Dawkowanie i sposób podawania
Lenalidomide Medical Valley 20 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Medical Valley) jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów hematologicznych, w tym szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków. Dawkowanie lenalidomidu jest ściśle uzależnione od wskazania klinicznego, parametrów hematologicznych oraz tolerancji pacjenta. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest potwierdzenie odpowiednich wartości ANC (zwykle ≥ 1,0 × 10⁹/l, z wyjątkiem niektórych wskazań, gdzie wymagane jest ≥ 1,5 × 10⁹/l) oraz liczby płytek krwi (zależnie od wskazania, np. ≥ 50 × 10⁹/l lub ≥ 75 × 10⁹/l). Standardowe dawki początkowe wahają się od 10 mg do 25 mg doustnie raz na dobę, podawane w cyklach 21- lub 28-dniowych, często w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi, takimi jak deksametazon, bortezomib, melfalan czy prednizon. W przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, zaleca się modyfikację dawki lub przerwanie leczenia, a także rozważenie stosowania czynników wzrostu (G-CSF). Leczenie powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza onkologa lub hematologa.
- Dawkowanie i sposób podawania lenalidomidu
- Dawkowanie w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim
- Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem
- Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem
- Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem
- Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym po ASCT
- Dawkowanie w szpiczaku mnogim u pacjentów uprzednio leczonych
- Dawkowanie w zespołach mielodysplastycznych
- Dawkowanie w chłoniaku z komórek płaszcza
- Dawkowanie w chłoniaku grudkowym
- Szczegółowa tabela dawkowania dla poszczególnych wskazań
- Modyfikacje dawki w przypadku toksyczności
- Dostosowanie dawki w szczególnych grupach pacjentów
- Dzieci i młodzież
- Osoby w podeszłym wieku
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
- Sposób podawania
Dawkowanie i sposób podawania lenalidomidu
Leczenie produktem Lenalidomide Medical Valley powinno być nadzorowane przez lekarza doświadczonego w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. W każdym wskazaniu dawkowanie modyfikuje się na podstawie obserwacji klinicznych i wyników laboratoryjnych.1
Dostosowania dawki zalecane są w przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia, uznanych za związane z leczeniem lenalidomidem. W przypadku wystąpienia neutropenii należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu.2
Jeśli pacjent zapomni przyjąć lek, a od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło mniej niż 12 godzin, może zażyć tę dawkę. Jeśli upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien zażywać pominiętej dawki, ale przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia.3
Dawkowanie w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim
Leczenie lenalidomidem można rozpocząć tylko wtedy, gdy liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi ≥ 1,0 × 10⁹/l, a liczba płytek krwi ≥ 50 × 10⁹/l.4
Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu to 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie tym schematem do progresji choroby lub nietolerancji.5
Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem
W leczeniu początkowym zalecana dawka lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-14 każdego 21-dniowego cyklu. Bortezomib podaje się we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m² powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1., 4., 8. i 11. każdego 21-dniowego cyklu. Zaleca się maksymalnie osiem 21-dniowych cykli (24 tygodnie leczenia początkowego).6
W kontynuacji leczenia dawkę lenalidomidu utrzymuje się na poziomie 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem. Leczenie należy kontynuować do progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności.7
Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli, przez maksymalnie 9 cykli. Melfalan podaje się w dawce 0,18 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1-4 powtarzanych 28-dniowych cykli. Prednizon stosuje się w dawce 2 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1-4 powtarzanych 28-dniowych cykli.8
Pacjenci, którzy ukończyli 9 cykli lub nie mogą ukończyć leczenia skojarzonego z powodu nietolerancji, kontynuują monoterapię lenalidomidem w dawce 10 mg raz na dobę doustnie w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli do progresji choroby.9
Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym po ASCT
Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpoczynać po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) u pacjentów bez progresji choroby. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l.10
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1-28 powtarzanych 28-dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji. Po 3 cyklach leczenia podtrzymującego dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli jest dobrze tolerowana.11
Dawkowanie w szpiczaku mnogim u pacjentów uprzednio leczonych
Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l lub < 30 × 10⁹/l, w zależności od nacieczenia szpiku kostnego przez komórki plazmatyczne.12
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-4, 9-12 i 17-20 każdego 28-dniowego cyklu przez pierwsze 4 cykle leczenia, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach 1-4 co 28 dni.13
Dawkowanie w zespołach mielodysplastycznych
Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 0,5 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 25 × 10⁹/l.14
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli.15
Należy przerwać stosowanie lenalidomidu u pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 4 miesięcy od rozpoczęcia leczenia, objawiająca się przez przynajmniej 50% spadkiem konieczności przeprowadzania przetoczeń lub przy braku przetoczeń, zwiększonym o 1 g/dl stężeniem hemoglobiny.16
Dawkowanie w chłoniaku z komórek płaszcza
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli.17
Dawkowanie w chłoniaku grudkowym
Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1 x 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 50 x 10⁹/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak.18
