Choroby zakaźne
Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Kontrola zakażeń w pielęgniarstwie stanowi kluczowy element zapobiegania rozprzestrzenianiu się infekcji w placówkach medycznych. Personel pielęgniarski stosuje środki standardowe oraz środki ostrożności oparte na drodze transmisji, szczególnie wobec patogenów takich jak C. difficile, MRSA, VRE, RSV, odra czy gruźlica. Higiena rąk, obejmująca co najmniej 15 sekund energicznego mycia z uwzględnieniem przestrzeni między palcami i wokół łożysk paznokci, pozostaje najskuteczniejszą metodą zapobiegania zakażeniom. Wczesna identyfikacja zakażeń, monitorowanie parametrów życiowych oraz diagnostyka laboratoryjna (np. WBC, białko i albumina w surowicy) umożliwiają szybkie wdrożenie terapii, w tym antybiotyków, leków przeciwwirusowych i przeciwgrzybiczych. Diagnozy pielęgniarskie koncentrują się na ryzyku zakażenia związanym z naruszoną integralnością skóry, immunosupresją czy niedożywieniem, a plany opieki obejmują kompleksową ocenę, edukację pacjentów i stosowanie środków izolacyjnych.
- Podstawy kontroli zakażeń w pielęgniarstwie
- Ocena i diagnoza pielęgniarska w chorobach zakaźnych
- Planowanie opieki pielęgniarskiej w chorobach zakaźnych
- Interwencje pielęgniarskie w chorobach zakaźnych
- Ewaluacja opieki pielęgniarskiej w chorobach zakaźnych
- Specjalistyczna opieka pielęgniarska w wybranych chorobach zakaźnych
- Opieka nad pacjentem z HIV/AIDS
- Opieka nad pacjentem z gruźlicą
- Opieka nad pacjentem z sepsą
- Opieka nad pacjentem z Clostridium difficile
- Specjalizacja pielęgniarki ds. kontroli zakażeń
- Wyzwania w kontroli zakażeń i trendy na przyszłość
Podstawy kontroli zakażeń w pielęgniarstwie
Kontrola zakażeń w pielęgniarstwie to fundamentalny aspekt opieki zdrowotnej, mający na celu zapobieganie lub powstrzymywanie rozprzestrzeniania się infekcji w placówkach medycznych. Personel pielęgniarski jest kluczowym ogniwem w zapewnianiu bezpieczeństwa pacjentom, odwiedzającym oraz innym pracownikom ochrony zdrowia poprzez stosowanie wytycznych i procedur kontroli zakażeń1. Skuteczna kontrola zakażeń wymaga wielowarstwowego podejścia, które obejmuje zapobieganie, wczesne wykrywanie, kontrolę i ciągłe monitorowanie12.
Profilaktyka zakażeń stanowi podstawę efektywnej kontroli chorób zakaźnych. Programy zapobiegania i kontroli zakażeń (IPC) są zaprojektowane, aby zmniejszyć ryzyko infekcji i zapobiec rozprzestrzenianiu się patogenów1. Pielęgniarki pracujące na oddziałach chorób zakaźnych odgrywają kluczową rolę w zapobieganiu i kontrolowaniu takich chorób, wnosząc znaczący wkład w służbę zdrowia publicznego1.
Standardowe i dodatkowe środki ostrożności
W profilaktyce zakażeń istnieją dwa poziomy zalecanych środków ostrożności: środki standardowe, stosowane w opiece nad wszystkimi pacjentami, oraz środki oparte na drodze transmisji, używane w przypadku pacjentów, którzy mogą być zakażeni lub skolonizowani przez określone drobnoustroje1. Środki standardowe to podstawowe praktyki, które mają zastosowanie do wszystkich form opieki nad pacjentem, niezależnie od podejrzewanego lub potwierdzonego stanu zakaźnego oraz mają zastosowanie we wszystkich placówkach, gdzie świadczona jest opieka1.
Należy zawsze używać odpowiednich środków ochrony osobistej (PPE) podczas kontaktu z pacjentami1. Higiena rąk, choć prosta, jest nadal najlepszym i najskuteczniejszym sposobem zapobiegania rozprzestrzenianiu się infekcji1. Skuteczne mycie rąk wymaga co najmniej 15 sekund energicznego szorowania, ze szczególnym uwzględnieniem obszaru wokół łożysk paznokci i między palcami, gdzie występuje duże obciążenie bakteryjne1.
Środki ostrożności w zależności od drogi transmisji stosuje się u pacjentów z udokumentowanym lub podejrzewanym zakażeniem wysoce zakaźnymi patogenami, takimi jak C. difficile (C-diff), Methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA), Vancomycin-resistant enterococci (VRE), Respiratory Syncytial Virus (RSV), odra i gruźlica (TB)1.
Edukacja i szkolenie personelu
Szkolenie personelu w zakresie zapobiegania zakażeniom jest kluczowe. Sieć NICE (Network for Infection Control Education) dążyła do wzmocnienia pozycji pielęgniarek w zakresie ochrony siebie i swoich pacjentów poprzez zapewnienie szkolenia w zakresie profilaktyki i kontroli zakażeń w czasie rzeczywistym dla amerykańskich pielęgniarek. Celem programów szkoleniowych opracowanych przez sieć NICE było poprawienie przestrzegania praktyk profilaktyki i kontroli zakażeń oraz zwiększenie pewności pielęgniarek w opiece nad pacjentami z Ebolą i innymi wysoce zakaźnymi chorobami1.
Lepsza edukacja na temat profilaktyki zakażeń, która obejmuje demonstrację właściwego wykonania, jest niezbędna do zapewnienia odpowiedniej wiedzy i bezpiecznej praktyki. Istniejące kompetencje w zakresie profilaktyki zakażeń powinny stanowić podstawę szkolenia pielęgniarek. Pielęgniarki powinny otrzymać edukację na temat rutynowych procedur jako podstawy całej opieki oraz zalecenia specyficzne dla choroby lub zdarzenia, które zawierają informacje o zmienionych standardach opieki w sytuacjach, które wiążą się z ograniczonymi zasobami1.
Ocena i diagnoza pielęgniarska w chorobach zakaźnych
Wczesna identyfikacja zakażenia jest niezbędna dla szybkiej interwencji. Wczesne wykrycie pozwala na terminowe wdrożenie odpowiednich środków leczniczych1. Szybkie wykrywanie chorób zakaźnych ma kluczowe znaczenie w zapobieganiu epidemiom. W Ciena Healthcare stosowane są solidne systemy nadzoru do monitorowania oznak zakażenia i wczesnego identyfikowania potencjalnych ognisk epidemii1.
Proces diagnostyczny
Personel medyczny prawdopodobnie zapyta o objawy i historię medyczną. Prawdopodobnie zostanie również przeprowadzone badanie fizykalne. Mogą być również potrzebne pewne testy lub badania obrazowe, aby pomóc ustalić przyczynę objawów1. Wiele chorób zakaźnych ma wspólne objawy. Próbki płynów ustrojowych mogą czasami wskazywać na konkretny zarazek, który powoduje chorobę. Pomaga to zespołowi medycznemu upewnić się, że pacjent otrzyma odpowiednie leczenie1.
Wiedza o tym, jaki rodzaj zarazka powoduje chorobę, ułatwia zespołowi medycznemu wybór właściwego leczenia1. Antybiotyki to leki, które zwalczają choroby wywołane przez bakterie. Są one pogrupowane w klasy podobnych typów. Bakterie również są połączone w grupy podobnych typów, takie jak paciorkowce lub E. coli. Niektóre typy bakterii są szczególnie podatne na określone klasy antybiotyków. Leczenie może być bardziej precyzyjne, jeśli zespół medyczny wie, jakim rodzajem bakterii pacjent jest zakażony1.
Diagnozy pielęgniarskie w chorobach zakaźnych
Po dokładnej ocenie formułowane są diagnozy pielęgniarskie w celu rozwiązania wyzwań związanych z ryzykiem zakażenia, kierując się oceną kliniczną pielęgniarki i zrozumieniem unikalnego stanu pacjenta1. Oto przykłady diagnoz pielęgniarskich, które mogą być przydatne w przypadku typowych problemów związanych z ryzykiem zakażenia:
- Ryzyko zakażenia związane z naruszoną integralnością skóry i błon śluzowych (np. z powodu ran chirurgicznych lub przewlekłych owrzodzeń)
- Ryzyko zakażenia związane ze zmniejszoną aktywnością rzęsek i zastojem wydzieliny w drogach oddechowych (np. przewlekłe choroby układu oddechowego, ułatwiające namnażanie bakterii)
- Ryzyko zakażenia związane ze stanem niedożywienia, zaburzającym odpowiedź immunologiczną i zwiększającym podatność na patogeny oportunistyczne
- Ryzyko zakażenia związane z immunosupresją z powodu schorzeń (np. takich jak białaczka, HIV/AIDS lub terapia immunosupresyjna, osłabiająca mechanizmy obronne organizmu)1
W badaniu przeprowadzonym w celu zidentyfikowania diagnoz pielęgniarskich u pacjentów przyjętych na Oddział Chorób Zakaźnych i Pasożytniczych (ID) w szpitalu uniwersyteckim znaleziono 105 rzeczywistych diagnoz i 18 diagnoz ryzyka; 12 diagnoz (10%) odpowiadało w pełni taksonomii NANDA. Najczęściej występującymi określeniami były Ryzyko zakażenia (100%) i Niepokój (32%)1.
Planowanie opieki pielęgniarskiej w chorobach zakaźnych
Plany opieki pielęgniarskiej w zakresie zakażeń koncentrują się na kompleksowej ocenie, wczesnym wykrywaniu, szybkim leczeniu i edukacji zarówno pacjentów, jak i personelu medycznego. Plany te mają na celu zminimalizowanie ryzyka zakażeń związanych z opieką zdrowotną i promowanie dobrego samopoczucia pacjentów w różnych placówkach opieki zdrowotnej, w tym w szpitalach, placówkach opieki długoterminowej, klinikach i opiece domowej1.
Priorytety pielęgniarskie
Oto priorytety pielęgniarskie dla pacjentów z ryzykiem zakażenia:
- Kontrola i zapobieganie zakażeniom. Pielęgniarki muszą priorytetowo traktować wdrażanie środków zapobiegania zakażeniom, aby zminimalizować ryzyko rozprzestrzeniania się zakażeń1
- Wczesna identyfikacja zakażenia jest niezbędna dla szybkiej interwencji. Wczesne wykrycie pozwala na terminowe wdrożenie odpowiednich środków leczniczych1
- Środki izolacyjne zapewniają, że pacjenci są umieszczani w odpowiednim rodzaju izolacji w oparciu o drogę przenoszenia i wykorzystują niezbędne bariery w celu zapewnienia bezpieczeństwa1
- Rygorystyczne przestrzeganie zasad aseptyki chirurgicznej jest podstawą zapobiegania zakażeniom ran pooperacyjnych1
- Edukacja pacjenta i opiekuna zwiększa świadomość i zrozumienie strategii zapobiegania zakażeniom, zmniejszając tym samym ryzyko zakażenia1
Planowanie celów i wyników
Cele opieki w przypadku ryzyka zakażenia koncentrują się na profilaktyce zakażeń i edukacji pacjentów. Oczekiwane wyniki dla pacjenta z diagnozą ryzyka zakażenia są następujące:
- Pacjent jest wolny od zakażenia, o czym świadczą parametry życiowe w normalnym zakresie i brak dowodów zakażenia, takich jak obrzęk, zaczerwienienie i ropna wydzielina z nienaruszonych obszarów skóry
- Pacjent werbalnie wyraża zrozumienie środków behawioralnych i higienicznych zapobiegających zakażeniom
- Pacjent werbalnie rozpoznaje oznaki zakażenia, które należy zgłosić świadczeniodawcy w celu leczenia1
Interwencje pielęgniarskie w chorobach zakaźnych
Interwencje pielęgniarskie są kluczowe dla skutecznego zapobiegania i kontroli zakażeń. Poprzez wdrażanie interwencji mających na celu przerwanie jednego lub więcej ogniw w łańcuchu zakażeń, można zatrzymać rozprzestrzenianie się zakażeń1.
Profilaktyka zakażeń
Zakażenia można powstrzymać przed rozprzestrzenianiem się poprzez przerwanie tego łańcucha w dowolnym ogniwie. Ogniwa łańcucha można zerwać poprzez dezynfekcję środowiska, sterylizację narzędzi i sprzętu medycznego, zakrywanie kaszlu i kichania, stosowanie właściwej higieny rąk, wdrażanie standardowych środków ostrożności i środków opartych na drodze transmisji, odpowiednie stosowanie środków ochrony osobistej, zachęcanie pacjentów do aktualizacji szczepień (w tym szczepionki przeciw grypie), przestrzeganie bezpiecznych praktyk iniekcji oraz promowanie optymalnego funkcjonowania naturalnego układu odpornościowego poprzez dobrą dietę, odpoczynek, ćwiczenia i zarządzanie stresem1.
Dezynfekcja i sterylizacja są stosowane w celu zabicia mikroorganizmów i usunięcia szkodliwych patogenów ze środowiska i sprzętu, aby zmniejszyć szansę rozprzestrzeniania się zakażenia1. W każdej placówce opieki długoterminowej obowiązują zasady i procedury zapobiegania zakażeniom i zapewnienia bezpieczeństwa mieszkańcom. Praktyki profilaktyki i kontroli zakażeń pomagają pacjentom uniknąć zakażeń od pracowników służby zdrowia, innych mieszkańców, członków rodziny i odwiedzających. Praktyki te mogą również pomóc w zapobieganiu zakażeniom pracowników służby zdrowia przez pacjentów1.
Edukacja pacjenta i rodziny
Edukacja pacjenta i opiekuna zwiększa świadomość i zrozumienie strategii zapobiegania zakażeniom, zmniejszając tym samym ryzyko zakażenia1. Rolą pielęgniarki jest edukowanie pacjenta, a w niektórych sytuacjach zgłaszanie przypadku do urzędników zdrowia publicznego w celu śledzenia kontaktów i weryfikacji działań następczych. Choroby zakaźne często wydają się tajemnicze i często są społecznie stygmatyzujące. Edukacja pacjenta wymaga empatii i wrażliwości1.
Pacjenci powinni być informowani i dobrze edukowani przez pielęgniarki na temat rozpoznawania oznak zakażenia i sposobów zmniejszania ryzyka1. Edukowanie pacjentów z wiedzą o zapobieganiu zakażeniom pomaga zmniejszyć ponowne przyjęcia do szpitala i promuje długoterminowe zdrowie1.
Specyficzne interwencje pielęgniarskie
Oto konkretne interwencje pielęgniarskie, które należy zastosować w opiece nad pacjentem z ryzykiem zakażenia:
- Ogólna ocena od głowy do stóp, z uwzględnieniem koloru, wilgotności, obrzęku, drenażu i urazów, może wykazać oznaki zakażenia1
- Ocena historii immunologicznej/historii leków pacjenta, wartości laboratoryjnych (WBC, białko w surowicy, albumina w surowicy) – są ściśle powiązane ze stanem odżywienia pacjenta i funkcją immunologiczną1
- Leki (kortykosteroidy i leki przeciwnowotworowe) – hamują układ odpornościowy, co zwiększa ryzyko zakażenia u pacjentów1
- Ocena parametrów życiowych, uzyskanie wartości wyjściowych i zanotowanie, czy pacjent ma gorączkę, tachykardię lub zmiany ciśnienia krwi w zależności od stopnia zakażenia1
- Uzyskanie diagnostyki/badań laboratoryjnych (badania krwi, próbka moczu, wymazy z gardła, próbki kału, prześwietlenia) zgodnie z zaleceniami; testy te mogą określić konkretny mikrob, który powoduje chorobę i lepiej dostosować lekarza do planu leczenia1
- Podawanie leków (antybiotyki, leki przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze, przeciwgorączkowe, przeciwzapalne, przeciwpasożytnicze) w zależności od przyczyny zakażenia, zależy od rodzaju podawanej terapii lekowej1
- Stosowanie właściwej higieny rąk (mycie rąk, używanie środka do dezynfekcji rąk, wycieranie powierzchni) pomaga w zapobieganiu rozprzestrzenianiu się zakażenia1
- Zachęcanie do spożywania płynów, zrównoważonej diety/odpoczynku; płyny pomagają w nawadnianiu pacjenta i utracie płynów podczas gorączki1
- Zrównoważona dieta – omega 3, omega 6, białko, witaminy A, C i E, cynk i żelazo (wsparcie odporności)1
- Odpoczynek zmniejsza stres i pomaga wzmocnić układ odpornościowy oraz zdolność do zwalczania infekcji1
- Wdrożenie środków izolacji zgodnie z zaleceniami, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się zakażenia na innych pacjentów i personel medyczny1
- Środki komfortu zgodnie ze wskazaniami (miejscowe stosowanie lodu, kontrola bólu, temperatura otoczenia, odpowiednia odzież, zmiana prześcieradeł w przypadku pocenia się itp.) Objawy zakażenia mogą być niekomfortowe i niepokojące. Podjęcie środków, aby zapewnić pacjentowi komfort, może promować odpoczynek i leczenie1
Ewaluacja opieki pielęgniarskiej w chorobach zakaźnych
Ewaluacja jest kluczowym elementem procesu pielęgnowania, który pozwala ocenić skuteczność podjętych interwencji oraz dostosować dalszą opiekę do zmieniających się potrzeb pacjenta. W przypadku chorób zakaźnych, ewaluacja obejmuje kilka istotnych obszarów1.
