pomiar tonometryczny ciśnienia śródgałkowego
Wskazanie

Pomiar tonometryczny ciśnienia śródgałkowego to podstawowe badanie diagnostyczne w okulistyce, służące do oceny ciśnienia wewnątrz gałki ocznej. Prawidłowe ciśnienie śródgałkowe mieści się w zakresie 10-21 mmHg. Podwyższone ciśnienie jest głównym czynnikiem ryzyka jaskry – choroby prowadzącej do nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego i stopniowej utraty widzenia.

Pomiar można wykonać różnymi metodami tonometrycznymi. Najpopularniejsze to tonometria aplanacyjna Goldmanna (gold standard), tonometria bezkontaktowa (pneumotonometria), tonometria impresyjna Schiotza oraz nowsze metody jak tonometria dynamiczna konturowa Pascal czy tonometria odbiciowa. Badanie to jest bezbolesne i trwa kilka sekund, a wykonuje się je rutynowo podczas wizyty okulistycznej.

W przypadku stwierdzenia podwyższonego ciśnienia śródgałkowego stosuje się leki obniżające ciśnienie w postaci kropli do oczu. Na polskim rynku dostępne są preparaty z różnych grup: beta-blokery (Timolol, Betoptic, Optibetol), analogi prostaglandyn (Xalatan, Travatan, Lumigan, Taflotan), inhibitory anhydrazy węglanowej (Azopt, Trusopt, Dorzolamid), agoniści receptorów alfa-2 adrenergicznych (Alphagan) oraz preparaty złożone (Cosopt, Ganfort, Duotrav, Combigan).

Największą trudnością podczas monitorowania ciśnienia śródgałkowego jest jego dobowa zmienność oraz wpływ wielu czynników na wynik pomiaru (pora dnia, grubość rogówki, pozycja ciała, współistniejące choroby). Interpretacja pojedynczego wyniku może być zatem niewystarczająca do prawidłowej oceny stanu pacjenta. Dodatkowo, istotnym problemem jest niska świadomość pacjentów dotycząca konieczności regularnych badań okulistycznych oraz systematycznego stosowania przepisanych leków, co wpływa na skuteczność terapii i zapobieganie progresji jaskry.