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Rytuksymab podaje się w dawce początkowej 375 mg/m² dożylnie (iv.) co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2. do 5.19
Szczegółowa tabela dawkowania dla poszczególnych wskazań
| Wskazanie | Dawka początkowa | Schemat dawkowania | Wymagane parametry przed rozpoczęciem leczenia |
|---|---|---|---|
| Nowo rozpoznany szpiczak mnogi z deksametazonem | 25 mg | Dni 1-21 w 28-dniowych cyklach | ANC ≥ 1,0 × 10⁹/l, płytki krwi ≥ 50 × 10⁹/l |
| Nowo rozpoznany szpiczak mnogi z bortezomibem i deksametazonem (leczenie początkowe) | 25 mg | Dni 1-14 w 21-dniowych cyklach (max. 8 cykli) | ANC ≥ 1,0 × 10⁹/l, płytki krwi ≥ 50 × 10⁹/l |
| Nowo rozpoznany szpiczak mnogi z melfalanem i prednizonem | 10 mg | Dni 1-21 w 28-dniowych cyklach (max. 9 cykli) | ANC ≥ 1,5 × 10⁹/l, płytki krwi ≥ 75 × 10⁹/l |
| Leczenie podtrzymujące po ASCT | 10 mg | Dni 1-28 w 28-dniowych cyklach (możliwe zwiększenie do 15 mg po 3 cyklach) | ANC ≥ 1,0 × 10⁹/l, płytki krwi ≥ 75 × 10⁹/l |
| Szpiczak mnogi u pacjentów uprzednio leczonych | 25 mg | Dni 1-21 w 28-dniowych cyklach | ANC ≥ 1,0 × 10⁹/l, płytki krwi ≥ 75 × 10⁹/l lub ≥ 30 × 10⁹/l (w zależności od nacieczenia szpiku) |
| Zespoły mielodysplastyczne | 10 mg | Dni 1-21 w 28-dniowych cyklach | ANC ≥ 0,5 × 10⁹/l, płytki krwi ≥ 25 × 10⁹/l |
| Chłoniak z komórek płaszcza | 25 mg | Dni 1-21 w 28-dniowych cyklach | ANC ≥ 1,0 × 10⁹/l (domyślnie) |
| Chłoniak grudkowy | 20 mg | Dni 1-21 w 28-dniowych cyklach (max. 12 cykli) | ANC ≥ 1,0 × 10⁹/l, płytki krwi ≥ 50 × 10⁹/l |
Modyfikacje dawki w przypadku toksyczności
Trombocytopenia
W przypadku spadku liczby płytek krwi poniżej wartości progowych dla danego wskazania, należy przerwać leczenie lenalidomidem i regularnie monitorować morfologię krwi. Po powrocie liczby płytek krwi do akceptowalnych wartości, leczenie wznawia się w niższej dawce zgodnie z zaleceniami dla danego wskazania.20
Neutropenia
W przypadku spadku ANC poniżej wartości progowych dla danego wskazania, należy przerwać leczenie lenalidomidem. Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym, można dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymać dotychczasową dawkę lenalidomidu. Po powrocie ANC do akceptowalnych wartości, leczenie wznawia się w odpowiedniej dawce zgodnie z zaleceniami dla danego wskazania.21
Inne toksyczności
Przy wystąpieniu działań toksycznych 3. lub 4. stopnia, których wystąpienie zostało uznane za związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i ponownie je rozpocząć w mniejszej dawce po ustąpieniu objawów toksyczności do poziomu ≤ 2., według uznania lekarza.22
Przy wystąpieniu wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu. Stosowanie lenalidomidu należy przerwać w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, wysypki związanej ze złuszczaniem się skóry, wysypki związanej z powstawaniem pęcherzy lub w przypadku podejrzenia zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), toksycznej rozpływnej martwicy naskórka (TEN) lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS).23
Jeżeli leczenie zostało przerwane z powodu wystąpienia tych objawów, nie należy go wznawiać po ich ustąpieniu.24
Dostosowanie dawki w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
Produktu leczniczego Lenalidomide Medical Valley nie należy stosować u dzieci w wieku od 0 do 18 lat, ze względu na bezpieczeństwo stosowania.25
Osoby w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas doboru dawki oraz kontrolować czynność nerek, ze względu na większe prawdopodobieństwo wystąpienia zmniejszonej rezerwy czynnościowej nerek.26
U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu wynosi 20 mg/dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28-dniowego cyklu.27
U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki.28
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie. Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane jest kontrolowanie czynności nerek.29
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 50 ml/min) i szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi, chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym nie jest wymagane dostosowanie dawki.30
Dla pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub krańcowym stadium niewydolności nerek zaleca się następujące modyfikacje dawki początkowej:31
| Wskazanie | Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ Clk < 50 ml/min) | Ciężkie zaburzenia czynności nerek (Clk < 30 ml/min, bez konieczności dializowania) | Krańcowe stadium niewydolności nerek (Clk < 30 ml/min, konieczność dializowania) |
|---|---|---|---|
| Szpiczak mnogi | 10 mg raz na dobę¹ | 7,5 mg raz na dobę² lub 15 mg co drugi dzień | 5 mg raz na dobę. W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie |
| Zespoły mielodysplastyczne | 5 mg raz na dobę (dni 1-21 w 28-dniowych cyklach) | 2,5 mg raz na dobę (dni 1-28 w 28-dniowych cyklach) | 2,5 mg dwa razy w tygodniu (dni 1-28 w 28-dniowych cyklach). W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie |
| Chłoniak z komórek płaszcza | 10 mg raz na dobę¹ | 7,5 mg raz na dobę² lub 15 mg co drugi dzień | 5 mg raz na dobę. W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie |
| Chłoniak grudkowy | 10 mg raz na dobę¹ | 5 mg raz na dobę | 5 mg raz na dobę. W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie |
¹ Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie i przy dobrej tolerancji leczenia ze strony pacjenta.
² W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg.32
Dalsza modyfikacja dawki lenalidomidu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek powinna być oparta na indywidualnej tolerancji pacjenta na leczenie, w sposób opisany powyżej.33
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania dla tej grupy pacjentów.34
Sposób podawania
Lenalidomide Medical Valley w kapsułkach należy zażywać doustnie, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, w którym zaplanowane zostało podanie produktu. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać. Należy je połykać w całości, najlepiej popijając wodą. Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez.35
W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.36
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania