Właściwości farmakokinetyczne leku Egistrozol

Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych anastrozolu zawartego w leku Egistrozol (1 mg, tabletki powlekane). Dane farmakokinetyczne obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji substancji czynnej z organizmu, wraz z informacjami dotyczącymi szczególnych grup pacjentów.¹

Wchłanianie

Anastrozol charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu krwi jest osiągane typowo w ciągu 2 godzin od momentu zażycia leku na czczo.²

Spożywanie pokarmu podczas przyjmowania leku może nieznacznie wpływać na szybkość wchłaniania anastrozolu, jednak nie wpływa na całkowity stopień wchłaniania substancji czynnej. Te niewielkie zmiany w szybkości wchłaniania nie mają istotnego klinicznie wpływu na stężenie anastrozolu w stanie stacjonarnym podczas stosowania leku raz na dobę.³

Stan stacjonarny stężenia anastrozolu w osoczu (90%-95% docelowego stężenia) jest osiągany po siedmiu dniach regularnego podawania leku. Obserwuje się wówczas kumulację leku na poziomie trzy- do czterokrotności dawki początkowej. Dostępne dane nie wskazują, aby właściwości farmakokinetyczne anastrozolu zależały od wielkości stosowanej dawki lub czasu trwania terapii.⁴

Dystrybucja

Anastrozol wiąże się z białkami osocza w umiarkowanym stopniu – wiązanie z białkami wynosi 40%.⁵

Metabolizm

U kobiet po menopauzie anastrozol podlega intensywnym procesom biotransformacji. Mniej niż 10% podanej dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej w ciągu 72 godzin od momentu przyjęcia.⁶

Procesy metaboliczne, którym podlega anastrozol, obejmują:

• N-dealkilację
• Hydroksylację
• Glukuronidację

Powstałe metabolity są wydalane głównie przez nerki z moczem. Głównym metabolitem anastrozolu obecnym w osoczu jest triazol, który nie wykazuje zdolności hamowania aktywności enzymu aromatazy.⁷

Eliminacja

Anastrozol charakteryzuje się powolną eliminacją z organizmu. Okres półtrwania leku w osoczu wynosi od 40 do 50 godzin.⁸

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów ze stabilną marskością wątroby zaobserwowano zmniejszenie klirensu pozornego (CL/F) anastrozolu po podaniu doustnym o około 30% w porównaniu do grupy kontrolnej (badanie 1033IL/0014).⁹

Jednocześnie w innych badaniach u ochotników z marskością wątroby stężenia anastrozolu w osoczu były zbliżone do obserwowanych u zdrowych ochotników. Podobnie podczas długoterminowych badań klinicznych nad skutecznością leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie odnotowano istotnych różnic w stężeniach osoczowych w porównaniu do osób bez takich zaburzeń.¹⁰

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Klirens pozorny (CL/F) anastrozolu po podaniu doustnym u ochotników z ciężką niewydolnością nerek (GFR<30 ml/min) nie wykazywał istotnych różnic w porównaniu do osób z prawidłową funkcją nerek, co jest zgodne z faktem, że anastrozol jest eliminowany głównie na drodze metabolizmu wątrobowego.<sup data-drug="Egistrozol" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Klirens pozorny (CL/F) anastrozolu po podaniu doustnym nie różnił się u ochotników z ciężką niewydolnością nerek (GFR11

W długoterminowych badaniach klinicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek stężenia anastrozolu w osoczu były porównywalne do obserwowanych u osób bez takich zaburzeń. Pomimo tego, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek zaleca się zachowanie ostrożności podczas stosowania produktu leczniczego Egistrozol.¹²

Dzieci i młodzież

Przeprowadzono badania farmakokinetyczne anastrozolu w populacji pediatrycznej:

• Chłopcy w okresie pokwitania (10-17 lat) z ginekomastią – anastrozol był szybko wchłaniany, ulegał rozległej dystrybucji i charakteryzował się powolną eliminacją, z okresem półtrwania wynoszącym około 2 dni.¹³
• Dziewczęta (3-10 lat) – klirens anastrozolu był niższy niż u starszych chłopców, natomiast ekspozycja na lek była większa. Podobnie jak u chłopców, anastrozol podlegał rozległej dystrybucji i był powoli eliminowany z organizmu.¹⁴

Wpływ wieku na farmakokinetykę

U kobiet po menopauzie, które stanowią główną grupę docelową dla terapii anastrozolem, wiek nie wpływa na parametry farmakokinetyczne leku.¹⁵