8-hydroksy-acyklowir

8-hydroksy-acyklowir to metabolit acyklowiru, leku przeciwwirusowego szeroko stosowanego w leczeniu zakażeń wirusami z grupy Herpes, takimi jak wirus opryszczki pospolitej (HSV-1, HSV-2) oraz wirus ospy wietrznej i półpaśca (VZV). Metabolit ten powstaje w wyniku utleniania acyklowiru w pozycji 8.

Acyklowir działa poprzez hamowanie replikacji DNA wirusa, stając się substratem dla wirusowej kinazy tymidynowej, która fosforyluje go do postaci aktywnej. 8-hydroksy-acyklowir ma mniejszą aktywność przeciwwirusową niż związek macierzysty, ale stanowi istotny element w metabolizmie leku i jest jednym z głównych produktów biotransformacji acyklowiru w organizmie.

W praktyce klinicznej oznaczanie stężenia 8-hydroksy-acyklowiru może być przydatne w badaniach farmakokinetycznych oraz w monitorowaniu terapii acyklowirem, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ponieważ zarówno acyklowir, jak i jego metabolity są wydalane głównie drogą nerkową.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Walacyklowir – Właściwości farmakokinetyczne

Walacyklowir, jako prolek acyklowiru, charakteryzuje się znacznie wyższą biodostępnością (około 54% po dawce 1000 mg) w porównaniu do samego acyklowiru podawanego doustnie, co umożliwia efektywniejsze leczenie zakażeń wirusowych. Po podaniu doustnym walacyklowir jest szybko i niemal całkowicie przekształcany do acyklowiru i L-waliny przez hydrolazę walacyklowiru w wątrobie. Farmakokinetyka wykazuje nieliniowość względem dawki, z mniej niż proporcjonalnym wzrostem Cmax i zmniejszoną biodostępnością powyżej 500 mg. Maksymalne stężenia acyklowiru (Cmax) po dawkach 250, 500, 1000 i 2000 mg wynoszą odpowiednio 2,20 ± 0,38, 3,37 ± 0,95, 5,20 ± 1,92 oraz 8,30 ± 1,43 µg/ml, a czas do osiągnięcia Cmax (Tmax) waha się od 0,75 do 2 godzin. Walacyklowir i acyklowir wykazują słabe wiązanie z białkami osocza (15%) oraz dobrą penetrację do płynu mózgowo-rdzeniowego (około 25% AUC w CSF w stosunku do osocza dla acyklowiru). Metabolizm walacyklowiru nie angażuje enzymów cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych.
8-hydroksy-acyklowir, acyklowir, AUC, cytochrom P450, dehydrogenaza alkoholowa, hydrolaza walacyklowiru, klirens kreatyniny, metabolizm pierwszego przejścia, nieliniowa farmakokinetyka, okres półtrwania, oksydaza aldehydowa, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, parametry farmakokinetyczne, płyn mózgowo-rdzeniowy, półpasiec, późna ciąża, schyłkowa choroba nerek, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy, walacyklowir, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie HIV
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vaciclor 500 mg 500 mg

Walacyklowir, prolek acyklowiru, charakteryzuje się znacząco wyższą biodostępnością acyklowiru (54% po dawce 1000 mg) w porównaniu do doustnego podania samego acyklowiru (3,3-5,5-krotnie wyższa). Po podaniu doustnym walacyklowir jest szybko i niemal całkowicie przekształcany do acyklowiru i waliny przez hydrolazę walacyklowiru. Parametry farmakokinetyczne acyklowiru wykazują nieproporcjonalność względem dawki, z mniejszą szybkością i stopniem wchłaniania przy dawkach powyżej 500 mg, co skutkuje mniej niż proporcjonalnym wzrostem Cmax i obniżoną biodostępnością. Maksymalne stężenia acyklowiru (Cmax) po dawkach 250, 500, 1000 i 2000 mg wynoszą odpowiednio 2,20 ± 0,38, 3,37 ± 0,95, 5,20 ± 1,92 oraz 8,30 ± 1,43 µg/ml, a AUC wynosi od 5,50 ± 0,82 do 29,5 ± 6,36 µg·h/ml. Walacyklowir i acyklowir wykazują słabe wiązanie z białkami osocza (15%), a przenikanie acyklowiru do płynu mózgowo-rdzeniowego wynosi około 25% AUC osocza. Metabolizm walacyklowiru nie obejmuje enzymów cytochromu P450, a wydalanie następuje głównie przez nerki, głównie w postaci acyklowiru (>80% dawki) i metabolitu CMMG (ok. 14%).
8-hydroksy-acyklowir, acyklowir, biodostępność, cytochrom P450, dehydrogenaza alkoholowa, hydrolaza walacyklowiru, klirens kreatyniny, metabolizm pierwszego przejścia, okres półtrwania, oksydaza aldehydowa, płyn mózgowo-rdzeniowy, schyłkowa choroba nerek, stężenie maksymalne, walacyklowir, wirus opryszczki zwykłej, wirus ospy wietrznej i półpaśca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby

8-hydroksy-acyklowir

Powiązane wpisy

Walacyklowir – Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne – Vaciclor 500 mg 500 mg