Przedawkowanie
Captopril Polfarmex 25 mg

Przedawkowanie kaptoprylu, dostępnego w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, prowadzi do ciężkiego niedociśnienia tętniczego, które może rozwinąć się w wstrząs hipowolemiczny, a także do bradykardii, zaburzeń elektrolitowych (zwłaszcza potasu, sodu i wapnia) oraz ostrej niewydolności nerek. Objawy neurologiczne, takie jak osłupienie, wynikają z niedostatecznej perfuzji mózgowej. Patofizjologia przedawkowania opiera się na nadmiernej blokadzie konwersji angiotensyny I do angiotensyny II, co skutkuje rozszerzeniem naczyń i zmniejszeniem oporu obwodowego, a także zaburzeniem autoregulacji przepływu nerkowego.

Przedawkowanie leku Captopril Polfarmex

Przedawkowanie kaptoprylu stanowi istotne zagrożenie dla pacjenta, które wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Captopril Polfarmex, dostępny w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg w postaci tabletek, może przy przyjęciu nadmiernej ilości prowadzić do szeregu poważnych zaburzeń funkcjonowania organizmu, wymagających specjalistycznego postępowania terapeutycznego.1

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie kaptoprylu manifestuje się zespołem charakterystycznych objawów klinicznych, które są bezpośrednio związane z farmakodynamiką leku i jego wpływem na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Dominującym objawem jest ciężkie niedociśnienie tętnicze, które może rozwinąć się w pełnoobjawowy wstrząs hipowolemiczny. Pacjent może prezentować objawy neurologiczne w postaci osłupienia, wynikającego z niedostatecznej perfuzji mózgowej. W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się bradykardię, która może stanowić zarówno bezpośredni efekt działania leku, jak i reakcję odruchową na hipotensję. Przedawkowanie kaptoprylu prowadzi również do istotnych zaburzeń elektrolitowych oraz może skutkować rozwojem ostrej niewydolności nerek.2

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm patofizjologiczny
Ciężkie niedociśnienie Znaczący spadek wartości ciśnienia tętniczego krwi, mogący prowadzić do objawów wstrząsu Nadmierna blokada konwersji angiotensyny I do angiotensyny II, skutkująca rozszerzeniem naczyń i zmniejszeniem całkowitego oporu obwodowego
Wstrząs Stan zagrożenia życia z hipoperfuzją tkanek i narządów Konsekwencja ciężkiego niedociśnienia z aktywacją mechanizmów kompensacyjnych
Osłupienie Zaburzenia świadomości, spowolnienie psychoruchowe, ograniczenie reakcji na bodźce Niedostateczna perfuzja mózgowa wskutek hipotensji
Bradykardia Zwolnienie rytmu serca poniżej 60 uderzeń na minutę Efekt bezpośredniego działania leku oraz mechanizm kompensacyjny w odpowiedzi na hipotensję
Zaburzenia elektrolitowe Nieprawidłowe stężenia elektrolitów w surowicy, szczególnie potasu, sodu i wapnia Zaburzenie mechanizmów regulacji gospodarki wodno-elektrolitowej zależnych od układu renina-angiotensyna-aldosteron
Niewydolność nerek Upośledzenie funkcji wydalniczej i regulacyjnej nerek, mogące przebiegać w postaci ostrej Niedostateczna perfuzja nerek wskutek hipotensji oraz bezpośrednie zaburzenie autoregulacji przepływu nerkowego

Postępowanie terapeutyczne w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania kaptoprylu wymaga szybkiego, wielokierunkowego postępowania. Strategia terapeutyczna obejmuje zarówno działania mające na celu zapobieżenie dalszemu wchłanianiu leku, jak i metody eliminacji już wchłoniętej substancji oraz leczenie objawowe.3

Zapobieganie absorpcji i przyspieszenie eliminacji

W pierwszej fazie postępowania terapeutycznego należy dążyć do ograniczenia wchłaniania kaptoprylu z przewodu pokarmowego. W tym celu zaleca się:

  • Płukanie żołądka – procedura powinna być wykonana jak najszybciej po przedawkowaniu, szczególnie efektywna w ciągu pierwszej godziny od przyjęcia leku
  • Podanie adsorbentów – preparaty węgla aktywowanego, które wiążą kaptopryl w świetle przewodu pokarmowego, zmniejszając jego wchłanianie. Najwyższą skuteczność uzyskuje się przy zastosowaniu w ciągu 30 minut od spożycia leku
  • Zastosowanie siarczanu sodu – środek przeczyszczający, przyspieszający pasaż jelitowy i eliminację leku z przewodu pokarmowego

Równolegle należy dążyć do przyspieszenia wydalania kaptoprylu, który został już wchłonięty. W przypadkach ciężkiego przedawkowania z objawami zagrażającymi życiu, skuteczną metodą eliminacji kaptoprylu z organizmu jest hemodializa.4

Leczenie objawowe

Kluczowym elementem postępowania terapeutycznego w przedawkowaniu kaptoprylu jest leczenie objawowe, ukierunkowane na korekty zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych:

  1. Postępowanie w niedociśnieniu i wstrząsie:
    • Ułożenie pacjenta w pozycji przeciwwstrząsowej – pozycja płaska z uniesionymi kończynami dolnymi, celem zwiększenia powrotu żylnego i poprawy rzutu serca
    • Szybki wlew dożylny roztworu soli fizjologicznej – wypełnienie łożyska naczyniowego i zwiększenie ciśnienia tętniczego
    • Rozważenie podania angiotensyny II – preparat o działaniu presyjnym, bezpośrednio antagonizujący efekt kaptoprylu
  2. Leczenie bradykardii i reakcji wagalnych:
    • Podanie atropiny – antagonisty receptorów muskarynowych, znoszącego wpływ układu przywspółczulnego na węzeł zatokowo-przedsionkowy
    • W przypadkach opornych na farmakoterapię – rozważenie czasowej elektrostymulacji serca za pomocą rozrusznika

Postępowanie w przedawkowaniu kaptoprylu wymaga kompleksowego monitorowania parametrów życiowych, stanu nawodnienia oraz funkcji nerek. Pacjent powinien być hospitalizowany w ośrodku zapewniającym możliwość intensywnego nadzoru, a w przypadkach skrajnych – w oddziale intensywnej terapii.5

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl