Przedawkowanie
Gluadda 50 mg

Przedawkowanie wildagliptyny, stosowanej w dawkach terapeutycznych 50 mg, może prowadzić do objawów toksycznych, których nasilenie koreluje z wielkością dawki. W badaniach klinicznych dawki 400 mg wywoływały bóle mięśni u 3 pacjentów, łagodne parestezje, gorączkę oraz obrzęki, a także przemijające zwiększenie aktywności lipazy. Przy dawce 600 mg obserwowano poważniejsze objawy, takie jak obrzęk stóp i dłoni, parestezje oraz istotne zaburzenia laboratoryjne: wzrost aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK), aminotransferazy asparaginianowej (AspAT), stężenia białka C-reaktywnego (CRP) i mioglobiny, wskazujące na uszkodzenie mięśni i reakcję zapalną. Wszystkie objawy i nieprawidłowości ustępowały po odstawieniu leku bez konieczności leczenia specyficznego, co świadczy o odwracalności zmian.

Przedawkowanie wildagliptyny – lek Gluadda 50 mg

Przedawkowanie wildagliptyny stanowi istotne zagrożenie dla pacjenta, choć dostępne informacje kliniczne na ten temat są ograniczone. Wiedza dotycząca konsekwencji przyjęcia zbyt dużej dawki leku Gluadda 50 mg pochodzi głównie z badań tolerancji, w których wildagliptynę podawano w stopniowo zwiększanych dawkach zdrowym ochotnikom przez okres 10 dni.1

Objawy kliniczne przedawkowania

Obserwacje kliniczne wskazują na różnorodność objawów, które mogą wystąpić po przedawkowaniu wildagliptyny. Nasilenie symptomów wydaje się korelować z wielkością przyjętej dawki. Podczas badań klinicznych zaobserwowano charakterystyczne objawy przy dawkach znacznie przekraczających dawkę terapeutyczną.2

Dawka Objawy przedawkowania Zaburzenia laboratoryjne Charakterystyka objawów
400 mg Ból mięśni Wystąpił u trzech pacjentów
Parestezje Łagodne i przemijające
Gorączka Pojedyncze przypadki
Obrzęk Pojedyncze przypadki
Zwiększenie aktywności lipazy Przemijające
600 mg Obrzęk stóp i dłoni Wystąpił u jednej osoby oraz dodatkowo u trzech innych pacjentów obrzęk stóp
Parestezje Wystąpiły u dwóch pacjentów z obrzękiem stóp
Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK) U jednego pacjenta
Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) U jednego pacjenta
Zwiększenie stężenia białka C-reaktywnego (CRP) U jednego pacjenta
Zwiększenie stężenia mioglobiny U jednego pacjenta
Wszystkie objawy i nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych ustąpiły po odstawieniu leku bez konieczności dodatkowego leczenia

Objawy przedawkowania przy dawce 400 mg

Przy dawce 400 mg wildagliptyny odnotowano szereg objawów niepożądanych. Przede wszystkim wystąpiły trzy przypadki bólu mięśni, co sugeruje potencjalne działanie toksyczne na tkankę mięśniową. Ponadto zaobserwowano pojedyncze przypadki parestezji (zaburzenia czucia objawiające się drętwieniem, mrowieniem), które były łagodne i ustępowały samoistnie. Dodatkowo raportowano występowanie gorączki oraz obrzęków. W badaniach laboratoryjnych stwierdzono przemijające zwiększenie aktywności lipazy.3

Objawy przedawkowania przy dawce 600 mg

Przyjęcie dawki 600 mg wildagliptyny skutkowało poważniejszymi konsekwencjami klinicznymi. U jednego pacjenta wystąpił obrzęk stóp i dłoni oraz istotne zmiany w badaniach laboratoryjnych obejmujące zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK), aminotransferazy asparaginianowej (AspAT), stężenia białka C-reaktywnego (CRP) oraz mioglobiny. Podwyższone wartości tych parametrów wskazują na uszkodzenie mięśni i reakcję zapalną organizmu. Dodatkowo u trzech innych osób odnotowano obrzęk stóp, przy czym w dwóch przypadkach towarzyszyły mu parestezje.4

Ustąpienie objawów przedawkowania

Istotną informacją kliniczną jest fakt, że wszystkie zaobserwowane objawy oraz nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych ustępowały po odstawieniu produktu leczniczego. Co ważne, w żadnym z przypadków nie było konieczności wdrażania specyficznego leczenia, co wskazuje na odwracalność zmian wywołanych przedawkowaniem wildagliptyny.5

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W sytuacji przedawkowania wildagliptyny zalecane jest przede wszystkim leczenie podtrzymujące. Należy zwrócić uwagę, że wildagliptyny nie można eliminować z organizmu za pomocą hemodializy. Jednakże, główny metabolit wildagliptyny będący produktem hydrolizy (LAY 151) może być skutecznie usuwany z organizmu podczas sesji hemodializy.6

Leczenie podtrzymujące powinno obejmować:

  • Monitorowanie parametrów życiowych pacjenta
  • Kontrolę parametrów laboratoryjnych, szczególnie wskaźników uszkodzenia mięśni (CPK, mioglobina) oraz funkcji wątroby (AspAT)
  • Obserwację w kierunku nasilenia obrzęków
  • Zapewnienie odpowiedniego nawodnienia
  • Leczenie objawowe występujących dolegliwości

W przypadku znacznego nasilenia objawów lub pojawienia się powikłań, należy rozważyć hemodializę, która choć nie eliminuje samej wildagliptyny, może usunąć jej główny metabolit, potencjalnie przyczyniając się do zmniejszenia obciążenia organizmu.7

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl