ciśnienie śródgałkowe
Ciśnienie śródgałkowe (IOP – Intraocular Pressure) to ciśnienie płynu wewnątrz gałki ocznej. Prawidłowe wartości ciśnienia śródgałkowego mieszczą się w przedziale 10-21 mmHg. Jest ono wynikiem równowagi pomiędzy produkcją cieczy wodnistej przez ciało rzęskowe a jej odpływem przez siatkę beleczkowania i kanał Schlemma.
Podwyższone ciśnienie śródgałkowe (>21 mmHg) stanowi główny czynnik ryzyka rozwoju jaskry – choroby prowadzącej do uszkodzenia nerwu wzrokowego i stopniowej utraty widzenia. Długotrwałe wysokie ciśnienie śródgałkowe może powodować nieodwracalne uszkodzenia włókien nerwu wzrokowego.
Pomiar ciśnienia śródgałkowego jest rutynowym badaniem okulistycznym wykonywanym za pomocą tonometru. Najdokładniejszą metodą jest tonometria aplanacyjna Goldmanna, ale stosuje się również tonometrię bezkontaktową (pneumotonometrię) oraz nowsze metody jak tonometria dynamiczna konturowa. Regularne pomiary ciśnienia śródgałkowego są kluczowe w monitorowaniu i leczeniu jaskry.
Leczenie podwyższonego ciśnienia śródgałkowego obejmuje farmakoterapię (krople obniżające ciśnienie), laseroterapię (trabekuloplastyka laserowa) oraz metody chirurgiczne (trabekulektomia, implantacja zastawek drenujących). Celem terapii jest obniżenie ciśnienia do wartości bezpiecznych dla nerwu wzrokowego, co pozwala zapobiec progresji jaskry.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Peritol
Produkt leczniczy Peritol (cyproheptadyna chlorowodorek) wykazuje działanie sedatywne i cholinolityczne, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u dzieci powyżej 2 roku życia, u których obserwuje się zwiększoną wrażliwość na działania niepożądane, w tym ryzyko niepokoju. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 2 lat oraz u pacjentów z rzadką nietolerancją laktozy (1 tabletka zawiera 128 mg laktozy jednowodnej). Zaleca się podanie pierwszej dawki wieczorem po kolacji, aby zminimalizować wpływ sedacji na funkcjonowanie. Należy unikać jednoczesnego spożywania alkoholu, który może nasilać depresję OUN i prowadzić do zaburzeń poznawczych i psychomotorycznych.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, brak laktazy, choroba układu krążenia, ciśnienie śródgałkowe, cyproheptadyna chlorowodorek, działanie antycholinergiczne, działanie sedatywne, laktoza jednowodna, leczenie hipotensyjne, lek przeciwhistaminowy, leukopenia, morfologia krwi z rozmazem, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedokrwistość hemolityczna, nieprawidłowe krwawienie, nietolerancja galaktozy, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie błony śluzowej, receptor muskarynowy, stan gorączkowy, trombocytopenia, właściwości cholinolityczne, zaburzenie hemopoezy, zapalenie gardła, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Brimogen 2 mg/ml
Brimogen, zawierający 2 mg/ml brymonidyny winianu, jest wskazany w leczeniu jaskry z otwartym kątem przesączania oraz nadciśnienia ocznego poprzez obniżenie ciśnienia śródgałkowego (IOP). Preparat może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami do beta-adrenolityków, takich jak astma oskrzelowa, POChP, bradykardia zatokowa, blok AV II/III stopnia, niewydolność serca czy wstrząs kardiogenny. Każda kropla dostarcza około 0,07 mg brymonidyny, a roztwór zawiera 0,05 mg/ml chlorku benzalkoniowego jako substancję pomocniczą. Parametry fizykochemiczne (pH 6,3-6,5, osmolalność 260-310 mOsm/kg) zapewniają dobrą tolerancję miejscową, co jest istotne przy długotrwałym stosowaniu.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, brymonidyna winian, chlorek benzalkoniowy, ciśnienie śródgałkowe, jaskra z otwartym kątem przesączania, krople do oczu, nadciśnienie oczne, niewydolność serca, parametry fizykochemiczne, przewlekła obturacyjna choroba płuc, terapia hipotensyjna, terapia wielolekowa, wstrząs kardiogenny