angiografia fluoresceinowa dna oka
Wskazanie

Angiografia fluoresceinowa dna oka to specjalistyczne badanie diagnostyczne stosowane w okulistyce w celu uwidocznienia naczyń krwionośnych siatkówki. Polega na dożylnym podaniu fluoresceiny sodowej, a następnie wykonaniu serii zdjęć dna oka, które rejestrują przepływ barwnika przez naczynia siatkówki. Badanie to jest kluczowe w diagnostyce i monitorowaniu wielu chorób oczu, w szczególności retinopatii cukrzycowej, zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem (AMD), zakrzepów naczyń siatkówki oraz innych chorób naczyniowych siatkówki.

Wskazania do wykonania angiografii fluoresceinowej obejmują diagnozowanie i monitorowanie przebiegu chorób naczyniowych siatkówki, ocenę przecieków z naczyń, neowaskularyzacji, obszarów niedokrwienia siatkówki oraz ocenę skuteczności leczenia. Badanie jest szczególnie przydatne przy kwalifikacji pacjentów do leczenia iniekcjami doszklistkowymi preparatów anty-VEGF, takich jak Eylea (aflibercept), Lucentis (ranibizumab) czy Avastin (bewacyzumab), które są stosowane w leczeniu wysiękowej postaci AMD, cukrzycowego obrzęku plamki żółtej czy obrzęku plamki w przebiegu zakrzepu żyły siatkówki.

Podczas przygotowania do badania stosuje się krople rozszerzające źrenice, takie jak Tropicamidum (tropikamid) czy Mydrum (tropikamid). Do przeprowadzenia angiografii niezbędny jest również preparat fluoresceiny sodowej podawanej dożylnie. W Polsce stosuje się preparaty fluoresceiny takie jak Fluorescite. Badanie wymaga specjalistycznej aparatury – funduskamery z odpowiednimi filtrami oraz oprogramowania do analizy obrazów.

Największe trudności w przeprowadzaniu angiografii fluoresceinowej związane są z potencjalnymi działaniami niepożądanymi fluoresceiny, takimi jak nudności, wymioty, a w rzadkich przypadkach reakcje alergiczne, które mogą być groźne dla życia. Innym wyzwaniem jest prawidłowa interpretacja uzyskanych obrazów, która wymaga dużego doświadczenia klinicznego. Trudności mogą również wynikać z nieprawidłowego przygotowania pacjenta, np. niewystarczającego rozszerzenia źrenic, co wpływa na jakość uzyskanych obrazów. Dodatkowo, w przypadku pacjentów z zaćmą lub innymi zmętnieniami ośrodków optycznych oka, interpretacja wyników może być utrudniona ze względu na obniżoną jakość obrazów.