Właściwości farmakokinetyczne ibuprofenu

Charakterystyka farmakokinetyczna ibuprofenu w postaci żelu do stosowania miejscowego obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji. Poniżej przedstawione są szczegółowe informacje dotyczące tych procesów dla produktu leczniczego Ibuprofen APTEO MED w postaci żelu o stężeniu 50 mg/g.

Wchłanianie przez skórę

Ibuprofen w postaci żelu wykazuje zdolność przenikania przez barierę skórną. Przeprowadzone badania wskazują, że ilość substancji czynnej wchłanianej z żelu do krążenia ogólnoustrojowego stanowi jedynie pewną część w porównaniu do ilości wchłanianej przy podaniu doustnym. Biodostępność względna ibuprofenu z żelu o stężeniu 50 mg/g wynosi 5%, natomiast biodostępność przy podaniu doustnym to 7,4%. ¹

Dystrybucja w organizmie

Po wchłonięciu do krążenia ogólnego, ibuprofen charakteryzuje się bardzo wysokim stopniem wiązania z białkami osocza – ponad 99%. Wiązanie to zachodzi głównie w jednym miejscu na cząsteczce albuminy. Tak wysoki stopień wiązania z białkami osocza ma bezpośredni wpływ na parametry farmakokinetyczne leku, powodując stosunkowo małą objętość dystrybucji ibuprofenu w organizmie. ²

Metabolizm ibuprofenu

Ibuprofen podlega intensywnym procesom biotransformacji w organizmie. Tylko niewielka jego ilość jest wydalana z moczem w postaci niezmienionej, natomiast zdecydowana większość ulega metabolizmowi. W procesie biotransformacji powstają dwa główne metabolity, które tworzą się w wyniku reakcji utleniania, a następnie ulegają reakcji sprzęgania z kwasem glukuronowym (glukuronidacji). Istotną informacją z klinicznego punktu widzenia jest fakt, że metabolity ibuprofenu nie wykazują aktywności farmakologicznej. ³

Główną drogą eliminacji ibuprofenu z organizmu jest metabolizm oksydacyjny z udziałem enzymów cytochromu P450 (CYP), w wyniku którego powstają nieaktywne metabolity. W procesie biotransformacji ibuprofenu uczestniczą głównie dwa izoenzymy:

• CYP2C9 – najważniejszy katalizator odpowiedzialny za tworzenie wszystkich metabolitów powstałych w procesie utleniania ibuprofenu
• CYP2C8 – również bierze udział w procesie biotransformacji ibuprofenu

Co istotne, nie zaobserwowano znaczących różnic w metabolizmie ibuprofenu między doustną a miejscową drogą podania leku. ⁴

Eliminacja ibuprofenu

Proces eliminacji ibuprofenu i jego metabolitów odbywa się głównie przez nerki. Całkowity odzysk ibuprofenu i jego metabolitów z moczu mieści się w zakresie od 70 do 90% podanej dawki, co wskazuje na wydajny proces wydalania leku z organizmu. Dwa główne metabolity, czyli:

• 2-hydroksy-ibuprofen – stanowi około 23% podanej dawki
• karboksy-ibuprofen – stanowi około 40% podanej dawki

Okres półtrwania w fazie eliminacji ibuprofenu wynosi około 1,6 godziny, co wskazuje na stosunkowo szybkie usuwanie leku z organizmu. ⁵