Leki w grupie
„hormony płciowe”

Hormony płciowe to grupa związków steroidowych lub peptydowych wydzielanych głównie przez gonady (jajniki u kobiet i jądra u mężczyzn), a także przez nadnercza i łożysko podczas ciąży. Odpowiadają za rozwój i funkcjonowanie układu rozrodczego, powstawanie drugorzędowych cech płciowych oraz regulację procesów rozrodczych. Działają poprzez wiązanie się ze specyficznymi receptorami w komórkach docelowych, wpływając na ekspresję genów i modyfikując metabolizm komórkowy.

Hormony płciowe dzielą się na trzy główne grupy: estrogeny (hormony żeńskie), androgeny (hormony męskie) i progestyny (hormony ciążowe). Estrogeny, z których najważniejszy to estradiol, odpowiadają za rozwój żeńskich cech płciowych, regulację cyklu miesiączkowego i przygotowanie macicy do ciąży. Androgeny, głównie testosteron, odpowiadają za rozwój męskich cech płciowych, spermatogenezę i libido. Progestyny, z progesteronem na czele, przygotowują błonę śluzową macicy do implantacji zarodka i podtrzymują ciążę.

Do najważniejszych estrogenów należą: estradiol (preparaty handlowe: Estrofem, Oesclim), estriol (Oestriol) i estron. Androgeny to przede wszystkim testosteron (Nebido, Androtop) i dihydrotestosteron. Wśród progestynów wyróżniamy progesteron naturalny (Luteina, Lutinus) oraz syntetyczne progestageny jak: medroksyprogesteron (Depo-Provera), dydrogesteron (Duphaston), lewonorgestrel (składnik wielu tabletek antykoncepcyjnych, np. Microgynon) czy drospirenon (Yasmin).

Hormony płciowe są szeroko stosowane w terapii zastępczej u osób z niedoborami hormonalnymi, w antykoncepcji hormonalnej, leczeniu zaburzeń miesiączkowania, endometriozy, niepłodności, raka prostaty czy raka piersi hormonozależnego. Ich największą zaletą jest możliwość skutecznej regulacji procesów fizjologicznych związanych z rozrodczością oraz łagodzenie objawów niedoborów hormonalnych, takich jak objawy menopauzy czy hipogonadyzmu.

Stosowanie hormonów płciowych wiąże się jednak z ryzykiem działań niepożądanych. Estrogeny mogą zwiększać ryzyko zakrzepicy, udaru, zawału serca oraz niektórych nowotworów hormonozależnych. Androgeny mogą powodować zaburzenia lipidowe, nadciśnienie, przerost prostaty, a u kobiet wirylizację. Progestyny mogą wywoływać zmiany nastroju, tkliwość piersi, bóle głowy czy zatrzymanie wody w organizmie. Wszystkie hormony płciowe stosowane długotrwale mogą wpływać na funkcje wątroby i gospodarkę węglowodanową.

W obrębie hormonów płciowych wyróżniamy również podgrupy związane z ich zastosowaniem klinicznym: antykoncepcja hormonalna (jednoskładnikowa, dwuskładnikowa), selektywne modulatory receptora estrogenowego (SERM – np. tamoksyfen, raloksyfen), inhibitory aromatazy (anastrozol, letrozol), antyandrogeny (flutamid, bikalutamid) oraz analogi gonadoliberyny (GnRH – goserelina, leuprorelina). Każda z tych podgrup ma specyficzne zastosowania kliniczne i unikalne profile bezpieczeństwa.

Lista leków w tej grupie

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl