akwizycja statyczna
Akwizycja statyczna to technika obrazowania wykorzystywana w medycynie nuklearnej, polegająca na uzyskiwaniu pojedynczych, nieruchomych obrazów rozkładu radiofarmaceutyku w wybranym obszarze ciała pacjenta. Metoda ta jest szczególnie przydatna w ocenie narządów miąższowych, takich jak wątroba, śledziona, nerki czy tarczyca.
W przeciwieństwie do akwizycji dynamicznej, która rejestruje serię obrazów w czasie, akwizycja statyczna dostarcza obraz w określonym punkcie czasowym po podaniu radioznacznika. Czas rozpoczęcia akwizycji statycznej jest uzależniony od rodzaju badania i stosowanego radiofarmaceutyku – może być wykonywana bezpośrednio po podaniu znacznika lub po upływie określonego czasu (np. po 2-3 godzinach w przypadku scyntygrafii kości).
Podstawowymi parametrami akwizycji statycznej są: czas zbierania danych, liczba zliczeń, matryca obrazu oraz liczba projekcji. Odpowiedni dobór tych parametrów ma kluczowe znaczenie dla jakości diagnostycznej uzyskiwanych obrazów. Akwizycja statyczna stanowi podstawę takich badań jak scyntygrafia tarczycy, nerek, kości czy wątroby, umożliwiając ocenę morfologii i funkcji badanych narządów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – IASOglio 2 GBq/ml
IASOglio to radiofarmaceutyk zawierający 2 GBq/ml fluoroetylo-L-tyrozyny (18F), stosowany w diagnostyce PET, głównie w obrazowaniu mózgu. U dorosłych pacjentów dawka aktywności wynosi od 180 do 250 MBq dla osoby o masie 70 kg, z indywidualnym dostosowaniem do masy ciała, typu aparatu PET/TK oraz trybu akwizycji obrazu. Preparat podaje się dożylnie, z zachowaniem szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby ze względu na ryzyko zwiększonego napromieniowania. U dzieci i młodzieży dawki oblicza się według współczynników masy ciała zgodnie z wytycznymi EANM, co pozwala na precyzyjne dostosowanie aktywności radiofarmaceutyku do wieku i masy pacjenta.
aktywnościomierz, akwizycja dynamiczna, akwizycja statyczna, artefakt obrazu, Europejskie Stowarzyszenie Medycyny Nuklearnej, fluor-18, fluoroetylo-L-tyrozyna, narażenie na promieniowanie, okres półtrwania, pozytonowa tomografia emisyjna, promieniowanie anihilacyjne, promieniowanie pozytonowe, radiofarmaceutyk, wstrzyknięcie dożylne, wynaczynienie produktu leczniczego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby