Dawkowanie i sposób podawania
Amizepin 200 mg
Dawkowanie leku Amizepin, zawierającego 200 mg karbamazepiny, powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta i wskazania terapeutycznego. W leczeniu padaczki zaleca się monitorowanie stężenia karbamazepiny w osoczu w zakresie 4-12 µg/ml (17-50 µmol/l). Terapia rozpoczyna się od dawki początkowej 100-200 mg 1-2 razy na dobę, stopniowo zwiększanej do dawki skutecznej, zwykle 800-1200 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 1600-2000 mg/dobę. U dzieci dawkę ustala się na podstawie masy ciała (10-20 mg/kg/dobę), z maksymalną dawką do 35 mg/kg/dobę u dzieci do 6 lat. Dla neuralgii nerwu trójdzielnego dawka początkowa wynosi 200-400 mg/dobę, a podtrzymująca 600-800 mg/dobę (200 mg 3-4 razy/dobę), z maksymalną dawką 1200 mg/dobę. U pacjentów w podeszłym wieku dawka początkowa to 100 mg 2 razy na dobę, z ostrożnym zwiększaniem do dawki podtrzymującej 600-800 mg/dobę. W profilaktyce zaburzeń afektywnych dwubiegunowych dawka początkowa wynosi 400 mg/dobę, a maksymalna 1600 mg/dobę.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Amizepin 200 mg
- Dawkowanie w padaczce
- Dawkowanie u dorosłych pacjentów
- Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Dawkowanie w neuralgii nerwu trójdzielnego
- Dawkowanie w neuralgii nerwu trójdzielnego u pacjentów w podeszłym wieku
- Dawkowanie w profilaktyce zaburzeń afektywnych dwubiegunowych
- Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów
- Zaburzenia czynności nerek i wątroby
- Pacjenci pochodzenia chińskiego lub tajskiego
- Sposób podawania
- Tabela dawkowania leku Amizepin 200 mg
Dawkowanie i sposób podawania leku Amizepin 200 mg
Dawkowanie leku Amizepin (zawierającego 200 mg karbamazepiny) należy dostosować indywidualnie do potrzeb pacjenta i konkretnego wskazania terapeutycznego. Ważnym elementem optymalizacji terapii może być monitorowanie stężenia karbamazepiny w osoczu, które w leczeniu padaczki powinno mieścić się w zakresie od 4 do 12 mikrogramów/ml (17 do 50 mikromoli/litr)1.
Dawkowanie w padaczce
Dawkowanie u dorosłych pacjentów
Leczenie należy rozpoczynać od niskich dawek, które następnie są stopniowo zwiększane. Zalecana dawka początkowa to 100-200 mg podawana raz lub dwa razy na dobę. Dawkę należy zwiększać stopniowo aż do uzyskania optymalnej odpowiedzi terapeutycznej. U większości pacjentów skuteczna jest dawka w zakresie 800-1200 mg na dobę. W niektórych przypadkach może być konieczne zastosowanie 1600 mg, a nawet 2000 mg na dobę2.
Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku dawkę leku należy dobierać ze szczególną ostrożnością ze względu na możliwość wystąpienia interakcji z innymi lekami oraz zróżnicowaną farmakokinetykę leków przeciwpadaczkowych3.
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Podobnie jak u dorosłych, u dzieci i młodzieży dawkowanie należy zwiększać stopniowo w zależności od indywidualnych potrzeb. Standardowo stosuje się dawkę 10-20 mg/kg masy ciała na dobę, podzieloną na kilka dawek. Należy zaznaczyć, że nie zaleca się stosowania tabletek Amizepin u najmłodszych dzieci4.
Dawkowanie według grup wiekowych:
- Dzieci w wieku 5-10 lat: 400-600 mg na dobę (2-3 tabletki po 200 mg), w dawkach podzielonych5
- Dzieci i młodzież w wieku 10-15 lat: 600-1000 mg na dobę (3-5 tabletek po 200 mg), w kilku dawkach podzielonych6
- Młodzież powyżej 15 lat: 800-1200 mg na dobę (dawkowanie jak u dorosłych)15 lat: 800 mg do 1200 mg na dobę (dawki jak dla dorosłych).”>7
Maksymalne zalecane dawki dla dzieci i młodzieży:
- Dzieci do 6 lat: 35 mg/kg masy ciała na dobę8
- Dzieci i młodzież w wieku 6-15 lat: 1000 mg na dobę9
- Młodzież powyżej 15 lat: 1200 mg na dobę15 lat: 1200 mg na dobę.”>10
Optymalnym postępowaniem jest monoterapia lekiem przeciwpadaczkowym. W przypadku konieczności zastosowania terapii wielolekowej, zaleca się podobny schemat stopniowego zwiększania dawki11.
