Interakcje leku
Co-Dipper 320 mg + 12,5 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Co-Dipper, zawierający walsartan i hydrochlorotiazyd, może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych interakcji z uwzględnieniem mechanizmów działania oraz zaleceń klinicznych dla poszczególnych grup leków.¹

Interakcje związane zarówno z walsartanem, jak i hydrochlorotiazydem

Lit – jednoczesne stosowanie nie jest zalecane. Podczas jednoczesnego stosowania litu z antagonistami receptora angiotensyny II (jak walsartan) lub tiazydowymi lekami moczopędnymi (jak hydrochlorotiazyd) obserwowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności. Tiazydowe leki moczopędne zmniejszają klirens nerkowy litu, co w połączeniu z walsartanem może dodatkowo zwiększyć ryzyko działania toksycznego. Jeśli jednoczesne stosowanie jest konieczne, zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia litu w surowicy.²

Inne leki przeciwnadciśnieniowe – Co-Dipper może nasilać działanie innych leków o właściwościach przeciwnadciśnieniowych, takich jak guanetydyna, metylodopa, leki rozszerzające naczynia krwionośne, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny, leki beta-adrenolityczne, antagoniści kanału wapniowego i inhibitory wychwytu zwrotnego dopaminy.³

Aminy zwiększające ciśnienie krwi (np. noradrenalina, adrenalina) – podczas jednoczesnego stosowania z produktem Co-Dipper możliwe jest zmniejszenie reakcji na te aminy presyjne. Znaczenie kliniczne tego działania nie jest w pełni określone, jednak nie jest wystarczające, aby wykluczyć ich stosowanie.⁴

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie zarówno walsartanu, jak i hydrochlorotiazydu. Ponadto jednoczesne stosowanie Co-Dipper i NLPZ może zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek oraz hiperkaliemii. Dlatego na początku leczenia zalecane jest kontrolowanie czynności nerek oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.⁵

Interakcje związane z walsartanem

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) – dane z badań klinicznych wykazały, że podwójna blokada układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II (jak walsartan) lub aliskirenu wiąże się z częstszym występowaniem działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia i zaburzenia czynności nerek (włącznie z ostrą niewydolnością nerek) w porównaniu do monoterapii.⁶

Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas – jednoczesne stosowanie nie jest zalecane. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie walsartanu i produktu leczniczego wpływającego na stężenie potasu, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu.⁷

Transportery – badania in vitro wskazują, że walsartan jest substratem dla transportera wychwytu wątrobowego OATP1B1/OATP1B3 oraz kanalikowego transportera MRP2 w wątrobie. Znaczenie kliniczne tej obserwacji nie jest znane. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (np. ryfampicyna, cyklosporyna) lub transportera kanalikowego (np. rytonawir) może zwiększać ekspozycję ogólnoustrojową na walsartan. Należy odpowiednio kontrolować stan pacjenta na początku lub po zakończeniu skojarzonego stosowania z tymi lekami.⁸

W badaniach interakcji walsartanu nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z następującymi substancjami: cymetydyna, warfaryna, furosemid, digoksyna, atenolol, indometacyna, hydrochlorotiazyd, amlodypina i glibenklamid. Należy jednak pamiętać, że digoksyna i indometacyna mogą wykazywać interakcje z hydrochlorotiazydem zawartym w produkcie Co-Dipper.⁹

Interakcje związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu

Produkty lecznicze wpływające na stężenie potasu w surowicy – działanie hydrochlorotiazydu zmniejszające stężenie potasu we krwi mogą nasilać jednocześnie stosowane leki moczopędne zwiększające wydalanie potasu, kortykosteroidy, leki przeczyszczające, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, penicylina G, kwas salicylowy i jego pochodne. Jeśli wymienione leki mają być zastosowane z produktem Co-Dipper, zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.¹⁰

Produkty lecznicze, które mogą powodować zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes – ze względu na ryzyko hipokaliemii, hydrochlorotiazyd należy stosować ostrożnie, jeśli jednocześnie podawane są produkty lecznicze, które mogą powodować zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, zwłaszcza leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III oraz niektóre leki przeciwpsychotyczne.¹¹

Produkty lecznicze wpływające na stężenie sodu w surowicy – działanie leków moczopędnych zmniejszające stężenie sodu we krwi mogą nasilać jednocześnie stosowane leki, takie jak leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, przeciwpadaczkowe. Należy zachować ostrożność podczas długotrwałego ich stosowania.¹²