Wskaźniki skuteczności interwencji
Skuteczność interwencji pielęgniarskich w zakresie chorób zakaźnych można ocenić poprzez następujące wskaźniki:
- Stabilność kliniczna: Ocena, czy pacjent pozostaje bez gorączki i czy parametry życiowe są w normalnym zakresie, wskazując na ustąpienie zakażenia ogólnoustrojowego1
- Poprawa objawów miejscowych: Ocena zmian w lokalnych objawach przedmiotowych i podmiotowych (np. zmniejszenie zaczerwienienia, obrzęku i bólu), odzwierciedlająca skuteczne leczenie miejscowe1
- Parametry laboratoryjne: Przegląd wyników badań laboratoryjnych z kontroli (np. liczba białych krwinek), aby ustalić, czy się znormalizowały1
- Zrozumienie edukacji pacjenta: Ocena zrozumienia przez pacjenta i/lub opiekunów środków zapobiegania zakażeniom, w tym higieny rąk, opieki nad ranami i przestrzegania zasad przyjmowania leków1
- Brak nawrotów: Określenie, czy w określonym okresie obserwacji wystąpił jakikolwiek nawrót zakażenia1
Dokumentacja i raportowanie
Dokładna dokumentacja i raportowanie są niezbędne w kontroli zakażeń. W Stanach Zjednoczonych Centra Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) ustala wytyczne dotyczące kontroli zakażeń dla placówek opieki zdrowotnej1. OSHA, która jest jedyną federalną agencją specjalnie zajmującą się ochroną pracowników, ma tylko jeden standard związany z kontrolą zakażeń – Standard patogenów przenoszonych przez krew1.
Programy kontroli zakażeń powinny mieć formę nadzoru, izolacji, zarządzania ogniskami choroby, higieny środowiskowej, edukacji oraz polityki i zarządzania w zakresie zapobiegania zakażeniom1. Szybka identyfikacja skupisk zakażeń jest kluczowa. Należy utrzymywać środowisko i sprzęt w czystości i zdezynfekowane. Należy upewnić się, że środki dezynfekujące są dostępne w miejscu opieki1.
Specjalistyczna opieka pielęgniarska w wybranych chorobach zakaźnych
Pielęgniarki specjalizujące się w chorobach zakaźnych odgrywają kluczową rolę w zapobieganiu i leczeniu chorób wywoływanych przez czynniki zakaźne, takie jak wirusy, bakterie, pasożyty i grzyby1. Pielęgniarki specjalizujące się w chorobach zakaźnych i kontroli zakażeń mogą pełnić funkcję edukatorów, twórców polityki zdrowotnej i rzeczników, bezpośrednich świadczeniodawców lub badaczy1.
Opieka nad pacjentem z HIV/AIDS
W tym artykule omówimy krytyczne kroki związane z diagnozą pielęgniarską HIV, przeanalizujemy typowe diagnozy pielęgniarskie HIV i zbadamy interwencje pielęgniarskie i zarządzanie pielęgniarskie w przypadku HIV1.
Klinika PACT opiekuje się ponad 1700 dorosłymi żyjącymi z HIV. Oferujemy podstawową i profilaktyczną opiekę oraz specjalistyczną opiekę w zakresie HIV1. Ta klinika oferuje również: konsultacje dietetyczne i usługi farmaceutyczne, opiekę analną i ginekologiczną, terapię hormonalną, opiekę w zakresie wirusowego zapalenia wątroby typu C, opiekę w zakresie zdrowia psychicznego, leczenie bólu, grupy wsparcia, bezpłatne i poufne badania partnerów, leczenie nadużywania alkoholu/opioidów, telemedycynę1.
Opieka nad pacjentem z gruźlicą
Gruźlica (TB) to choroba zakaźna wywołana przez bakterię Mycobacterium tuberculosis, która głównie atakuje płuca, ale może zaatakować inne organy1. Gruźlica jest bardzo powszechną infekcją bakteryjną, która zwykle atakuje płuca i zwykle rozprzestrzenia się poprzez kaszel i kichanie. Objawy obejmują kaszel, który może obejmować odkrztuszanie krwi, a także gorączkę, poty nocne, ból w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu i utratę wagi1.
Opieka nad pacjentem z sepsą
Sepsa to stan, w którym infekcja, zwykle pochodzenia bakteryjnego, wnika do krwioobiegu, powodując ogólnoustrojową infekcję z ekstremalną reakcją immunologiczną. Sepsa zagraża życiu i wymaga wczesnej interwencji, aby zapobiec wstrząsowi septycznemu, który może prowadzić do niewydolności narządów i śmierci1. Dowiedz się o diagnozie pielęgniarskiej sepsy i niezbędnych elementach planu opieki pielęgniarskiej1.
Opieka nad pacjentem z Clostridium difficile
C. difficile (C. diff) to jedna z wysoce zakaźnych patogenów, dla których stosuje się środki ostrożności oparte na drodze transmisji1. Nasze zespoły zajmujące się chorobami zakaźnymi leczą wiele rodzajów zakażeń, w tym C. diff1.
Specjalizacja pielęgniarki ds. kontroli zakażeń
Pielęgniarka ds. kontroli zakażeń (ICN), znana również jako pielęgniarka ds. zapobiegania zakażeniom, pomaga zapobiegać i identyfikować rozprzestrzenianie się czynników zakaźnych, takich jak bakterie i wirusy, w środowisku opieki zdrowotnej. ICN to dokładni i zorientowani na szczegóły specjaliści, którzy mogą skutecznie przekazywać najlepsze praktyki swoim kolegom, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjentów będących pod opieką instytucji. Ich wiedza na temat zagrożeń związanych z różnymi czynnikami zakaźnymi jest kluczowa w przypadku zarówno izolowanych zakażeń, jak i szerszych ognisk choroby1.
Rola i odpowiedzialność
Pielęgniarka ds. kontroli zakażeń (ICN) jest odpowiedzialna za zapobieganie i zarządzanie zakażeniami związanymi z opieką zdrowotną w placówkach opieki zdrowotnej. Opracowuje i wdraża protokoły kontroli zakażeń, monitoruje zgodność z praktykami higienicznymi oraz edukuje personel medyczny i pacjentów na temat środków zapobiegania zakażeniom. Te pielęgniarki odgrywają kluczową rolę w zapewnianiu bezpieczeństwa pacjentów i zapobieganiu rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych w szpitalach i innych placówkach opieki zdrowotnej oraz reagowaniu na epidemie i potencjalne zagrożenia1.
Pielęgniarki kontroli zakażeń odgrywają kluczową rolę w zapobieganiu i zarządzaniu zakażeniami w różnych placówkach opieki zdrowotnej i społeczności, pracując nad ochroną pacjentów, pracowników służby zdrowia i ogółu społeczeństwa. Ich praca obejmuje opracowywanie i wdrażanie polityk kontroli zakażeń, edukowanie personelu, prowadzenie nadzoru oraz reagowanie na epidemie i potencjalne zagrożenia1.
Rola pielęgniarki ds. kontroli zakażeń może się różnić w zależności od miejsca pracy, ale nadrzędną odpowiedzialnością jest zapobieganie i zarządzanie zakażeniami. Twoim zadaniem jest bycie na bieżąco, bycie proaktywnym i skuteczne komunikowanie się z pacjentami i kolegami1.
Edukacja i certyfikacja
Aby praktykować jako pielęgniarka ds. zapobiegania zakażeniom, będziesz, co najmniej, musiał zostać zarejestrowaną pielęgniarką (RN), ukończyć studia i zdać egzamin licencyjny NCLEX-RN1. Uzyskanie tej certyfikacji demonstruje Twoją kompetencję w zakresie pielęgniarstwa kontroli zakażeń zgodnie ze standardami zawodowymi opracowanymi przez Stowarzyszenie Profesjonalistów ds. Kontroli Zakażeń i Epidemiologii (APIC)1.
Większość pielęgniarek ds. chorób zakaźnych posiada zarówno licencjat (BSN), jak i stopień magistra (MSN). Certyfikacja pielęgniarska w zakresie chorób zakaźnych nie jest wymagana dla pielęgniarstwa chorób zakaźnych1. Jednak dobrym pomysłem jest uzyskanie certyfikatu po kilku latach doświadczenia zawodowego1.
Perspektywy zawodowe
Pielęgniarki ds. chorób zakaźnych generalnie cieszą się komfortowymi zarobkami1. Dwa największe czynniki, które wchodzą w grę, to lokalizacja i doświadczenie1. Im więcej masz doświadczenia w pracy jako pielęgniarka ds. chorób zakaźnych, tym więcej możesz oczekiwać, że zarobisz1.
Ogólnie rzecz biorąc, perspektywy zawodowe dla pielęgniarek ds. chorób zakaźnych są doskonałe1. Pielęgniarstwo chorób zakaźnych ma 15% prognozowany wskaźnik wzrostu do 2026 roku, co jest znacznie wyższe niż średni wskaźnik wzrostu1. Ogólnie rzecz biorąc, pielęgniarki ds. chorób zakaźnych mogą oczekiwać świetnego bezpieczeństwa pracy przez cały okres swojej kariery1.
Wyzwania w kontroli zakażeń i trendy na przyszłość
Kontrola zakażeń staje przed wieloma wyzwaniami, w tym opornością na antybiotyki, nowymi patogenami i kwestiami związanymi z przestrzeganiem procedur przez personel medyczny.
Oporność na antybiotyki
Nadużywanie antybiotyków jest problemem. Bakterie mogą zmieniać się w odpowiedzi na te leki. W rezultacie niektóre typy bakterii mogą oprzeć się skutkom jednej lub więcej odmian antybiotyków. Nazywa się to opornością na antybiotyki. Sprawia to, że te zarazki są znacznie trudniejsze do leczenia1.
Oporność na antybiotyki jest rosnącym problemem w placówkach opieki zdrowotnej i pielęgniarskiej. Nadużywanie i niewłaściwe stosowanie antybiotyków może prowadzić do rozwoju organizmów opornych, które są trudniejsze do leczenia1.
Nowe patogeny i zagrożenia
Epidemie chorób zakaźnych wzrastają globalnie, a pielęgniarki kontroli zakażeń stale stają przed nowymi wyzwaniami, takimi jak odporność bakterii na antybiotyki i rozprzestrzenianie się wysoce zakaźnych wirusów, takich jak COVID-191.
Należy zawsze przestrzegać zasady ostrożności, gdy sposoby transmisji mogą nie być w pełni zrozumiane, tak jak w przypadku nowych (nowych) patogenów zakaźnych1. Wybuch COVID-19 wyraźnie pokazał potrzebę środków ochrony osobistej i planowania w walce z pandemiami niebezpiecznych patogenów1.
Przestrzeganie procedur przez personel medyczny
Brak przestrzegania profilaktyki zakażeń może narazić pielęgniarki na narażenie zawodowe lub przyczynić się do rozprzestrzeniania się chorób związanych z opieką zdrowotną. Wiele pielęgniarek nie przestrzega konsekwentnie procedur zapobiegania zakażeniom, w tym występują uchybienia w zakresie stosowania środków ochrony osobistej1.
Największą przyczyną transmisji bakterii w instytucjach opieki zdrowotnej jest rozprzestrzenianie się mikroorganizmów przez ręce pracowników opieki zdrowotnej1. Skuteczne mycie rąk wymaga co najmniej 15 sekund energicznego szorowania, ze szczególnym uwzględnieniem obszaru wokół łożysk paznokci i między palcami, gdzie występuje duże obciążenie bakteryjne1.
Higiena rąk jest absolutnie niezbędna w zawodzie medycznym1. Właściwa higiena rąk to nie tylko pocieranie rąk pod bieżącą wodą1. Antyseptyki lub środki do dezynfekcji rąk mogą być bardzo skuteczne w zabijaniu większości zarazków na rękach1.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.