Dawkowanie i sposób podawania
Carbomedac 10 mg/ml
Karboplatyna, dostępna w postaci koncentratu o stężeniu 10 mg/ml w fiolkach zawierających od 50 mg do 1000 mg substancji czynnej, jest podawana dożylnie w infuzji trwającej 15-60 minut. U dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek i bez wcześniejszego leczenia zalecana dawka wynosi 400 mg/m² powierzchni ciała. Alternatywnie, dawkę można obliczyć wzorem Calverta: Dawka (mg) = docelowa wartość AUC (mg/ml × min) × [GFR (ml/min) + 25], gdzie docelowa wartość AUC zależy od statusu pacjenta i schematu leczenia (np. 5-7 mg/ml × min dla wcześniej nieleczonych w monoterapii). Wzór Calverta nie jest stosowany u pacjentów po określonych wcześniejszych terapiach, takich jak mitomycyna C, nitrozomocznik, czy radioterapia ≥ 4500 radów. Leczenie należy przerwać w przypadku braku odpowiedzi, progresji choroby lub nietolerowanych działań niepożądanych. Kolejny kurs nie powinien być podany przed 4 tygodniami i osiągnięciem minimalnych wartości hematologicznych: neutrofile ≥ 2000/mm³ i płytki ≥ 100 000/mm³.
- Dawkowanie i sposób podawania leku karboplatyna
- Dawkowanie u dorosłych pacjentów
- Docelowe wartości AUC
- Przeciwwskazania do stosowania wzoru Calverta
- Przerywanie i modyfikacje leczenia
- Modyfikacja dawki u pacjentów z czynnikami ryzyka
- Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
- Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
- Dawkowanie w leczeniu skojarzonym
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Sposób podawania karboplatyny
Dawkowanie i sposób podawania leku karboplatyna
Karboplatyna jest podawana w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 10 mg/ml. Produkt leczniczy Carbomedac dostępny jest w fiolkach zawierających 50 mg, 150 mg, 450 mg, 600 mg lub 1000 mg substancji czynnej. Przed podaniem pacjentowi koncentrat musi zostać odpowiednio rozcieńczony zgodnie z wytycznymi.1
Dawkowanie u dorosłych pacjentów
U dorosłych pacjentów, którzy nie byli wcześniej poddawani leczeniu i mają prawidłową czynność nerek, zalecana dawka karboplatyny wynosi 400 mg/m² powierzchni ciała. Lek podaje się jako pojedynczą dawkę w infuzji dożylnej trwającej od 15 do 60 minut.2
Alternatywnie, dawkę karboplatyny można obliczyć przy użyciu wzoru Calverta:
Dawka (mg) = docelowa wartość AUC (mg/ml × min) × [GFR ml/min + 25]3
Docelowe wartości AUC
| Schemat leczenia | Status pacjenta | Docelowa wartość AUC (mg/ml × min) |
|---|---|---|
| Monoterapia | Wcześniej nieleczony | 5 – 7 |
| Monoterapia | Wcześniej leczony | 4 – 6 |
| Terapia skojarzona (karboplatyna + cyklofosfamid) | Wcześniej nieleczony | 4 – 6 |
Należy pamiętać, że całkowita dawka karboplatyny obliczona za pomocą wzoru Calverta wyrażona jest w mg, a nie w mg/m² powierzchni ciała.4
Przeciwwskazania do stosowania wzoru Calverta
Wzoru Calverta nie wolno stosować u pacjentów, którzy wcześniej byli leczeni według następujących schematów terapeutycznych:5
- Mitomycyna C6
- Nitrozomocznik7
- Leczenie skojarzone doksorubicyną/cyklofosfamidem/cisplatyną8
- Leczenie skojarzone z użyciem 5 lub więcej leków9
- Radioterapia ≥ 4500 radów, zogniskowana w polu o wymiarach 20 × 20 cm lub więcej niż jednym polu10
Przerywanie i modyfikacje leczenia
Leczenie karboplatyną należy przerwać w przypadku:11
- Braku odpowiedzi guza na leczenie
- Progresji choroby
- Wystąpienia nietolerowanych działań niepożądanych
Kolejnego kursu leczenia karboplatyną nie należy podawać przed upływem czterech tygodni od poprzedniego kursu oraz przed osiągnięciem przez pacjenta następujących parametrów hematologicznych:12
- Liczba neutrofilów ≥ 2 000 komórek/mm³
- Liczba płytek krwi ≥ 100 000 komórek/mm³
Modyfikacja dawki u pacjentów z czynnikami ryzyka
Zaleca się zmniejszenie początkowej dawki o 20-25% u pacjentów, u których występują następujące czynniki ryzyka:13
- Wcześniejsze leczenie powodujące mielosupresję
- Niski stopień stanu sprawności pacjenta (skala ECOG-Zubrod 2-4 lub Karnofsky’ego poniżej 80)
W celu odpowiedniego dostosowania dawki w przyszłości, zaleca się określenie hematologicznego nadiru poprzez cotygodniowe badania morfologii krwi podczas początkowych kursów leczenia karboplatyną.14
Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku może być konieczne dostosowanie dawki zarówno na początku, jak i w późniejszym okresie leczenia, w zależności od stanu fizycznego pacjenta.15
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Optymalne stosowanie karboplatyny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wymaga odpowiedniego dostosowania dawki oraz częstego monitorowania zarówno nadiru hematologicznego, jak i czynności nerek.16
U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 60 ml/min istnieje zwiększone ryzyko ciężkiej mielosupresji. Częstość występowania ciężkiej leukopenii, neutropenii lub trombocytopenii w tej grupie pacjentów utrzymuje się na poziomie około 25% przy zastosowaniu poniższych zalecanych dawek:17
| Wyjściowy klirens kreatyniny | Zalecana dawka karboplatyny |
|---|---|
| 41-59 ml/min | 250 mg/m² pc. dożylnie |
| 16-40 ml/min | 200 mg/m² pc. dożylnie |
U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min przed rozpoczęciem leczenia karboplatyną należy przeprowadzić indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka.18
Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania karboplatyny we wstrzyknięciu u pacjentów z klirensem kreatyniny 15 ml/min lub mniejszym, które pozwalałyby określić zalecane dawkowanie.19
Wszystkie powyższe zalecenia dotyczące dawkowania odnoszą się do początkowego cyklu leczenia. Następne dawki należy dostosować do tolerancji leczenia przez pacjenta i do akceptowalnego poziomu mielosupresji.20
Dawkowanie w leczeniu skojarzonym
Optymalne stosowanie karboplatyny w skojarzeniu z innymi lekami o działaniu mielosupresyjnym wymaga dostosowania dawki zależnie od obranych zasad leczenia i schematu terapeutycznego.21
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Nie można podać zaleceń dotyczących dawkowania karboplatyny u dzieci ze względu na niewystarczające doświadczenie kliniczne w tej grupie wiekowej.22
Sposób podawania karboplatyny
Karboplatynę należy stosować wyłącznie dożylnie w postaci infuzji.23
Przygotowanie roztworu do infuzji
Przed podaniem produkt leczniczy należy rozcieńczyć. Dopuszczalne są dwa rodzaje rozcieńczalników:24
- 5% roztwór glukozy do infuzji (50 mg/ml) – do uzyskania stężenia w zakresie 0,4-2 mg/ml
- 0,9% roztwór chlorku sodu do infuzji (9 mg/ml) – do uzyskania stężenia 2 mg/ml
Środki ostrożności podczas przygotowania i podawania
Karboplatyna może wchodzić w interakcję z aluminium, tworząc czarny osad. Do przygotowania lub podania karboplatyny nie należy stosować igieł, strzykawek, cewników lub zestawów do podawania dożylnego zawierających aluminium, ponieważ może ono wejść w kontakt z karboplatyną.25
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania