Właściwości farmakokinetyczne
Axoprofen Max 600 mg

Właściwości farmakokinetyczne ibuprofenu

Ibuprofen zawarty w produkcie Ibuprofen Aristo (600 mg, tabletki powlekane) charakteryzuje się określonymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego zachowanie w organizmie po podaniu. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji tego związku aktywnego.¹

Wchłanianie

Proces wchłaniania ibuprofenu po podaniu doustnym przebiega dwuetapowo. Początkowo substancja czynna ulega częściowemu wchłonięciu w żołądku, a następnie proces ten jest kontynuowany i zostaje zakończony w jelicie cienkim, gdzie dochodzi do całkowitego wchłonięcia pozostałej części leku.²

W przypadku produktu Ibuprofen Aristo, który zawiera ibuprofen w postaci wolnego kwasu w formie tabletki powlekanej o natychmiastowym uwalnianiu, maksymalne stężenie substancji czynnej w osoczu (Cmax) jest osiągane stosunkowo szybko – w czasie 1-2 godzin od momentu podania.³

Dystrybucja

Po wchłonięciu do krwiobiegu, ibuprofen charakteryzuje się bardzo wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, który wynosi około 99%. Taki wysoki stopień wiązania z białkami ma istotne znaczenie kliniczne, szczególnie w kontekście potencjalnych interakcji z innymi lekami silnie wiążącymi się z białkami.⁴

Metabolizm

Metabolizm ibuprofenu zachodzi głównie w wątrobie, gdzie cząsteczka leku ulega przemianom biochemicznym poprzez procesy hydroksylacji i karboksylacji. W wyniku tych procesów powstają metabolity, które nie wykazują już aktywności farmakologicznej charakterystycznej dla związku macierzystego.⁵

Eliminacja

Powstałe w wyniku przemian metabolicznych nieaktywne farmakologicznie metabolity ibuprofenu są następnie eliminowane z organizmu dwoma głównymi drogami. Zdecydowana większość, bo aż 90% metabolitów, jest usuwana drogą nerkową wraz z moczem. Pozostała część jest wydalana z żółcią do przewodu pokarmowego.⁶

Okres półtrwania ibuprofenu w fazie eliminacji (t½) wynosi od 1,8 do 3,5 godziny, co klasyfikuje go jako lek o relatywnie krótkim czasie działania. Co istotne, parametr ten pozostaje w tym samym zakresie zarówno u zdrowych ochotników, jak i u osób z chorobami wątroby oraz nerek.⁷