Leki w grupie
„leki osmotyczne”

Leki osmotyczne to grupa substancji farmakologicznych, które zwiększają ciśnienie osmotyczne w świetle jelita lub płynach ustrojowych, powodując przemieszczanie się wody zgodnie z gradientem osmotycznym. Mechanizm ich działania opiera się na zasadzie osmozy – substancje te nie wchłaniają się lub wchłaniają się w minimalnym stopniu z przewodu pokarmowego, zatrzymując wodę w świetle jelita lub przyciągając ją z okolicznych tkanek.

Główne zastosowania leków osmotycznych obejmują leczenie zaparć, przygotowanie pacjenta do badań lub zabiegów w obrębie przewodu pokarmowego, obniżanie ciśnienia wewnątrzczaszkowego i śródgałkowego oraz leczenie obrzęków mózgu. W nefrologii wykorzystywane są jako środki zwiększające diurezę osmotyczną.

Do najważniejszych leków osmotycznych należą: laktuloza (Lactulose, Duphalac, Normalac), makrogol (Fortrans, Forlax, Movicol), sorbitol, mannitol (Mannitol 15%, Mannitol 20%), gliceryna oraz sól gorzka (siarczan magnezu). Substancje te różnią się między sobą szybkością działania, mocą efektu osmotycznego oraz profilami bezpieczeństwa.

Leki osmotyczne można podzielić na dwie główne podgrupy: przeczyszczające środki osmotyczne (stosowane doustnie przy zaparciach i przygotowaniu do badań) oraz parenteralne leki osmotyczne (podawane dożylnie w celu obniżenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego czy śródgałkowego). W pierwszej grupie znajdują się laktuloza, makrogol, sorbitol i siarczan magnezu, natomiast do drugiej zaliczamy głównie mannitol i glicerol.

Największą zaletą leków osmotycznych jest ich skuteczność i względnie krótki czas do wystąpienia efektu terapeutycznego. W przypadku zaparć działają one fizycznie, bez wpływu na motorykę jelit, co zmniejsza ryzyko uzależnienia w porównaniu z innymi środkami przeczyszczającymi. Mannitol podawany dożylnie szybko obniża ciśnienie wewnątrzczaszkowe, co może mieć kluczowe znaczenie w stanach nagłych.

Stosowanie leków osmotycznych wiąże się jednak z pewnymi ryzykami. Najpoważniejsze niebezpieczeństwa obejmują zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hipokaliemię), odwodnienie organizmu przy zbyt intensywnym działaniu oraz ryzyko przekrwienia naczyń mózgowych przy gwałtownym obniżaniu ciśnienia wewnątrzczaszkowego. U pacjentów z niewydolnością nerek stosowanie dożylnych leków osmotycznych wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko przewodnienia i zaburzeń elektrolitowych.

Lista leków w tej grupie

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl