Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Poraktant alfa

Poraktant alfa, naturalny surfaktant pochodzący z fosfolipidów płuc świni i stosowany m.in. w preparacie Curosurf, jest kluczowym lekiem w terapii zespołu zaburzeń oddychania (RDS) u noworodków. Przed podaniem należy zapewnić stabilizację stanu ogólnego pacjenta, w tym wyrównanie kwasicy, niedociśnienia tętniczego, niedokrwistości, hipoglikemii oraz hipotermii. Podczas terapii istotne jest monitorowanie i szybka reakcja na powikłania takie jak refluks, zatkanie rurki intubacyjnej śluzem, epizody bradykardii, niedociśnienia czy spadku saturacji. Zaleca się unikanie aspiracji wydzieliny tchawicy przez co najmniej 6 godzin po podaniu surfaktantu, chyba że sytuacja zagraża życiu. Po podaniu poraktantu alfa obserwuje się gwałtowną poprawę podatności płuc i utlenowania, co wymaga szybkiego dostosowania parametrów respiratora i stężenia wdychanego tlenu, aby zapobiec hiperoksji (monitorowanie PaO₂ i saturacji). W dalszym etapie możliwe jest zastosowanie nCPAP na odpowiednio wyposażonych oddziałach.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania poraktantu alfa

Poraktant alfa (frakcja fosfolipidów z płuc świni), dostępny m.in. w preparacie Curosurf, jest naturalnym surfaktantem stosowanym w leczeniu zespołu zaburzeń oddychania u noworodków. Przed jego zastosowaniem należy wziąć pod uwagę szereg istotnych ostrzeżeń i środków ostrożności, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność terapii.1

Stabilizacja pacjenta przed podaniem leku

Przed rozpoczęciem terapii poraktantem alfa kluczowe jest upewnienie się, że stan ogólny noworodka jest stabilny. Niezbędne jest odpowiednie wyrównanie parametrów biochemicznych, szczególnie w przypadkach:2

  • Kwasicy
  • Niedociśnienia tętniczego krwi
  • Niedokrwistości
  • Hipoglikemii
  • Hipotermii

3

Problemy mogące wystąpić podczas podawania leku

Podczas podawania poraktantu alfa mogą wystąpić różne powikłania wymagające natychmiastowej interwencji. W przypadku wystąpienia refluksu należy przerwać podawanie preparatu i w razie konieczności zwiększyć ciśnienie szczytowe wdechowe do momentu całkowitego oczyszczenia rurki intubacyjnej.4

Należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość zatkania rurki intubacyjnej śluzem, szczególnie u noworodków, u których wentylacja pogarsza się znacząco w trakcie podawania lub bezpośrednio po podaniu leku. Ryzyko to jest zwiększone, gdy przed podaniem leku obserwowano znaczną ilość wydzieliny w płucach. W takich przypadkach odessanie wydzieliny przed podaniem poraktantu alfa może zmniejszyć prawdopodobieństwo zatkania rurki. Jeśli istnieje podejrzenie zatkania rurki, a odessanie wydzieliny nie przynosi rezultatów, należy natychmiast wymienić rurkę intubacyjną.5

Zasadniczo nie zaleca się aspiracji wydzieliny tchawicy przez co najmniej 6 godzin od podania leku, z wyjątkiem sytuacji zagrażających życiu.6

Monitorowanie funkcji życiowych

W przypadku wystąpienia epizodów bradykardii, niedociśnienia tętniczego lub zmniejszenia saturacji tlenem, należy niezwłocznie przerwać podawanie poraktantu alfa i zastosować odpowiednie postępowanie w celu normalizacji pracy serca. Po uzyskaniu stabilizacji noworodek może być ponownie poddany leczeniu, przy jednoczesnym odpowiednim monitorowaniu jego funkcji życiowych.7

Dostosowanie parametrów wentylacji po podaniu leku

Po podaniu poraktantu alfa podatność płuc (rozszerzenie klatki piersiowej) i utlenowanie mogą ulec gwałtownej poprawie, co wymaga szybkiego dostosowania ustawień parametrów respiratora.8

Poprawa wymiany gazowej w pęcherzykach płucnych może doprowadzić do gwałtownego wzrostu stężenia tlenu we krwi tętniczej. Aby zapobiec hiperoksji, należy szybko dostosować stężenie wdychanego tlenu. W celu utrzymania odpowiedniej wartości utlenowania krwi, oprócz regularnych badań gazometrycznych, zaleca się także stałe monitorowanie przezskórnie ciśnienia parcjalnego tlenu (PaO₂) lub nasycenia krwi tętniczej tlenem.9

W dalszym etapie leczenia można zastosować nCPAP (nasal continuous positive airway pressure), ale jedynie na oddziałach odpowiednio do tego wyposażonych.10

Monitorowanie infekcji

Noworodki poddane leczeniu surfaktantem należy ściśle kontrolować w kierunku objawów infekcji. Przy pierwszych objawach infekcji należy natychmiast zastosować odpowiednią terapię antybiotykową.11

Brak oczekiwanej odpowiedzi na leczenie

W przypadkach, gdy stosowanie poraktantu alfa nie przynosi poprawy lub w przypadku nagłego nawrotu objawów, przed podaniem kolejnej dawki należy rozważyć możliwość innych powikłań przedwczesnego urodzenia, takich jak:12

13

Szczególne grupy pacjentów

U noworodków urodzonych w długim czasie po pęknięciu błon płodowych (dłuższym niż 3 tygodnie) może występować niedorozwój płuc i mogą one nie reagować optymalnie na podanie surfaktantu.14

Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania poraktantu alfa u wcześniaków z ciężkim niedociśnieniem tętniczym.15

Ograniczenia terapii

Podanie surfaktantu ma na celu zmniejszenie stopnia ciężkości RDS (zespołu zaburzeń oddychania), ale nie należy oczekiwać całkowitego wyeliminowania śmiertelności i zachorowalności związanej z przedwczesnym urodzeniem. Ze względu na swoją niedojrzałość wcześniaki mogą być narażone również na inne powikłania.16

Działania niepożądane związane z podawaniem

Obserwowano chwilowe zahamowanie czynności elektrycznej mózgu po podaniu poraktantu alfa, trwające od 2 do 10 minut. Objawy takie zaobserwowano w jednym tylko badaniu klinicznym i nie ma zgodności co do ich znaczenia klinicznego.17

Podczas podawania poraktantu alfa z użyciem metody LISA (Less Invasive Surfactant Administration) odnotowano zwiększoną częstość występowania:18

  • Bradykardii
  • Bezdechów
  • Zmniejszonego wysycenia krwi tlenem

19

Zdarzenia te na ogół mają krótki czas trwania, nie mają następstw w trakcie podawania produktu oraz są łatwe do opanowania. Jeśli te zdarzenia stają się poważne, należy przerwać leczenie surfaktantem i wdrożyć leczenie powikłań.20

Brak danych klinicznych

Brak jest dostępnych danych dotyczących:21

  • Skutków zastosowania dawek początkowych innych niż 100 lub 200 mg/kg masy ciała
  • Podawania dawek częściej niż co 12 godzin
  • Rozpoczęcia podawania poraktantu alfa po upływie więcej niż 15 godzin od rozpoznania RDS

22

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl