Dawkowanie i sposób podawania
Sodu pirofosforan
Sodu pirofosforan dziesięciowodny, w dawce 13,40 mg w postaci liofilizatu do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, jest stosowany wyłącznie do podania dożylnego po rozpuszczeniu w roztworze soli fizjologicznej. W diagnostyce scyntygraficznej z użyciem znakowanych erytrocytów, kompleks pirofosforanu z cyną (II) przygotowuje się przez rozpuszczenie liofilizatu, a następnie stosuje różne metody znakowania: in vivo, in vitro, metodę łączoną oraz znakowanie erytrocytów denaturowanych (49–50°C przez 25 minut). Aktywność podawanego nadtechnecjanu (99mTc) sodu waha się w zależności od metody i badania: średnio 800 MBq (zakres 500–1050 MBq) dla metod in vivo/in vitro, 3 MBq (1–5 MBq) dla znakowania in vitro oraz 50 MBq (20–70 MBq) dla scyntygrafii śledziony z erytrocytami denaturowanymi. Procedury te muszą być zgodne z Dyrektywą Europejską 97/43/Euratom oraz lokalnymi przepisami, a przekroczenie lokalnych poziomów referencyjnych (DRL) wymaga uzasadnienia klinicznego.
Dawkowanie i sposób podawania sodu pirofosforanu
Sodu pirofosforan dziesięciowodny stanowi kluczową substancję czynną produktu leczniczego PoltechRBC, występującą w dawce 13,40 mg w postaci liofilizatu do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Substancja ta przeznaczona jest wyłącznie do podania dożylnego, po uprzednim rozpuszczeniu w roztworze soli fizjologicznej.1
Metody znakowania erytrocytów
W diagnostycznych metodach scyntygraficznych opartych na znakowanych erytrocytach, kompleks pirofosforanu z cyną (II) przygotowuje się poprzez rozpuszczenie liofilizatu w roztworze soli fizjologicznej. Następnie, w zależności od wybranej metodyki, stosuje się różne techniki znakowania:2
Metoda in vivo
Procedura polega na wstrzyknięciu odpowiedniej objętości roztworu przygotowanego przez rozpuszczenie zawartości fiolki w roztworze soli fizjologicznej, a następnie podaniu dożylnym jałowego roztworu nadtechnecjanu (99mTc) sodu, który stanowi eluat z generatora radionuklidowego 99Mo/99mTc.3
Metoda in vitro
W tej metodzie należy pobrać próbkę krwi pacjenta, a następnie inkubować in vitro próbkę krwi lub wyizolowane erytrocyty z odpowiednią objętością roztworu przygotowanego poprzez rozpuszczenie zawartości fiolki w soli fizjologicznej. Kolejnym etapem jest dodanie jałowego roztworu nadtechnecjanu (99mTc) sodu, a następnie wstrzyknięcie wyznakowanych erytrocytów pacjentowi.4
Metoda in vivo/in vitro
Metoda łączona rozpoczyna się od wstrzyknięcia dożylnego odpowiedniej objętości roztworu przygotowanego przez rozpuszczenie zawartości fiolki w soli fizjologicznej, co wprowadza w warunkach in vivo jony cyny do erytrocytów. Następnym krokiem jest pobranie próbki krwi pacjenta i wyznakowanie jej in vitro nadtechnecjanem (99mTc) sodu. Ostatnim etapem jest wstrzyknięcie wyznakowanych erytrocytów z powrotem do organizmu pacjenta.5
Znakowanie denaturowanych erytrocytów
Procedura ta polega na wyznakowaniu erytrocytów metodą in vitro, po czym poddaniu ich procesowi denaturacji, np. przez ogrzewanie w temperaturze 49–50°C przez 25 minut. Następnie wyznakowane, zdenaturowane erytrocyty są wstrzykiwane pacjentowi.6
Zalecane dawkowanie dla różnych typów badań
Dawkowanie sodu pirofosforanu jest dostosowane do konkretnego rodzaju badania diagnostycznego:
Scyntygrafia puli krwi
Średnia aktywność 99mTc podana w jednym wstrzyknięciu przy znakowaniu metodą in vivo, in vivo/in vitro lub in vitro wynosi 800 MBq, z dopuszczalnym zakresem od 500 do 1050 MBq.7
Badanie objętości krwi
W tym rodzaju badania średnia aktywność 99mTc podana w jednym wstrzyknięciu przy zastosowaniu metody znakowania in vitro wynosi 3 MBq, z zakresem od 1 do 5 MBq.8
Scyntygrafia śledziony
Podczas scyntygrafii śledziony średnia aktywność 99mTc podana w jednym wstrzyknięciu przy znakowaniu in vitro denaturowanych erytrocytów wynosi 50 MBq, z zakresem od 20 do 70 MBq.9
Należy zaznaczyć, że powyższe aktywności, zgodnie z Dyrektywą Europejską 97/43/Euratom i aktualną praktyką w Europie, traktuje się jedynie jako ogólne wskazówki. W każdym kraju lekarz specjalista w dziedzinie medycyny nuklearnej powinien uwzględniać diagnostyczne poziomy referencyjne (DRL) oraz zasady określone przez lokalne przepisy. Wstrzyknięcie aktywności większej niż lokalne DRLs powinno być odpowiednio uzasadnione.10
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Podanie sodu pirofosforanu u dzieci wymaga starannego rozważenia, z uwzględnieniem wskazań klinicznych i dokonaniem oceny stosunku korzyści do ryzyka w tej grupie pacjentów. Aktywność do podania u dzieci można obliczyć, modyfikując aktywność dla dorosłego w oparciu o masę lub powierzchnię ciała dziecka.11
Według zaleceń Grupy Pediatrycznej Europejskiego Towarzystwa Medycyny Nuklearnej (Paediatric Task Group of the European Association of Nuclear Medicine – EANM), ilość produktu leczniczego podawana dziecku stanowi część dawki osoby dorosłej i jest obliczana na podstawie masy ciała dziecka, zgodnie z przedstawioną poniżej tabelą:12
| Masa ciała dziecka (kg) | Dawka (część dawki dorosłego pacjenta) |
|---|---|
| 3 | 0,10 |
| 4 | 0,14 |
| 6 | 0,19 |
| 8 | 0,23 |
| 10 | 0,27 |
| 12 | 0,32 |
| 14 | 0,36 |
| 16 | 0,40 |
| 18 | 0,44 |
| 20 | 0,46 |
| 22 | 0,50 |
| 24 | 0,53 |
| 26 | 0,56 |
| 28 | 0,58 |
| 30 | 0,62 |
| 32 | 0,65 |
| 34 | 0,68 |
| 36 | 0,71 |
| 38 | 0,73 |
| 40 | 0,76 |
| 42 | 0,78 |
| 44 | 0,80 |
| 46 | 0,82 |
| 48 | 0,85 |
| 50 | 0,88 |
| 52–54 | 0,90 |
| 56–58 | 0,92 |
| 60–62 | 0,96 |
| 64–66 | 0,98 |
| 68 | 0,99 |
Specjalne uwagi dotyczące dawkowania u niemowląt
W przypadku badań wykonywanych ze znakowanymi erytrocytami u niemowląt konieczne jest podanie aktywności co najmniej 80 MBq w celu uzyskania obrazów scyntygraficznych odpowiedniej jakości. Dla scyntygrafii śledziony minimalna wymagana aktywność wynosi 20 MBq.13
Ze względu na długotrwałą retencję soli cyny w erytrocytach, zaleca się niepowtarzanie procedury znakowania erytrocytów przed upływem 3 miesięcy.14
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania