Właściwości farmakokinetyczne
Fervex bez cukru (500 mg + 200 mg + 25 mg)/sasz.

Fervex D to preparat zawierający paracetamol (500 mg), kwas askorbinowy (200 mg) oraz maleinian feniraminy (25 mg). Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 30-60 minut. Wykazuje słabe wiązanie z białkami osocza i szybkie przenikanie do tkanek. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym i siarkowym, z udziałem cytochromu P450 prowadzącym do powstania toksycznego metabolitu N-acetylo-benzochinonoiminy, który jest detoksykowany przez glutation i wydalany z moczem. Paracetamol jest eliminowany głównie przez nerki (90% dawki w ciągu 24 godzin), z okresem półtrwania około 2 godzin. W stanach takich jak ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) obserwuje się opóźnioną eliminację, natomiast u osób starszych metabolizm pozostaje niezmieniony.

Właściwości farmakokinetyczne leku Fervex D

Fervex D, granulat do sporządzania roztworu doustnego, to złożony produkt leczniczy zawierający trzy substancje czynne: paracetamol (500 mg), kwas askorbowy (200 mg) i maleinian feniraminy (25 mg). Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakokinetyczne każdej z tych substancji, obejmujące procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji z organizmu.1

Farmakokinetyka paracetamolu

Wchłanianie

Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie substancji w osoczu jest osiągane w stosunkowo krótkim czasie – między 30 a 60 minut po podaniu doustnym.2

Dystrybucja

Po wchłonięciu paracetamol szybko przenika do różnych tkanek organizmu. Ważną cechą dystrybucji tej substancji jest porównywalny poziom stężenia we krwi, ślinie oraz osoczu. W kontekście wiązania z białkami osocza, paracetamol wykazuje słabe powinowactwo do tych struktur.3

Metabolizm

Głównym narządem odpowiedzialnym za metabolizm paracetamolu jest wątroba. Substancja ta podlega dwóm kluczowym procesom biotransformacji:

  • Sprzęganie z kwasem glukuronowym – jeden z głównych szlaków metabolicznych
  • Sprzęganie z kwasem siarkowym – drugi istotny szlak, który jednak ulega szybkiemu wysyceniu przy dawkach przekraczających zalecane

Trzecim, mniej znaczącym szlakiem metabolicznym, jest proces katalizowany przez cytochrom P450. W wyniku tego przemiany powstaje toksyczny metabolit pośredni – N-acetylo-benzochinonoimina. W prawidłowych warunkach fizjologicznych związek ten podlega szybkiej detoksykacji przy udziale zredukowanego glutationu, a następnie jest wydalany z moczem po uprzednim sprzężeniu z cysteiną i kwasem merkapturowym. Należy zaznaczyć, że w przypadkach ciężkiego zatrucia paracetamolem ilość tego toksycznego metabolitu znacząco wzrasta.4

Eliminacja

Paracetamol jest wydalany z organizmu głównie drogą nerkową. W ciągu 24 godzin od przyjęcia, aż 90% dawki jest eliminowane przez nerki. Wydalanie przyjmuje następujące formy:

  • 60-80% w postaci sprzężonych glukuronidów
  • 20-30% w postaci siarczanów
  • Mniej niż 5% w postaci niezmienionej

Okres półtrwania paracetamolu w organizmie wynosi około 2 godzin.5

Zmienność patofizjologiczna

Farmakokinetyka paracetamolu może ulegać zmianom w zależności od stanu klinicznego pacjenta:

  • Niewydolność nerek: W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 10 ml/min) obserwuje się opóźnione wydalanie zarówno paracetamolu, jak i jego metabolitów.
  • Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów geriatrycznych zdolność sprzęgania paracetamolu pozostaje niezmieniona w porównaniu z młodszymi pacjentami.

Powyższe informacje mają istotne znaczenie kliniczne przy ustalaniu dawkowania leku w szczególnych grupach pacjentów.6

Farmakokinetyka maleinianu feniraminy

Maleinian feniraminy, kolejny składnik aktywny preparatu Fervex D, charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Jego okres półtrwania w osoczu jest stosunkowo krótki i wynosi od 1 do 1,5 godziny. Substancja ta wykazuje wysokie powinowactwo do tkanek organizmu. Proces eliminacji maleinianu feniraminy odbywa się głównie poprzez nerki.7

Farmakokinetyka witaminy C

Kwas askorbowy (witamina C) stanowiący trzeci składnik aktywny preparatu Fervex D, podobnie jak pozostałe substancje czynne, dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Charakterystyczną cechą farmakokinetyki witaminy C jest fakt, że jej nadmiar, czyli ilość przekraczająca zapotrzebowanie organizmu, zostaje wydalona z moczem.8

Porównanie właściwości farmakokinetycznych składników aktywnych

Parametr farmakokinetyczny Paracetamol Maleinian feniraminy Witamina C
Wchłanianie Szybkie i prawie całkowite Dobre Dobre
Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego 30-60 minut Brak szczegółowych danych Brak szczegółowych danych
Wiązanie z białkami osocza Słabe Brak szczegółowych danych Brak szczegółowych danych
Okres półtrwania Około 2 godziny 1-1,5 godziny Brak szczegółowych danych
Główny szlak metaboliczny Sprzęganie z kwasem glukuronowym i siarkowym Brak szczegółowych danych Brak szczegółowych danych
Eliminacja Głównie przez nerki (90% w ciągu 24h) Głównie przez nerki Nadmiar wydalany z moczem
Powinowactwo do tkanek Szybkie przenikanie do wszystkich tkanek Wysokie Brak szczegółowych danych

Powyższa tabela przedstawia syntetyczne zestawienie najważniejszych parametrów farmakokinetycznych trzech substancji czynnych wchodzących w skład preparatu Fervex D (500 mg + 200 mg + 25 mg), granulat do sporządzania roztworu doustnego.9

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl