Dawkowanie i sposób podawania
Captopril Polfarmex 25 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Captopril Polfarmex

Dawkowanie leku Captopril Polfarmex powinno być ściśle dostosowane do zaleceń lekarza. Dawkę należy określić indywidualnie, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 150 mg. Lek można przyjmować przed posiłkiem, w trakcie lub po posiłku, co zwiększa elastyczność stosowania i poprawia współpracę pacjenta.¹

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

Dawka początkowa w leczeniu nadciśnienia tętniczego wynosi 25-50 mg, podawana dwa razy na dobę. Dawkę można stopniowo zwiększać w odstępach co najmniej dwutygodniowych do dawki 100-150 mg/dobę, podzielonej na dwie dawki, aby osiągnąć docelowe wartości ciśnienia tętniczego. Captopril może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak leki moczopędne z grupy tiazydów.²

W przypadku terapii skojarzonej z tiazydowymi lekami moczopędnymi, dawka kaptoprylu może być podawana raz na dobę.³

U pacjentów z dużą aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron (występująca hiperwolemia, nadciśnienie nerkowo-naczyniowe, dekompensacja sercowa) zaleca się rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki wynoszącej 6,25 mg lub 12,5 mg podawanej raz na dobę. Leczenie powinno być ściśle monitorowane, a następnie dawki podawane 2 razy na dobę. Dawka może być stopniowo zwiększana do 50 mg lub 100 mg na dobę i podawana w jednej lub dwóch dawkach.⁴

Dawkowanie w niewydolności serca

Leczenie niewydolności serca za pomocą kaptoprylu wymaga ścisłego monitorowania. Dawkowanie zwykle rozpoczyna się od 6,25 mg do 12,5 mg podawanych dwa lub trzy razy na dobę. Dawkę można zwiększać stopniowo, w odstępach co najmniej 2-tygodniowych (pod warunkiem dobrej tolerancji leku przez pacjenta), aż do osiągnięcia maksymalnej dawki 150 mg na dobę w dawkach podzielonych. Tempo zwiększania dawki powinno być dostosowane do indywidualnej odpowiedzi klinicznej pacjenta.⁵

Dawkowanie po zawale mięśnia sercowego

Leczenie kaptoprylem po zawale mięśnia sercowego dzieli się na krótkotrwałe i długotrwałe:

Leczenie krótkotrwałe: Terapia powinna rozpocząć się w warunkach szpitalnych tak szybko, jak to możliwe po stabilizacji stanu pacjenta. Schemat dawkowania jest następujący:

• Dawka początkowa: 6,25 mg
• Po 2 godzinach: 12,5 mg
• Po 12 godzinach od drugiej dawki: 25 mg
• Następnie: 100 mg kaptoprylu w dwóch dawkach podzielonych przez 4 tygodnie (pod warunkiem braku niekorzystnych reakcji hemodynamicznych)

Po 4 tygodniach leczenia, przed decyzją o kontynuowaniu terapii pozawałowej, należy dokonać ponownej oceny stanu pacjenta.⁶

Leczenie długotrwałe: Jeżeli leczenie kaptoprylem nie zostało rozpoczęte w ciągu pierwszych 24 godzin po ciężkim zawale serca, zaleca się rozpoczęcie między 3 a 16 dniem, pod warunkiem stabilnej hemodynamiki i pełnej diagnostyki szczątkowego niedokrwienia. Leczenie powinno być inicjowane w szpitalu pod ścisłą kontrolą lekarską aż do osiągnięcia dawki 75 mg. Schemat dawkowania:

• Dawka początkowa: 6,25 mg do 12,5 mg 3 razy na dobę przez 2 dni
• Następnie: 25 mg 3 razy na dobę (o ile nie wystąpiły niekorzystne zmiany hemodynamiczne)
• Dawka podtrzymująca do osiągnięcia efektu kardioprotekcyjnego: 75 mg do 150 mg na dobę w 2 lub 3 dawkach podzielonych

W przypadku objawowego niedociśnienia występującego w niewydolności serca, można rozważyć zmniejszenie dawki diuretyku i/lub innego leku rozszerzającego naczynia przed ustaleniem stałej dawki kaptoprylu. Captopril może być stosowany w połączeniu z innymi preparatami stosowanymi w niewydolności serca, takimi jak leki trombolityczne, beta-blokery czy kwas acetylosalicylowy.⁷

Dawkowanie w nefropatii cukrzycowej typu I

W leczeniu nefropatii cukrzycowej typu I zalecana dawka kaptoprylu wynosi 75 mg do 100 mg na dobę, podawana w dawkach podzielonych. Jeżeli dodatkowo wskazane jest obniżenie ciśnienia tętniczego, można zastosować dodatkowy lek przeciwnadciśnieniowy.⁸

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek

Ponieważ kaptopryl jest wydalany głównie przez nerki, u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek dawkowanie powinno być zredukowane lub należy zwiększyć odstępy między dawkami. Jeżeli konieczna jest terapia towarzysząca lekami moczopędnymi u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, preferowane są diuretyki pętlowe (np. furosemid) zamiast tiazydowych leków moczopędnych. Dawka dobowa powinna być ustalona tak, aby uniknąć kumulacji kaptoprylu w organizmie.⁹

Dawkowanie u osób w podeszłym wieku

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, terapię kaptoprylem u osób w podeszłym wieku należy rozpoczynać od najniższej dawki początkowej – 6,25 mg 2 razy na dobę. Jest to szczególnie istotne u pacjentów z potencjalnie zaburzoną funkcją nerek i dysfunkcją innych narządów. Dawka powinna być dostosowana do wartości ciśnienia tętniczego pacjenta, przy czym należy stosować najniższą skuteczną dawkę podtrzymującą.¹⁰

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Należy podkreślić, że skuteczność i bezpieczeństwo stosowania kaptoprylu u dzieci i młodzieży nie zostały dokładnie ocenione. Stosowanie tego leku w tej grupie wiekowej powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarską. Dawka początkowa powinna wynosić 0,3 mg/kg masy ciała.

Dla pacjentów wymagających szczególnej uwagi, takich jak:

• dzieci z zaburzoną czynnością nerek
• wcześniaki
• noworodki
• niemowlęta (ze względu na odmienną czynność nerek niż u dzieci starszych i dorosłych)

dawka początkowa powinna być zmniejszona do 0,15 mg/kg masy ciała.

Zazwyczaj kaptopryl jest podawany dzieciom 3 razy na dobę, jednak dawka i odstępy między dawkami powinny być ustalane indywidualnie w zależności od stanu klinicznego pacjenta.¹¹