Właściwości farmakokinetyczne leku Gliatilin

Gliatilin zawierający jako substancję czynną cholinę alfosceranu (Cholini alfosceras) w dawce 400 mg w postaci kapsułek miękkich charakteryzuje się specyficznymi parametrami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące procesów farmakokinetycznych tego produktu leczniczego.¹

Wchłanianie i dystrybucja

Przeprowadzone badania farmakokinetyczne z wykorzystaniem znakowanego alfosceranu choliny u różnych gatunków zwierząt doświadczalnych wykazały istotne właściwości absorpcyjne tej substancji. W eksperymentach prowadzonych na szczurach, psach i małpach zaobserwowano, że po podaniu doustnym cholina alfosceranu charakteryzuje się:

• Szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego do krwi
• Całkowitą biodostępnością po podaniu drogą doustną
• Szybką dystrybucją w organizmie do wielu narządów
• Zdolnością do przekraczania bariery krew-mózg i docierania do tkanki mózgowej

Szczególnie istotna z punktu widzenia działania farmakologicznego jest zdolność choliny alfosceranu do dystrybucji w obrębie mózgu, co potwierdza potencjał terapeutyczny tego związku w schorzeniach neurodegeneracyjnych i innych stanach wymagających suplementacji związków cholinergicznych.²

Metabolizm i eliminacja

Po dystrybucji w organizmie, cholina alfosceranu podlega procesom metabolicznym, a następnie zostaje wydalona z organizmu. Główną drogę eliminacji produktu leczniczego Gliatilin stanowią nerki, co wskazuje na znaczenie prawidłowej funkcji nerek dla odpowiedniego oczyszczania organizmu z metabolitów tej substancji czynnej.³

W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek może być konieczne dostosowanie dawkowania lub szczególne monitorowanie terapii ze względu na nerkową drogę eliminacji substancji czynnej.

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Na podstawie dostępnych danych farmakokinetycznych należy zwrócić uwagę, że produkt Gliatilin zawiera substancje pomocnicze o znanym działaniu, które mogą wpływać na jego farmakokinetykę u niektórych pacjentów. Są to:

• Sorbitan (33 mg)
• Etylu parahydroksybenzoesan sodowy (0,8 mg)
• Propylu parahydroksybenzoesan sodowy (0,4 mg)

Substancje te mogą wpływać na procesy farmakokinetyczne u osób z nadwrażliwością na wymienione składniki.⁴