Przedawkowanie leku ACC classic (20 mg/ml, roztwór doustny)

Przedawkowanie acetylocysteiny (substancji czynnej leku ACC classic) jest zjawiskiem rzadko obserwowanym w praktyce klinicznej. Dotychczasowe dane kliniczne wskazują na wysoki profil bezpieczeństwa tego leku nawet przy znacznym przekroczeniu zalecanych dawek terapeutycznych.¹

Tolerancja wysokich dawek

Badania kliniczne prowadzone z udziałem ochotników wykazały dobrą tolerancję acetylocysteiny nawet przy stosowaniu bardzo wysokich dawek. Ochotnicy, którzy przyjmowali acetylocysteinę w dawce 11,6 g/dobę przez okres 3 miesięcy, nie doświadczyli ciężkich działań niepożądanych.²

Ponadto, udokumentowano, że acetylocysteina nawet w dawkach do 500 mg/kg masy ciała była dobrze tolerowana przez organizm i nie powodowała objawów zatrucia.³

Objawy przedawkowania

Pomimo relatywnie wysokiego profilu bezpieczeństwa, przedawkowanie acetylocysteiny może prowadzić do wystąpienia objawów niepożądanych, głównie ze strony układu pokarmowego.⁴

U niemowląt szczególnym ryzykiem związanym z przedawkowaniem acetylocysteiny jest możliwość wystąpienia nadmiernego wydzielania wydzieliny w drogach oddechowych.⁵ Może to potencjalnie prowadzić do trudności z oczyszczaniem dróg oddechowych i utrudniać prawidłową wentylację.

Postępowanie po przedawkowaniu

Ze względu na relatywnie niską toksyczność acetylocysteiny, nawet przy znacznym przedawkowaniu, postępowanie terapeutyczne ma charakter głównie objawowy. W przypadkach przedawkowania ACC classic należy zastosować leczenie ukierunkowane na złagodzenie występujących objawów.⁶

Postępowanie objawowe może obejmować:

• Leki przeciwwymiotne – w przypadku nasilonych nudności i wymiotów
• Odpowiednie nawodnienie – szczególnie ważne przy wystąpieniu biegunki
• Monitorowanie równowagi wodno-elektrolitowej – w przypadku przedłużającej się biegunki lub wymiotów
• U niemowląt z nadmiernym wydzielaniem – odpowiednie techniki fizjoterapeutyczne ułatwiające ewakuację wydzieliny

Biorąc pod uwagę skład produktu ACC classic, który zawiera substancje pomocnicze takie jak sód (4,8 mg/ml), sodu benzoesan (1,95 mg/ml), metylu parahydroksybenzoesan (1,30 mg/ml), śladowe ilości alkoholu benzylowego oraz glikol propylenowy (1,33 mg/ml)⁷, przy masywnym przedawkowaniu należy także monitorować potencjalne działania niepożądane związane z tymi substancjami, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka (np. niemowlęta, pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby).