Właściwości farmakokinetyczne leku Groprinosin Forte (500 mg/5 ml)

Groprinosin Forte zawiera substancję czynną inozyny pranobeks (Inosinum pranobexum), która jest kompleksem zawierającym inozynę oraz 4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy w stosunku molarnym 1:3. Każda ze składowych leku charakteryzuje się odrębnymi właściwościami farmakokinetycznymi, co wpływa na ogólny profil farmakokinetyczny preparatu.¹

Proces wchłaniania

Po podaniu doustnym inozyny pranobeks wykazuje bardzo dobrą biodostępność. Lek wchłania się natychmiast i prawie całkowicie (90%) z przewodu pokarmowego, następnie szybko przedostaje się do krwiobiegu. Badania porównawcze wykazały, że składniki kompleksu – DIP (N,N-dimetylamino-2-propanol) oraz PacBA (kwas p-acetamidobenzoesowy) – po podaniu doustnym osiągają poziom wykrywalności w moczu zbliżony do tego, jaki występuje po podaniu dożylnym (94%-100%), co potwierdza wysoką biodostępność preparatu.²

Dystrybucja w organizmie

Badania z użyciem znakowanego radioaktywnie materiału pozwoliły określić rozmieszczenie składników leku w organizmie. Dystrybucja obejmuje liczne tkanki i narządy. Najwyższe stężenia radioaktywnie znakowanego leku stwierdzono kolejno w: nerkach, płucach, wątrobie, sercu, śledzionie, jądrach, trzustce, mózgu i mięśniach szkieletowych. Ta szeroka dystrybucja wskazuje na dobrą penetrację tkanek przez składniki preparatu.³

Metabolizm

Po doustnym podaniu 1 grama inozyny pranobeks u ludzi, osiągane są następujące stężenia składników w osoczu:

• DIP: 3,7 μg/ml (szczyt stężenia po 2 godzinach)⁴
• PacBA: 9,4 μg/ml (szczyt stężenia po 1 godzinie)⁴

Istotnym wskaźnikiem przemian metabolicznych inozyny jest zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy. W badaniach tolerancji dawki u ludzi zaobserwowano, że wzrost stężenia kwasu moczowego nie ma charakteru liniowego i waha się w zakresie około +10% między 1. a 3. godziną po podaniu.⁵

Główne szlaki metaboliczne poszczególnych składników leku u ludzi są następujące:

• DIP: metabolizowany głównie do N-tlenku DIP⁶
• PAcBA: metabolizowany głównie do o-acyloglukuronidu⁶
• Inozyna: podlega degradacji puryn do kwasu moczowego, ksantyny i hipoksantyny⁷

Eliminacja

Składniki leku oraz ich metabolity są wydalane głównie z moczem. Przy dawkowaniu 4 g inozyny pranobeks na dobę, w stanie równowagi, około 85% podanej dawki PAcBA i jego głównego metabolitu jest wydalane z moczem w ciągu 24 godzin.⁸

Z kolei 95% radioaktywności związanej z DIP odzyskiwano z moczu w postaci niezmienionego DIP oraz jego N-tlenku.⁹

W przypadku składowej inozynowej, badania na zwierzętach wykazały, że do 70% podanej doustnie dawki inozyny może być odzyskane w moczu w postaci kwasu moczowego, a pozostała część w formie typowych metabolitów – ksantyny i hipoksantyny.⁷

Parametry farmakokinetyczne

Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 3,5 godziny dla DIP i znacznie krócej – 50 minut dla PAcBA, co wskazuje na stosunkowo szybką eliminację składników z organizmu.¹⁰

W warunkach równowagi dynamicznej odzyskiwanie z moczem dla PAcBA i jego metabolitu przekracza 90% spodziewanej wartości, natomiast dla DIP i jego metabolitu wynosi ponad 76%. Pole pod krzywą stężenia w osoczu (AUC) wynosi powyżej 88% dla DIP oraz powyżej 77% dla PAcBA, co potwierdza dobrą biodostępność leku.^{90% spodziewanej wartości. Odsetek odzyskiwanej składowej DIP oraz jej metabolitu wynosił >76%. Osoczowy AUC wynosił >88% dla DIP oraz >77% dla PAcBA.”>11}