śpiączka wątrobowa
Wskazanie

Śpiączka wątrobowa (encefalopatia wątrobowa) to ciężki stan neurologiczny, będący konsekwencją niewydolności wątroby. Występuje, gdy wątroba nie jest w stanie usunąć toksyn z krwi, co prowadzi do ich gromadzenia się i negatywnego wpływu na funkcje mózgu. Może rozwinąć się zarówno w przebiegu ostrej niewydolności wątroby, jak i jako powikłanie zaawansowanej marskości wątroby.

W zależności od stadium encefalopatii wątrobowej, objawy mogą obejmować: zaburzenia świadomości, dezorientację, asterixis (trzepotanie dłoni), zmiany osobowości, senność, a w końcowych stadiach śpiączkę. Kluczowym czynnikiem w patogenezie jest wzrost stężenia amoniaku we krwi, który nie jest prawidłowo metabolizowany przez niewydolną wątrobę.

W leczeniu śpiączki wątrobowej w Polsce stosuje się leki zmniejszające stężenie amoniaku, takie jak Lactulosum (Lactulosum Hasco, Lactulosa Polfarmex, Normalac), L-asparaginian ornityny (Hepa-Merz), ryfaksymina (Xifaxan, Tixteller) oraz probiotyki. W ciężkich przypadkach może być konieczne leczenie nerkozastępcze (MARS, Prometheus) w celu eliminacji toksyn. Leczenie przyczynowe zależy od etiologii niewydolności wątroby.

Największym wyzwaniem w leczeniu pacjentów ze śpiączką wątrobową jest zidentyfikowanie i wyeliminowanie czynników wyzwalających, takich jak krwawienie z przewodu pokarmowego, infekcje, zaburzenia elektrolitowe czy stosowanie leków hepatotoksycznych. Śmiertelność w zaawansowanych stadiach encefalopatii pozostaje wysoka, a w przypadkach nieodwracalnego uszkodzenia wątroby, jedynym skutecznym leczeniem może być przeszczepienie narządu. Dodatkową trudność stanowi monitorowanie skuteczności terapii oraz zapobieganie nawrotom encefalopatii po stabilizacji stanu pacjenta.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 21.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl