stany zapalne górnych dróg oddechowych
Wskazanie

Stany zapalne górnych dróg oddechowych to częste schorzenia obejmujące zapalenie błony śluzowej nosa, gardła, krtani, tchawicy oraz zatok przynosowych. Najczęściej mają etiologię wirusową (rynowirusy, koronawirusy, wirusy grypy, paragrypy), rzadziej bakteryjną. Typowe objawy to nieżyt nosa, ból gardła, kaszel, chrypka, ból głowy oraz umiarkowana gorączka.

W leczeniu stanów zapalnych górnych dróg oddechowych stosuje się głównie leczenie objawowe. W przypadku infekcji wirusowych zaleca się leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe (Paracetamol, Ibuprom, Apap), leki zmniejszające przekrwienie błony śluzowej nosa (Otrivin, Nasivin, Xylorin), leki mukolityczne i wykrztuśne (ACC, Mucosolvan, Flegamina, Ambroxol), a także leki łagodzące ból gardła (Strepsils, Cholinex, Tantum Verde).

W przypadku podejrzenia infekcji bakteryjnej stosuje się antybiotykoterapię. Najczęściej wybierane są antybiotyki z grupy penicylin (Amoksycylina, Augmentin), makrolidów (Sumamed, Azimycin, Clarithromycin) lub cefalosporyn (Zinnat, Biotraxon). Dobór antybiotyku powinien uwzględniać lokalną lekowrażliwość patogenów oraz indywidualną historię pacjenta.

Największymi trudnościami w leczeniu stanów zapalnych górnych dróg oddechowych są: nadużywanie antybiotyków w infekcjach wirusowych, co prowadzi do narastania lekooporności bakterii, trudności w różnicowaniu etiologii wirusowej od bakteryjnej bez badań laboratoryjnych, oraz tendencja do samoleczenia przez pacjentów. Ponadto, nawracające infekcje górnych dróg oddechowych mogą wskazywać na nierozpoznane schorzenia przewlekłe (np. alergiczny nieżyt nosa, przewlekłe zapalenie zatok) lub niedobory odporności, wymagające pogłębionej diagnostyki.