Właściwości farmakodynamiczne
Flecainide acetate Holsten 100 mg

Flekainid octan, lek przeciwarytmiczny klasy Ic (kod ATC C01BC04), jest stosowany w terapii ciężkich, objawowych arytmii komorowych i nadkomorowych. Jego mechanizm działania opiera się na silnym blokowaniu szybkich kanałów sodowych w mięśniu sercowym, co prowadzi do spowolnienia przewodzenia w układzie bodźcoprzewodzącym, zwłaszcza w obszarach zależnych od tych kanałów. Charakterystyczne elektrofizjologiczne efekty flekainidu to wydłużenie odstępu PR oraz poszerzenie zespołu QRS w EKG. Lek wykazuje również powolną kinetykę blokowania kanałów sodowych oraz zróżnicowany wpływ na czas trwania potencjałów czynnościowych, skracając je we włóknach Purkinjego, przy braku wpływu na mięsień komór. W bardzo wysokich stężeniach może blokować wolne kanały wapniowe, co skutkuje negatywnym efektem inotropowym. Flekainid nie wpływa istotnie na autonomiczny układ nerwowy, krążenie wieńcowe, płucne ani inne obszary układu krążenia.

Właściwości farmakodynamiczne flekainidu octanu

Flekainid octan należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwarytmicznych klasy Ic, oznaczonych kodem ATC C01BC04. Jest stosowany głównie w leczeniu ciężkich objawowych arytmii pochodzenia komorowego i nadkomorowego. Należy podkreślić, że lek ten nie powinien być wykorzystywany do supresji bezobjawowych arytmii komorowych u pacjentów z wywiadem zawału mięśnia sercowego1.

Struktura chemiczna i klasyfikacja

Z punktu widzenia budowy chemicznej, flekainid jest związkiem amidopodobnym, wykazującym podobieństwo strukturalne do prokainamidu i enkainidu, będących pochodnymi benzamidu. Ze względu na swoje właściwości elektrofizjologiczne jest klasyfikowany jako lek przeciwarytmiczny klasy Ic2.

Mechanizm działania

Flekainid jako przedstawiciel klasy Ic leków przeciwarytmicznych charakteryzuje się trzema kluczowymi właściwościami elektrofizjologicznymi:

  • Silne blokowanie szybkich kanałów sodowych w mięśniu sercowym – mechanizm ten jest podstawowym elementem działania przeciwarytmicznego
  • Powolna kinetyka blokowania kanałów sodowych – odzwierciedlająca się w wolnym przyłączaniu i odłączaniu leku od tych kanałów
  • Zróżnicowane działanie na czas trwania potencjałów czynnościowych w różnych strukturach serca – brak wpływu na potencjały czynnościowe w mięśniu komór przy jednoczesnym znaczącym ich skróceniu we włóknach Purkinjego3

Efekty elektrofizjologiczne

Kombinacja powyższych właściwości prowadzi do istotnego spowolnienia szybkości przewodzenia w układzie bodźcoprzewodzącym serca, szczególnie w tych obszarach, gdzie depolaryzacja zależy od szybkich kanałów sodowych. Jednocześnie lek może powodować umiarkowane wydłużenie efektywnego okresu refrakcji, co wykazano w badaniach na izolowanych tkankach serca4.

Elektrokardiograficznym odzwierciedleniem działania flekainidu jest:

  • Wydłużenie odstępu PR – świadczące o spowolnieniu przewodzenia przedsionkowo-komorowego
  • Poszerzenie zespołu QRS – odzwierciedlające zwolnienie przewodzenia śródkomorowego5

Dodatkowe właściwości farmakodynamiczne

W bardzo wysokich stężeniach flekainid wykazuje słabe działanie blokujące na wolne kanały wapniowe w mięśniu sercowym, co może skutkować negatywnym efektem inotropowym (osłabieniem siły skurczu mięśnia sercowego)6.

Warto podkreślić, że flekainid:

  • Nie wykazuje istotnych interakcji z autonomicznym układem nerwowym
  • Nie wpływa w wymierny sposób na krążenie wieńcowe
  • Nie oddziałuje znacząco na krążenie płucne
  • Nie ma istotnego wpływu na układy krążenia w innych obszarach organizmu7

Profil bezpieczeństwa

Należy zauważyć, że większość działań niepożądanych związanych ze stosowaniem flekainidu dotyczy ośrodkowego układu nerwowego8. Jest to istotna informacja z punktu widzenia monitorowania bezpieczeństwa terapii i wymaga szczególnej uwagi klinicznej podczas stosowania leku.

Charakterystyka postaci leczniczej

Flecainide acetate Holsten jest dostępny w postaci tabletek zawierających 50 mg lub 100 mg flekainidu octanu. Tabletki 50 mg mają postać białych lub prawie białych, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek o średnicy 7 mm. Tabletki 100 mg są również białe lub prawie białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, o średnicy 9 mm, z linią podziału po jednej stronie, umożliwiającą podział na równe dawki9.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl