Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Combigan

Lek Combigan (2 mg/ml + 5 mg/ml) zawierający winian brymonidyny i tymolol w postaci kropli do oczu wymaga szczególnej uwagi ze względu na możliwe działania niepożądane zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe. Poniżej przedstawiono istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego produktu leczniczego.¹

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Szczególną ostrożność należy zachować przy podawaniu leku Combigan dzieciom w wieku od 2 lat, zwłaszcza w przedziale wiekowym 2-7 lat lub o masie ciała ≤ 20 kg. W tej grupie pacjentów konieczna jest dokładna obserwacja ze względu na wysoką częstość oraz nasilenie występowania senności. Warto podkreślić, że bezpieczeństwo i skuteczność leku Combigan u dzieci i młodzieży (2-17 lat) nie zostały w pełni ustalone.²

Zaburzenia oka i reakcje alergiczne

Podczas badań klinicznych nad lekiem Combigan u 5,2% pacjentów zaobserwowano alergiczne zapalenie spojówek, którego początek występował zazwyczaj po 3-9 miesiącach stosowania leku. Zgłaszano również przypadki alergicznego zapalenia powiek (częstość występowania <1%). Wskaźnik przerwania leczenia z powodu reakcji alergicznych wynosił 3,1%. W przypadku wystąpienia objawów alergii, leczenie produktem Combigan należy przerwać.³

Istotne jest, aby pamiętać, że po zastosowaniu winianu brymonidyny w stężeniu 0,2% zgłaszano opóźnione reakcje nadwrażliwości ocznej. Niektóre z tych reakcji wiązano ze wzrostem ciśnienia wewnątrzgałkowego.⁴

Zaburzenia układu krążenia

Ze względu na zawartość tymololu (beta-adrenolityk), mogą wystąpić podobne działania niepożądane ze strony układu krążenia oraz płuc, jak przy układowym stosowaniu beta-adrenolityków. Należy jednak podkreślić, że działania niepożądane ogólnoustrojowe po zastosowaniu miejscowym do oka występują rzadziej niż po podaniu ogólnoustrojowym.⁵

Po podaniu tymololu zgłaszano przypadki działań niepożądanych ze strony serca, w tym rzadkie przypadki zgonów z powodu niewydolności serca. U pacjentów z chorobami układu krążenia takimi jak:

• choroba niedokrwienna serca
• dławica Prinzmetala
• niewydolność serca
• niedociśnienie

leczenie beta-adrenolitykami powinno zostać poddane krytycznej ocenie i należy rozważyć alternatywne metody terapii. Pacjenci z chorobami sercowo-naczyniowymi wymagają ścisłej obserwacji pod kątem objawów pogorszenia tych chorób oraz wystąpienia działań niepożądanych.⁶

Szczególną ostrożność należy zachować przy podawaniu beta-adrenolityków pacjentom z blokiem serca I stopnia ze względu na negatywny wpływ na czas przewodzenia.⁷

W przypadku konieczności przerwania leczenia u pacjentów z chorobą wieńcową, dawkę należy zmniejszać stopniowo, aby zapobiec zaburzeniom rytmu serca, zawałowi mięśnia sercowego czy nagłemu zgonowi.⁸

Zaburzenia naczyniowe

Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku Combigan u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami lub chorobami krążenia obwodowego, w szczególności z ciężką postacią choroby Raynauda lub zespołu Raynauda.⁹

Zaburzenia układu oddechowego

Po podaniu niektórych beta-adrenolityków ocznych zgłaszano reakcje ze strony układu oddechowego, włącznie z przypadkami zgonu z powodu skurczu oskrzeli u pacjentów z astmą. U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (COPD) o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym, Combigan można stosować wyłącznie z zachowaniem szczególnej ostrożności i tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko.¹⁰

Hipoglikemia i cukrzyca

Beta-adrenolityki należy podawać ostrożnie pacjentom zagrożonym samoistną hipoglikemią lub z niewyrównaną cukrzycą (szczególnie cukrzycą chwiejną), ponieważ mogą one maskować objawy podmiotowe i przedmiotowe ostrej hipoglikemii.¹¹

Nadczynność tarczycy

Beta-adrenolityki mogą maskować objawy podmiotowe nadczynności tarczycy. Combigan należy stosować ostrożnie u pacjentów z kwasicą metaboliczną oraz nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy (pheochromocytoma).¹²

Choroby rogówki

Beta-adrenolityki okulistyczne mogą powodować suchość oka, dlatego należy zachować ostrożność przy podawaniu leku pacjentom z chorobami rogówki.¹³

Jednoczesne stosowanie innych beta-adrenolityków

Wpływ na ciśnienie wewnątrzgałkowe oraz ogólnoustrojowe działanie związane z zablokowaniem receptorów beta-adrenergicznych może się nasilać, jeśli tymolol podawany jest pacjentom już otrzymującym beta-adrenolityki ogólnoustrojowo. U takich pacjentów należy uważnie monitorować efekty leczenia. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania dwóch beta-adrenolityków miejscowych do oka.¹⁴

Reakcje anafilaktyczne

Podczas przyjmowania beta-adrenolityków u pacjentów z atopią w wywiadzie lub z ciężką reakcją anafilaktyczną na różne alergeny w wywiadzie, reakcja na ponowny kontakt z tymi alergenami może być nasilona. Ponadto, może wystąpić brak reakcji na standardową dawkę adrenaliny stosowaną w leczeniu reakcji anafilaktycznych.¹⁵

Odwarstwienie naczyniówki

U pacjentów stosujących leki hamujące wydzielanie cieczy wodnistej (np. tymolol, acetazolamid) po zabiegach filtracyjnych zgłaszano odwarstwienie naczyniówki.¹⁶

Znieczulenie ogólne

Beta-adrenolityki okulistyczne mogą hamować efekt działania beta-agonistów, np. adrenaliny. Lekarz anestezjolog musi być poinformowany o stosowaniu przez pacjenta tymololu.¹⁷

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Chlorek benzalkoniowy

Produkt Combigan zawiera jako środek konserwujący chlorek benzalkoniowy, który może powodować podrażnienie oczu, objawy suchości oczu i może wpływać na film łzowy oraz powierzchnię rogówki przy długotrwałym stosowaniu. Przed zastosowaniem leku należy zdjąć soczewki kontaktowe i nie zakładać ich przez co najmniej 15 minut po zakropleniu. Chlorek benzalkoniowy może zmieniać kolor miękkich soczewek kontaktowych, dlatego należy unikać ich kontaktu z lekiem.¹⁸

Combigan należy stosować ostrożnie u pacjentów z suchym okiem oraz u pacjentów z upośledzeniem rogówki. W przypadku przedłużonego stosowania pacjenci powinni pozostawać pod nadzorem lekarskim.¹⁹

Fosforany

Combigan zawiera fosforany, które w rzadkich przypadkach mogą prowadzić do zmętnienia rogówki z powodu gromadzenia się wapnia podczas leczenia.²⁰