Właściwości farmakokinetyczne
Icatibant Universal Farma 30 mg

Właściwości farmakokinetyczne ikatybantu

Profil farmakokinetyczny ikatybantu został szczegółowo określony w badaniach klinicznych, w których lek podawano zarówno dożylnie, jak i podskórnie zdrowym ochotnikom oraz pacjentom. Istotne jest, że profil farmakokinetyczny u pacjentów z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym (HAE) nie różni się znacząco od profilu obserwowanego u zdrowych ochotników.¹

Wchłanianie

Po podaniu podskórnym ikatybant charakteryzuje się bardzo wysoką biodostępnością bezwzględną wynoszącą 97%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest stosunkowo szybko, bo już po około 30 minutach od podania leku.²

Dystrybucja

Ikatybant charakteryzuje się objętością dystrybucji w stanie stacjonarnym (Vss) wynoszącą około 20-25 litrów. Substancja ta w umiarkowanym stopniu wiąże się z białkami osocza – stopień wiązania wynosi 44%.³

Metabolizm

Enzymy proteolityczne odgrywają kluczową rolę w metabolizmie ikatybantu, przekształcając go intensywnie do nieaktywnych metabolitów. Te metabolity są następnie wydalane głównie przez nerki z moczem.⁴

Badania in vitro dostarczyły istotnych informacji na temat szlaków metabolicznych ikatybantu, wykazując, że substancja ta:

• nie podlega rozkładowi w oksydacyjnych szlakach metabolicznych⁵
• nie wykazuje właściwości inhibicyjnych wobec głównych izoenzymów cytochromu P450 (CYP), w tym: CYP 1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4⁶
• nie indukuje izoenzymów CYP 1A2, ani 3A4⁷

Eliminacja

Główną drogą eliminacji ikatybantu jest metabolizm, przy czym mniej niż 10% podanej dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Klirens leku wynosi około 15-20 L/h i nie wykazuje zależności od podanej dawki. Okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji w osoczu jest stosunkowo krótki i wynosi około 1-2 godzin.⁸

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

Dostępne dane wskazują na występowanie związanego z wiekiem spadku klirensu ikatybantu. U pacjentów w podeszłym wieku (75-80 lat) obserwuje się około 50-60% większą ekspozycję na lek w porównaniu z pacjentami w wieku 40 lat.⁹

Płeć

Nie zaobserwowano różnic w klirensie ikatybantu między kobietami a mężczyznami po uwzględnieniu różnic w masie ciała.¹⁰

Niewydolność wątroby i nerek

Dostępne, chociaż ograniczone dane, sugerują, że ekspozycja na ikatybant nie ulega zmianie w przypadku pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek.¹¹

Rasa

Dostępne są ograniczone dane dotyczące skuteczności ikatybantu w zależności od rasy pacjenta. W analizach ekspozycji na lek nie wykazano jednak różnic pomiędzy rasą inną niż biała (n=40) a rasą białą (n=132).¹²

Dzieci i młodzież

Właściwości farmakokinetyczne ikatybantu u dzieci i młodzieży z HAE zostały określone w badaniu HGT-FIR-086. Po pojedynczym podaniu podskórnym w dawce 0,4 mg/kg masy ciała (maksymalnie do 30 mg) zaobserwowano, że:¹³

• Czas potrzebny do osiągnięcia maksymalnego stężenia leku wynosi około 30 minut¹⁴
• Pozorny okres półtrwania wynosi około 2 godzin¹⁵
• Nie występują różnice w ekspozycji na ikatybant między pacjentami z HAE, u których wystąpił napad, a pacjentami z HAE bez napadu¹⁶

Modelowanie populacyjne farmakokinetyczne przeprowadzone na podstawie danych od dorosłych oraz dzieci i młodzieży wykazało, że klirens ikatybantu jest ściśle związany z masą ciała pacjenta. U pediatrycznych pacjentów z HAE o mniejszej masie ciała odnotowano mniejsze wartości klirensu. Na podstawie modelowania w zakresie różnych grup wagowych stwierdzono, że przewidywana ekspozycja na ikatybant u dzieci i młodzieży z HAE jest mniejsza niż ekspozycja obserwowana w badaniach z udziałem dorosłych pacjentów z HAE.¹⁷

Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych ikatybantu