Glikozydy naparstnicy – hipokaliemia lub hipomagnezemia, jako działania niepożądane wywołane stosowaniem tiazydowych leków moczopędnych, mogą sprzyjać wystąpieniu zaburzeń rytmu serca spowodowanych przez glikozydy naparstnicy.¹³

Sole wapnia i witamina D – podawanie hydrochlorotiazydu z witaminą D lub solami wapnia może nasilać zwiększenie stężenia wapnia w surowicy. Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych i soli wapnia może spowodować u predysponowanych pacjentów (np. z nadczynnością tarczycy, chorobą nowotworową lub stanami, w rozwoju których uczestniczy witamina D) wystąpienie hiperkalcemii w wyniku zwiększenia wchłaniania zwrotnego wapnia w kanalikach nerkowych.¹⁴

Leki przeciwcukrzycowe (doustne i insulina) – tiazydowe leki moczopędne mogą zaburzać tolerancję glukozy. Może być konieczne dostosowanie dawki leku przeciwcukrzycowego. Metforminę należy stosować ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej wywołanej przez czynnościową niewydolność nerek, która może wystąpić po zastosowaniu hydrochlorotiazydu.¹⁵

Leki beta-adrenolityczne oraz diazoksyd – jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, z lekami beta-adrenolitycznymi może zwiększać ryzyko hiperglikemii. Tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, mogą również zwiększać hiperglikemizujące działanie diazoksydu.¹⁶

Produkty lecznicze stosowane w leczeniu dny (probenecyd, sulfinpirazon i allopurynol) – może być konieczne dostosowanie dawki produktów zwiększających wydalanie kwasu moczowego, gdyż hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy. Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpirazonu. Jednoczesne podawanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, może zwiększyć częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.¹⁷

Leki przeciwcholinergiczne i inne produkty lecznicze wpływające na motorykę przewodu pokarmowego – leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden) mogą zwiększyć biodostępność tiazydowych leków moczopędnych na skutek osłabienia motoryki przewodu pokarmowego i wolniejszego opróżniania żołądka. Odwrotnie, przewiduje się, że leki o działaniu prokinetycznym (takie jak cyzapryd) mogą zmniejszyć biodostępność tiazydowych leków moczopędnych.¹⁸

Amantadyna – tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zwiększyć ryzyko działań niepożądanych amantadyny.¹⁹

Żywice jonowymienne – kolestyramina i kolestypol zmniejszają wchłanianie tiazydowych leków moczopędnych (w tym hydrochlorotiazydu), co może spowodować subterapeutyczne ich działanie. Jednak podawanie hydrochlorotiazydu co najmniej 4 godziny przed podaniem żywicy lub 4 do 6 godzin po jej podaniu powinno zminimalizować tę interakcję.²⁰

Leki cytotoksyczne – tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zmniejszać nerkowe wydalanie cytotoksycznych produktów leczniczych (tj. cyklofosfamid, metotreksat) i nasilać ich działanie mielosupresyjne.²¹

Niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna) – tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, mogą nasilać działanie leków zwiotczających mięśnie szkieletowe, takich jak pochodne kurary.²²

Cyklosporyna – jednoczesne stosowanie cyklosporyny może zwiększyć ryzyko hiperurykemii oraz dny moczanowej.²³

Jodowe środki kontrastujące – w przypadku odwodnienia na skutek stosowania leków moczopędnych istnieje zwiększone ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza po podaniu dużych dawek jodowych środków kontrastujących. Przed ich podaniem należy nawodnić pacjenta.²⁴

Interakcje leku Co-Dipper z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas leczenia produktem Co-Dipper może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego. Alkohol, podobnie jak barbiturany i leki nasenne, może nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze hydrochlorotiazydu poprzez zmniejszenie aktywności układu współczulnego ośrodkowego układu nerwowego lub bezpośrednie działanie rozszerzające naczynia krwionośne. W konsekwencji może dojść do nasilenia niedociśnienia ortostatycznego.²⁵

Podczas stosowania produktu Co-Dipper zaleca się wstrzymanie od spożywania alkoholu lub znaczne ograniczenie jego ilości. Pacjenci powinni być poinformowani o potencjalnym ryzyku nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, który może prowadzić do zawrotów głowy, omdleń i urazów spowodowanych upadkiem.

Tabela interakcji leku Co-Dipper z innymi produktami leczniczymi