Właściwości farmakokinetyczne
Clotrimazolum GSK 100 mg
Farmakokinetyka klotrymazolu po podaniu dopochwowym wykazuje ograniczoną absorpcję ogólnoustrojową, z wchłanianiem na poziomie 3-10% podanej dawki. Maksymalne stężenia leku w surowicy krwi osiągane są po 1-2 dniach i wynoszą około 0,03 µg/ml. Po wchłonięciu klotrymazol wiąże się w około 50% z białkami osocza, głównie albuminami, co wraz z niskim stopniem wchłaniania ogranicza dystrybucję do narządów. Substancja czynna ulega intensywnemu metabolizmowi w wątrobie, przekształcając się do nieaktywnego metabolitu 2-chlorofenylo-4-hydroksyfenylo-fenylometanu.
Właściwości farmakokinetyczne klotrymazolu
Właściwości farmakokinetyczne klotrymazolu zostały dokładnie zbadane zarówno po podaniu dopochwowym, jak i doustnym. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów farmakokinetycznych, jakim podlega substancja czynna preparatu Clotrimazolum GSK 100 mg w postaci tabletek dopochwowych.1
Wchłanianie
W badaniach klinicznych przeprowadzonych u kobiet oceniano wchłanianie substancji aktywnej po dopochwowym podaniu tabletki zawierającej 100 mg klotrymazolu znakowanego izotopem 14C. Wykazano, że stężenia maksymalne leku w surowicy krwi osiągane są po 1-2 dniach od podania i wynoszą około 0,03 µg/ml.2
Ogólne dane farmakokinetyczne wskazują, że po aplikacji dopochwowej dochodzi do ograniczonej absorpcji ogólnoustrojowej leku. Szacuje się, że jedynie 3-10% podanej dawki klotrymazolu ulega wchłonięciu do krwiobiegu.3
Dystrybucja
Po wchłonięciu do krwiobiegu klotrymazol wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminami. Stopień wiązania leku z albuminami wynosi około 50%. Należy podkreślić, że dystrybucja substancji czynnej do poszczególnych narządów jest nieznaczna, co jest konsekwencją dwóch czynników: znacznego wiązania z białkami osocza oraz niewielkiego stopnia wchłaniania ogólnoustrojowego po podaniu dopochwowym.4
Metabolizm
Klotrymazol podlega intensywnym procesom metabolicznym w wątrobie, gdzie przekształcany jest do nieczynnego farmakologicznie metabolitu: 2-chlorofenylo-4-hydroksyfenylo-fenylometanu. Proces ten zachodzi zarówno po podaniu doustnym, jak i po aplikacji dopochwowej, gdy część substancji czynnej ulega wchłonięciu do krwiobiegu.5
Eliminacja
Wydalanie klotrymazolu oraz jego metabolitów zachodzi głównie przez nerki. Badania nad farmakokinetyką leku po podaniu doustnym wykazały, że w pierwszej dobie z moczem wydalane jest około 10% podanej dawki. W ciągu 6 dni całkowita ilość wydalonego leku oraz jego metabolitów wynosi około 25%. Istotnym jest, że jedynie 1% wydalanej substancji stanowi niezmieniony klotrymazol.6
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość/Charakterystyka |
|---|---|
| Stężenie maksymalne w surowicy po podaniu dopochwowym | ~0,03 µg/ml (osiągane po 1-2 dniach) |
| Wchłanianie po podaniu dopochwowym | 3-10% podanej dawki |
| Wiązanie z białkami osocza | ~50% (głównie z albuminami) |
| Główny metabolit | 2-chlorofenylo-4-hydroksyfenylo-fenylometan (nieaktywny) |
| Wydalanie z moczem po 24h (podanie doustne) | 10% podanej dawki |
| Wydalanie z moczem po 6 dniach (podanie doustne) | 25% podanej dawki |
| Wydalanie w postaci niezmienionej | 1% podanej dawki |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania