Interakcje leku
Flixotide Dysk 100 mcg/dawkę inh.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Flutykazonu propionian (substancja czynna preparatu Flixotide Dysk) charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który wpływa na potencjalne interakcje lekowe. Po podaniu wziewnym flutykazonu, w osoczu krwi obserwuje się niskie stężenia tej substancji, co jest wynikiem nasilonego metabolizmu pierwszego przejścia oraz wysokiego klirensu osoczowego. Procesy te są zależne od aktywności izoenzymu 3A4 cytochromu P450 w jelicie i wątrobie. Z tego powodu, w normalnych warunkach, znaczące klinicznie interakcje flutykazonu propionianu z innymi lekami są mało prawdopodobne.¹

Interakcje z inhibitorami CYP3A4

Pomimo niewielkiego ryzyka interakcji w normalnych warunkach, badania kliniczne i obserwacje po wprowadzeniu leku do obrotu wykazały istotne interakcje z silnymi inhibitorami cytochromu P450 3A4. Interakcje te mogą prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych.²

Rytonawir – bardzo silny inhibitor izoenzymu 3A4 cytochromu P450 – może znacząco zwiększać stężenie flutykazonu propionianu w osoczu. Prowadzi to do istotnego zmniejszenia stężenia kortyzolu w surowicy. Po wprowadzeniu produktu do obrotu raportowano przypadki klinicznie istotnych interakcji u pacjentów stosujących jednocześnie rytonawir i flutykazonu propionian (podawany zarówno donosowo, jak i wziewnie). Interakcje te skutkowały wystąpieniem ogólnoustrojowych działań kortykosteroidów, w tym zespołu Cushinga i zahamowania czynności kory nadnerczy. Z tego względu należy unikać jednoczesnego stosowania flutykazonu propionianu i rytonawiru, chyba że korzyść z takiego leczenia przewyższa ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów.³

Ketokonazol – nieco słabszy inhibitor CYP3A niż rytonawir – w badaniu przeprowadzonym u zdrowych ochotników spowodował zwiększenie ekspozycji na flutykazonu propionian o 150% po podaniu wziewnym pojedynczej dawki. Skutkowało to większym zmniejszeniem stężenia kortyzolu w osoczu w porównaniu do podania samego flutykazonu propionianu.⁴

Jednoczesne stosowanie flutykazonu propionianu z innymi silnymi inhibitorami CYP3A, takimi jak itrakonazol, może także spowodować zwiększenie ekspozycji ogólnoustrojowej na flutykazonu propionian i ryzyka wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Zalecana jest ostrożność i należy unikać, jeśli to możliwe, długotrwałego stosowania flutykazonu propionianu z takimi lekami.⁵

Przewiduje się, że jednoczesne podawanie innych silnych inhibitorów CYP3A, w tym produktów zawierających kobicystat, zwiększy ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Należy unikać łączenia tych leków, chyba że korzyść przewyższa zwiększone ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem glikokortykosteroidów. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania, pacjent powinien być uważnie monitorowany w celu wykrycia ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów.⁶

Należy zauważyć, że inne inhibitory CYP3A4 wykazują zróżnicowany wpływ na farmakokinetykę flutykazonu. Erytromycyna powoduje pomijalne zwiększenie ekspozycji ogólnoustrojowej na flutykazonu propionian, natomiast ketokonazol powoduje niewielkie zwiększenie tej ekspozycji. W żadnym z tych przypadków nie obserwuje się znaczącego zmniejszenia stężenia kortyzolu w surowicy.⁷

Interakcje z alkoholem

Biorąc pod uwagę mechanizm działania flutykazonu propionianu i jego profil farmakokinetyczny, bezpośrednie interakcje farmakokinetyczne z alkoholem są mało prawdopodobne. Jednak należy mieć na uwadze następujące aspekty podczas jednoczesnego stosowania flutykazonu propionianu i spożywania alkoholu:

• Wzmożone działanie depresyjne – Zarówno alkohol, jak i ogólnoustrojowe działanie kortykosteroidów mogą mieć działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy. Jednoczesne stosowanie może potencjalnie nasilać to działanie, prowadząc do zwiększonej sedacji i zaburzeń psychomotorycznych.
• Wpływ na układ odpornościowy – Alkohol i kortykosteroidy mogą niezależnie od siebie osłabiać odporność organizmu. Jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko infekcji.
• Wpływ na błonę śluzową przewodu pokarmowego – Alkohol może nasilać drażniące działanie kortykosteroidów na błonę śluzową przewodu pokarmowego, zwiększając ryzyko rozwoju owrzodzeń.
• Wpływ na metabolizm wątrobowy – Przewlekłe spożywanie alkoholu może indukować niektóre enzymy wątrobowe, co teoretycznie mogłoby wpływać na metabolizm flutykazonu. Brak jednak jednoznacznych danych potwierdzających klinicznie istotne interakcje tego typu.

Z powyższych powodów zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu flutykazonu propionianu i spożywaniu alkoholu, szczególnie w przypadku długotrwałej terapii wysokimi dawkami leku.

Tabela interakcji lekowych flutykazonu propionianu

Podsumowanie zaleceń dotyczących interakcji

W przypadku konieczności stosowania flutykazonu propionianu (Flixotide Dysk) jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4 należy:⁸

1. Rozważyć potencjalne korzyści względem ryzyka wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów.
2. W miarę możliwości unikać długotrwałego stosowania flutykazonu propionianu z silnymi inhibitorami CYP3A4.
3. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania – uważnie monitorować pacjenta pod kątem wystąpienia objawów ogólnoustrojowych działań kortykosteroidów (zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy).
4. W przypadku jednoczesnego stosowania flutykazonu propionianu z alkoholem, zalecać pacjentom ostrożność i poinformować o możliwych dodatkowych działaniach niepożądanych.