Leki w grupie
„leki przeciwalergiczne (wspomagająco)”

Leki przeciwalergiczne wspomagające to preparaty stosowane w leczeniu objawów alergii, często jako uzupełnienie terapii podstawowej. Ich działanie polega na zmniejszaniu reakcji układu immunologicznego na alergeny poprzez różne mechanizmy, w zależności od grupy leków.

Najważniejsze grupy leków przeciwalergicznych wspomagających to: leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy, stabilizatory komórek tucznych, leki antyleukotrienowe oraz leki zmniejszające obrzęk błon śluzowych. Stosowane są one głównie w alergicznym nieżycie nosa, alergii skórnej, alergicznym zapaleniu spojówek czy astmie oskrzelowej o podłożu alergicznym.

Do najczęściej stosowanych leków przeciwhistaminowych należą: cetyryzyna (Zyrtec, Allertec), loratadyna (Claritine, Loratan), desloratadyna (Aerius, Delortan), lewocetyryzyna (Xyzal, Contrahist) oraz feksofenadyna (Allegra, Telfast). Stabilizatory komórek tucznych to m.in. kromoglikan sodowy (Cromohexal) i nedokromil (Tilade). Grupa leków antyleukotrienowych obejmuje montelukast (Montelukast, Singulair) i zafirlukast (Accolate).

Największą zaletą stosowania leków przeciwalergicznych wspomagających jest ich skuteczność w łagodzeniu objawów alergii, takich jak kichanie, świąd, łzawienie oczu czy wysypka, przy jednoczesnym zachowaniu względnego bezpieczeństwa stosowania. Większość nowoczesnych leków przeciwhistaminowych II generacji nie wywołuje senności i może być stosowana długotrwale.

Największe niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem tych leków to możliwe działania niepożądane. W przypadku leków przeciwhistaminowych I generacji (np. hydroksyzyna, klemastyna) jest to senność i upośledzenie sprawności psychofizycznej. Kortykosteroidy stosowane długotrwale mogą prowadzić do osteoporozy, nadciśnienia, cukrzycy czy zaburzeń odporności. Leki antyleukotrienowe mogą wywoływać bóle głowy i zaburzenia nastroju.

Leki przeciwalergiczne wspomagające dzielą się na kilka podgrup w zależności od mechanizmu działania. Leki przeciwhistaminowe blokują receptory histaminowe H1, zmniejszając nasilenie objawów alergii. Kortykosteroidy (np. deksametazon, prednizon) hamują procesy zapalne. Stabilizatory komórek tucznych zapobiegają uwalnianiu mediatorów zapalenia. Leki antyleukotrienowe blokują działanie leukotrienów, zmniejszając nasilenie reakcji alergicznej. Miejscowe leki zmniejszające obrzęk (np. oksymetazolina – Nasivin, Afrin) stosowane są krótkotrwale w celu udrożnienia nosa.