Gdy Amizepin dołączany jest do aktualnego schematu leczenia przeciwpadaczkowego, należy wprowadzać go stopniowo, ewentualnie modyfikując dawkowanie pozostałych leków przeciwpadaczkowych12.
Dawkowanie w neuralgii nerwu trójdzielnego
Leczenie rozpoczyna się od dawki 200-400 mg na dobę, którą następnie należy powoli zwiększać do momentu ustąpienia bólu. Zazwyczaj skuteczna jest dawka 200 mg podawana 3-4 razy na dobę (600-800 mg/dobę). U niektórych pacjentów może być konieczne zastosowanie dawki do 1600 mg na dobę, jednak maksymalna zalecana dawka wynosi 1200 mg na dobę13.
W fazie remisji bólu dawkę należy stopniowo zmniejszać do najmniejszej dawki skutecznej. Po całkowitym ustąpieniu bólu zaleca się próbę stopniowego odstawienia karbamazepiny, aż do wystąpienia kolejnego ataku14.
Dawkowanie w neuralgii nerwu trójdzielnego u pacjentów w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku zalecana dawka początkowa wynosi 100 mg dwa razy na dobę. Dawkę tę należy codziennie powoli zwiększać, aż do ustąpienia bólu (zazwyczaj 200 mg 3-4 razy na dobę). Następnie dawkę należy stopniowo zmniejszać do najniższej skutecznej dawki podtrzymującej. Maksymalna zalecana dawka wynosi 1200 mg na dobę15.
Po ustąpieniu bólu zaleca się próbę stopniowego odstawienia leku, aż do wystąpienia kolejnego ataku16.
Dawkowanie w profilaktyce zaburzeń afektywnych dwubiegunowych
U pacjentów, którzy nie reagują na leczenie produktami litu, leczenie należy rozpocząć od dawki 400 mg na dobę w dawkach podzielonych. Dawkę należy zwiększać stopniowo aż do uzyskania zadowalającego efektu terapeutycznego lub do maksymalnej dawki 1600 mg na dobę (przyjmowanej w dawkach podzielonych). Zazwyczaj skuteczne są dawki w zakresie 400-600 mg na dobę podawane w dawkach podzielonych17.
Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów
Zaburzenia czynności nerek i wątroby
Nie ma dostępnych danych dotyczących farmakokinetyki karbamazepiny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, co nakazuje szczególną ostrożność w doborze dawki u tych pacjentów18.
Pacjenci pochodzenia chińskiego lub tajskiego
Przed rozpoczęciem leczenia karbamazepiną u pacjentów pochodzenia chińskiego lub tajskiego, gdy jest to możliwe, zaleca się wykonanie badań na obecność allelu HLA-B*1502. Obecność tego allelu silnie prognozuje ryzyko wystąpienia ciężkiego zespołu Stevensa-Johnsona (SJS) wywołanego przyjmowaniem karbamazepiny19.
Sposób podawania
Amizepin należy przyjmować doustnie, zazwyczaj w dwóch lub trzech dawkach podzielonych. Tabletki można przyjmować w trakcie posiłku, po posiłku lub między posiłkami. Należy je przyjmować popijając niewielką ilością płynu, np. szklanką wody20. Tabletki mają linię podziału i można je podzielić na równe dawki21.
Tabela dawkowania leku Amizepin 200 mg
| Wskazanie | Grupa pacjentów | Dawka początkowa | Dawka podtrzymująca | Dawka maksymalna | Schemat dawkowania |
|---|---|---|---|---|---|
| Padaczka | Dorośli | 100-200 mg 1-2 razy/dobę | 800-1200 mg/dobę | 2000 mg/dobę | 2-3 dawki podzielone |
| Dzieci 5-10 lat | Stopniowe zwiększanie | 400-600 mg/dobę | 1000 mg/dobę | Dawki podzielone | |
| Dzieci/młodzież 10-15 lat | Stopniowe zwiększanie | 600-1000 mg/dobę | 1000 mg/dobę | Dawki podzielone | |
| Neuralgia nerwu trójdzielnego | Dorośli | 200-400 mg/dobę | 600-800 mg/dobę (200 mg 3-4 razy/dobę) | 1200 mg/dobę | 3-4 dawki podzielone |
| Pacjenci w podeszłym wieku | 100 mg 2 razy/dobę | 600-800 mg/dobę (200 mg 3-4 razy/dobę) | 1200 mg/dobę | 3-4 dawki podzielone | |
| Profilaktyka zaburzeń afektywnych dwubiegunowych | Dorośli | 400 mg/dobę | 400-600 mg/dobę | 1600 mg/dobę | Dawki podzielone |
W przypadku dzieci dawkę można również ustalić na podstawie masy ciała, stosując standardowo 10-20 mg/kg masy ciała na dobę w kilku dawkach podzielonych. Dla dzieci do 6 lat maksymalna dawka wynosi 35 mg/kg masy ciała na dobę22.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania