niedobór wzrostu u dzieci przed okresem dojrzewania spowodowany przewlekłą niewydolnością nerek
Wskazanie

Niedobór wzrostu u dzieci przed okresem dojrzewania spowodowany przewlekłą niewydolnością nerek (PNN) to poważne powikłanie, które dotyka około 30-60% dzieci z tym schorzeniem. Zahamowanie wzrastania następuje, gdy filtracja kłębuszkowa spada poniżej 50% normy i pogłębia się wraz z postępem choroby. Przyczyny tego zaburzenia są złożone i obejmują niedożywienie, kwasicę metaboliczną, oporność na hormon wzrostu, zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej oraz przewlekły stan zapalny.

W leczeniu tego typu niedoboru wzrostu stosuje się rekombinowany ludzki hormon wzrostu (rhGH). W Polsce dostępne są preparaty takie jak Genotropin, Omnitrope, Norditropin, Saizen czy Zomacton. Terapia hormonem wzrostu powinna być wdrożona jak najwcześniej po rozpoznaniu zahamowania wzrastania i powinna być kontynuowana do momentu osiągnięcia docelowego wzrostu lub do zamknięcia się nasad kości długich.

Istotnym elementem leczenia jest też odpowiednia dieta, która zapewnia optymalną ilość białka, energii oraz zbilansowane spożycie wapnia i fosforu. W ciężkiej niewydolności nerek często stosuje się suplementację witaminą D (Vigantol, Devikap) oraz związki wiążące fosforany w przewodzie pokarmowym (Renagel, Renvela, węglan wapnia).

Największe trudności w leczeniu niedoboru wzrostu u tych pacjentów obejmują konieczność ścisłego monitorowania funkcji nerek, gdyż terapia hormonem wzrostu może wpływać na filtrację kłębuszkową. Wyzwaniem jest również utrzymanie równowagi między adekwatnym odżywieniem a kontrolą gospodarki wodno-elektrolitowej. Problematyczna bywa także niska adherencja do leczenia, zwłaszcza że terapia wymaga codziennych iniekcji hormonu wzrostu. U pacjentów po przeszczepieniu nerki dodatkowym wyzwaniem jest interakcja między lekami immunosupresyjnymi (zwłaszcza glikokortykosteroidami) a terapią hormonem wzrostu.