Dawkowanie i sposób podawania leku Clofarabine Vivanta

Leczenie klofarabiną musi być rozpoczęte i nadzorowane przez lekarza posiadającego doświadczenie w terapii pacjentów z ostrą białaczką. Lek dostępny jest w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 1 mg/ml, przy czym jedna fiolka o pojemności 20 ml zawiera 20 mg klofarabiny.¹

Dawkowanie u poszczególnych grup pacjentów

Dzieci i młodzież (≥ 1 roku życia): Zalecana dawka w monoterapii wynosi 52 mg/m² powierzchni ciała, podawana w infuzji dożylnej trwającej 2 godziny dziennie przez 5 kolejnych dni. Powierzchnię ciała pacjenta należy obliczyć, stosując rzeczywisty wzrost i masę ciała przed rozpoczęciem każdego cyklu leczenia.²

Cykle leczenia należy powtarzać co 2 do 6 tygodni (licząc od pierwszego dnia poprzedniego cyklu) po przywróceniu normalnej hematopoezy (tj. bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych (ANC) ≥ 0,75 x 10⁹/l) i powrotu do wyjściowych parametrów czynności narządów. Należy zauważyć, że doświadczenia dotyczące pacjentów otrzymujących więcej niż 3 cykle leczenia są ograniczone.³

U większości pacjentów reagujących na leczenie klofarabiną odpowiedź uzyskuje się po 1 lub 2 cyklach leczenia. Dlatego lekarz prowadzący powinien dokonać oceny potencjalnych korzyści i ryzyka związanych z kontynuacją leczenia u pacjentów, którzy nie wykazują poprawy hematologicznej i/lub klinicznej po 2 cyklach terapii.⁴

Dzieci o masie ciała nie więcej niż 20 kg: W celu zmniejszenia objawów niepokoju i drażliwości oraz uniknięcia niepożądanego maksymalnego stężenia klofarabiny, należy rozważyć wydłużenie czasu infuzji powyżej 2 godzin.⁵

Dzieci poniżej 1 roku życia: Brak danych dotyczących farmakokinetyki, bezpieczeństwa stosowania i skuteczności klofarabiny u niemowląt. Z tego powodu bezpieczna i skuteczna dawka zalecana u pacjentów poniżej 1 roku życia nie została jeszcze ustalona.⁶

Dorośli (w tym osoby w podeszłym wieku): Obecnie posiadane informacje są niewystarczające do ustalenia bezpieczeństwa stosowania i skuteczności klofarabiny u dorosłych pacjentów.⁷

Modyfikacja dawki w przypadku toksyczności

Toksyczność hematologiczna: Jeśli bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych (ANC) nie ulegnie poprawie w ciągu 6 tygodni od rozpoczęcia cyklu, zaleca się wykonanie aspiracji/biopsji szpiku kostnego w celu stwierdzenia choroby opornej na leczenie. Jeśli oporna białaczka nie jest oczywista, po uzyskaniu ANC ≥ 0,75 x 10⁹/l zaleca się zmniejszenie dawki w kolejnym cyklu o 25%. Jeśli przez ponad 4 tygodnie od rozpoczęcia ostatniego cyklu ANC będzie mniejsze niż 0,5 x 10⁹/l, również zaleca się zmniejszenie dawki w kolejnym cyklu o 25%.⁸

Toksyczność niehematologiczna – zakażenia: W przypadku wystąpienia klinicznie istotnego zakażenia, klofarabinę można odstawić aż do uzyskania klinicznej kontroli zakażenia. Wówczas leczenie można wznowić w pełnej dawce. Jeśli pojawi się kolejne klinicznie istotne zakażenie, należy przerwać leczenie klofarabiną do uzyskania kontroli klinicznej, a następnie można wznowić terapię w dawce zmniejszonej o 25%.⁹

Toksyczność niehematologiczna – zdarzenia niezwiązane z zakażeniem: Jeśli wystąpi jedno lub kilka ciężkich objawów toksyczności (stopnia 3 według skali toksyczności amerykańskiego National Cancer Institute (NCI) Common Toxicity Criteria (CTC), z wyjątkiem nudności i wymiotów), leczenie należy opóźnić aż do powrotu objawów toksyczności do parametrów wyjściowych lub do stanu, gdy toksyczność nie jest już ciężka. Wtedy można podawać klofarabinę w dawce zmniejszonej o 25%, pod warunkiem, że potencjalne korzyści przewyższają ryzyko.¹⁰

Jeśli po raz drugi wystąpią objawy ciężkiej toksyczności, leczenie należy opóźnić aż do poprawy stanu, a następnie zastosować klofarabinę w dawce zmniejszonej o kolejne 25%, pod warunkiem, że korzyści przewyższają ryzyko.¹¹

Jeśli po raz trzeci wystąpią objawy ciężkiej toksyczności, które nie ustąpią w ciągu 14 dni (z wyjątkami opisanymi powyżej) lub toksyczność będzie zagrażać życiu pacjenta lub spowoduje niesprawność (toksyczność stopnia 4 według amerykańskiego NCI CTC), leczenie klofarabiną należy przerwać.¹²

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Dostępne ograniczone dane wskazują, że klofarabina może kumulować się u pacjentów ze zmniejszonym klirensem kreatyniny. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek i należy go stosować ostrożnie u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek.¹³

U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30 – < 60 ml/min) konieczne jest zmniejszenie dawki o połowę.¹⁴

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Nie ma doświadczenia w leczeniu pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy > 1,5 x górna granica normy (GGN) i AspAT i AlAT > 5 x GGN), a wątroba jest potencjalnym narządem docelowym dla działania toksycznego. Klofarabina jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i należy ją stosować ostrożnie u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby.¹⁵

Sposób podawania

Zalecaną dawkę należy podawać w infuzji dożylnej, pomimo że w badaniach klinicznych produkt leczniczy jest podawany przez cewnik założony do żyły centralnej. Clofarabine Vivanta nie wolno mieszać ani podawać jednocześnie w tym samym zestawie do infuzji dożylnej z innymi lekami.¹⁶

Tabela dawkowania Clofarabine Vivanta

Schemat modyfikacji dawki w przypadku toksyczności