Przeciwwskazania
Cervidil 10 mg

Przeciwwskazania stosowania leku Cervidil

Produkt leczniczy Cervidil, zawierający 10 mg dinoprostonu (Prostaglandyny E2) w postaci systemu terapeutycznego dopochwowego, uwalniający około 0,3 mg/godzinę dinoprostonu przez okres 24 godzin, nie powinien być stosowany w określonych sytuacjach klinicznych ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych dla matki i płodu. System terapeutyczny dopochwowy Cervidil ma postać cienkiego, płaskiego, półprzezroczystego polimerowego aplikatora o grubości 0,8 mm, w kształcie prostokąta (29 mm na 9,5 mm) z zaokrąglonymi narożnikami, umieszczonego w aplikatorze z dzianej przędzy poliestrowej.¹

Bezwzględne przeciwwskazania

Cervidil jest przeciwwskazany do stosowania w następujących sytuacjach klinicznych:

• Rozpoczęty poród – produkt nie powinien być stosowany ani pozostawiany w pochwie po rozpoczęciu porodu, gdyż może nasilać już istniejące skurcze macicy do poziomów niebezpiecznych dla matki i płodu.²
• Jednoczesne stosowanie innych środków indukujących poród – Cervidil nie powinien być stosowany równocześnie z innymi lekami stymulującymi skurcze macicy i/lub innymi środkami indukującymi poród, ze względu na ryzyko hiperstymulacji macicy.³
• Nadwrażliwość na składniki preparatu – przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną (dinoproston) lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w produkcie.⁴
• Łożysko przodujące lub niewyjaśnione krwawienie z pochwy – stosowanie Cervidilu jest przeciwwskazane w przypadku stwierdzenia łożyska przodującego lub występowania niewyjaśnionego krwawienia z pochwy podczas obecnej ciąży, ze względu na ryzyko nasilenia krwawienia i zagrożenia życia matki i płodu.⁵
• Choroby zapalne miednicy mniejszej – produkt nie powinien być stosowany w przypadku stwierdzenia choroby zapalnej miednicy mniejszej, o ile nie wdrożono wcześniej odpowiedniego leczenia. Stosowanie produktu w takim przypadku może prowadzić do nasilenia stanu zapalnego i rozprzestrzeniania się infekcji.⁶

Przeciwwskazania związane z przebytymi zabiegami i nieprawidłowościami położniczymi

Cervidil jest przeciwwskazany u pacjentek, u których silne przedłużone skurcze macicy byłyby niewłaściwe, w tym u kobiet:

• Po dużych zabiegach chirurgicznych na macicy – dotyczy to pacjentek, które przeszły wcześniej cesarskie cięcie, wyłuszczenie mięśniaków macicy lub inne poważne zabiegi operacyjne na macicy. Zastosowanie produktu w tych przypadkach zwiększa ryzyko pęknięcia macicy z uwagi na indukowanie silnych skurczów.⁷
• Po dużych zabiegach chirurgicznych na szyjce macicy – obejmuje to zabiegi inne niż biopsja i usunięcie nadżerki, a także pacjentki z pęknięciem szyjki macicy w wywiadzie. W tych przypadkach skurcze macicy mogą prowadzić do dalszych uszkodzeń szyjki.⁸
• W przypadku niewspółmierności matczyno-płodowej – stosowanie Cervidilu jest przeciwwskazane, gdy występuje dysproporcja między wielkością płodu a wymiarami miednicy matki, co mogłoby prowadzić do trudności w porodzie naturalnym i stanowić ryzyko dla matki i płodu.⁹
• Przy nieprawidłowym położeniu płodu – obejmuje to wszystkie położenia inne niż główkowe podłużne, gdzie indukcja porodu mogłaby stanowić zagrożenie dla płodu.¹⁰
• W przypadku podejrzenia lub oznak zagrożenia płodu – systemu terapeutycznego Cervidil nie należy stosować, gdy istnieją jakiekolwiek oznaki świadczące o zagrożeniu stanu płodu, aby nie pogorszyć jego stanu poprzez indukowanie skurczów macicy.¹¹

Sytuacje kliniczne wymagające szczególnej uwagi

W określonych sytuacjach klinicznych lekarz powinien szczególnie rozważyć ryzyko i korzyści wynikające z zastosowania Cervidilu, nawet jeśli nie stanowią one bezwzględnych przeciwwskazań. Dotyczy to pacjentek:

• Z obciążonym wywiadem położniczym, zwłaszcza wcześniejszym porodem przedwczesnym
• Z chorobami sercowo-naczyniowymi
• Z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek
• Z jaskrą lub podwyższonym ciśnieniem śródgałkowym
• Z astmą oskrzelową lub innymi chorobami układu oddechowego

Decyzja o zastosowaniu systemu terapeutycznego dopochwowego Cervidil powinna być podejmowana po dokładnej analizie stanu klinicznego pacjentki, z uwzględnieniem wszystkich przeciwwskazań oraz potencjalnych korzyści i ryzyka związanych z indukcją porodu w danym przypadku.