią farmakokinetyka lewotyroksyny wykazuje następujące cechy:

  • Przenikanie przez łożysko – lewotyroksyna przenika przez łożysko jedynie w niewielkich ilościach13
  • Przenikanie do mleka kobiecego – podczas leczenia prawidłowymi dawkami tylko niewielkie ilości lewotyroksyny przenikają do mleka kobiecego14

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy uwzględnić następujące właściwości farmakokinetyczne lewotyroksyny:

  • Eliminacja w czasie dializy – ze względu na bardzo wysoki stopień wiązania lewotyroksyny z białkami osocza (99,97%), nie jest ona usuwana podczas zabiegów dializy i hemoperfuzji15
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl