badanie gonioskopowe
Wskazanie

Badanie gonioskopowe (gonioskopia) to procedura diagnostyczna służąca do oceny kąta przesączania w oku, czyli miejsca, gdzie tęczówka spotyka się z rogówką. Jest to kluczowe badanie w diagnostyce jaskry, szczególnie jaskry zamkniętego kąta, pozwalające na określenie morfologii kąta przesączania oraz stopnia jego otwartości.

Badanie wykonuje się przy użyciu specjalnego szkła kontaktowego (gonioskop lub soczewka gonioskopowa), które umieszcza się na powierzchni rogówki po wcześniejszym znieczuleniu miejscowym. Najpopularniejsze goniosoczewki to: soczewka Goldmanna, Zeissa, Posnera i Sussmann. Badanie przeprowadza się w warunkach przyciemnionego pomieszczenia przy użyciu lampy szczelinowej.

W ocenie kąta przesączania stosuje się różne klasyfikacje, najczęściej używane to klasyfikacja Schaeffera lub Spaetha. Pozwalają one określić stopień otwartości kąta od całkowitego zamknięcia (0°) do szeroko otwartego (40°). Podczas badania ocenia się widoczność struktur kąta: linii Schwalbe, siateczki beleczkowania, ostrogi twardówki i nasady tęczówki.

W leczeniu pacjentów z nieprawidłowościami stwierdzonymi w badaniu gonioskopowym stosuje się leki obniżające ciśnienie wewnątrzgałkowe, takie jak: Trusopt, Azopt (inhibitory anhydrazy węglanowej), Xalatan, Travatan (analogi prostaglandyn), Betoptic, Timolol (beta-blokery) czy Alphagan (agonista receptorów alfa). W przypadku zamykającego się kąta może być konieczne wykonanie irydotomii laserowej.

Największą trudnością w przeprowadzeniu badania gonioskopowego jest jego prawidłowa technika wymagająca doświadczenia. Wyzwania obejmują: właściwe umieszczenie soczewki na rogówce bez wywierania nacisku (co mogłoby sztucznie otworzyć kąt), odpowiednią ilość środka poślizgowego, oraz prawidłową interpretację obrazu. U pacjentów niewspółpracujących, z oczopląsem lub innymi chorobami powierzchni oka badanie może być trudne do wykonania i zinterpretowania.