Leki w grupie
„leki pochodzenia osoczowego”

Leki pochodzenia osoczowego to preparaty uzyskiwane z ludzkiego osocza, zawierające białka o działaniu terapeutycznym. Wytwarzane są w procesie frakcjonowania osocza, który pozwala na wyodrębnienie poszczególnych składników o znaczeniu leczniczym. Stosowane są przede wszystkim w terapii substytucyjnej, czyli uzupełnianiu niedoborów czynników krzepnięcia, immunoglobulin oraz albumin.

Do najważniejszych grup leków pochodzenia osoczowego należą: koncentraty czynników krzepnięcia (np. czynnik VIII, IX, zespół protrombiny), immunoglobuliny (normalne i swoiste), albumina, fibrynogen oraz antytrombina. Wśród dostępnych w Polsce preparatów można wymienić: Beriate, Immunate, Octanate (czynnik VIII), BeneFIX, Berinin (czynnik IX), Feiba (koncentrat aktywowanych czynników zespołu protrombiny), Gammagard, Kiovig, Privigen (immunoglobuliny), Alburex, Albumin CSL (albumina ludzka).

Największą zaletą leków osoczopochodnych jest ich wysoka skuteczność w leczeniu stanów niedoborów białek osoczowych. W przypadku hemofilii i innych skaz krwotocznych leki te umożliwiają prawidłowe krzepnięcie krwi i zapobiegają krwawieniom. Immunoglobuliny są niezbędne w leczeniu pierwotnych i wtórnych niedoborów odporności oraz chorób autoimmunologicznych. Albumina znajduje zastosowanie w stanach hipoalbuminemii, wstrząsie oraz przy zabiegach plazmaferezy.

Istotnym zagrożeniem związanym ze stosowaniem leków osoczopochodnych jest ryzyko przeniesienia czynników zakaźnych, choć współczesne metody inaktywacji wirusów znacznie je ograniczyły. Pacjenci mogą również doświadczać reakcji alergicznych, a w przypadku koncentratów czynników krzepnięcia – wytwarzania inhibitorów. Przy długotrwałej terapii immunoglobulinami może dojść do przeciążenia nerek, zakrzepicy oraz zespołu aseptycznego zapalenia opon mózgowych.

Leki osoczopochodne dzielą się na kilka podgrup: preparaty czynników krzepnięcia (stosowane w hemofilii i innych skazach krwotocznych), immunoglobuliny (normalne IVIg stosowane w niedoborach odporności i chorobach autoimmunologicznych oraz swoiste immunoglobuliny anty-D, anty-HBs, przeciwtężcowe), preparaty albumin (używane w stanach hipoalbuminemii i wstrząsie) oraz inne specjalistyczne preparaty jak antytrombina III czy inhibitor C1-esterazy (stosowany w dziedzicznym obrzęku naczynioruchowym).

Lista leków w tej grupie

  1. 22.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl