Właściwości farmakokinetyczne
Kabergolina

Właściwości farmakokinetyczne kabergoliny

Właściwości farmakokinetyczne oraz metabolizm kabergoliny zostały szczegółowo zbadane zarówno u zdrowych ochotników obu płci, jak i u kobiet cierpiących na hiperprolaktynemię. Kompleksowa analiza tych parametrów umożliwia lepsze zrozumienie zachowania substancji w organizmie, co jest kluczowe dla optymalizacji terapii produktem Dostinex.¹

Absorpcja

Po podaniu doustnym kabergoliny obserwuje się szybkie wchłanianie substancji z przewodu pokarmowego. Badania z użyciem znakowanej izotopowo substancji wykazały, że szczytowa radioaktywność w osoczu pojawia się stosunkowo wcześnie – między 0,5 a 4 godzinami po podaniu leku Dostinex.²

Warto zaznaczyć, że spożywanie posiłków nie wpływa istotnie na procesy wchłaniania, dystrybucji ani wydalania kabergoliny, co jest istotną informacją kliniczną pozwalającą na elastyczne stosowanie leku bez konieczności uwzględniania pory posiłków.³

Dystrybucja

Badania in vitro wykazały, że kabergolina wiąże się z białkami osocza w 41-42% przy stężeniach w zakresie 0,1-10 ng/ml. Ten umiarkowany stopień wiązania z białkami wpływa na biodostępność wolnej, farmakologicznie aktywnej frakcji leku.⁴

Metabolizm

Kabergolina podlega intensywnym procesom biotransformacji w organizmie. Badania z użyciem [14C]-kabergoliny w osoczu zdrowych ochotników (mężczyzn) udowodniły, że substancja ta ulega szybkiej i intensywnej biotransformacji.⁵

Głównym metabolitem zidentyfikowanym w moczu jest 6-allylo-8-beta-karboksyergolina, która stanowi 4-6% podanej dawki. Poza tym głównym metabolitem, w moczu zidentyfikowano również trzy inne metabolity, które łącznie odpowiadają za wydalenie mniej niż 3% podanej dawki. Istotne z punktu widzenia efektu terapeutycznego jest to, że aktywność tych metabolitów w zakresie hamowania wydzielania prolaktyny in vitro jest znacznie mniejsza niż aktywność macierzystej kabergoliny.⁶

Eliminacja

Kabergolina charakteryzuje się złożonym profilem eliminacji. W ciągu 10 dni od podania leku Dostinex, około 18% podanego izotopu jest wydalane z moczem, natomiast znacznie większa ilość – 72% – jest wydalana z kałem. Ilość niezmienionej substancji wydalonej z moczem stanowi jedynie 2-3% podanej dawki.⁷

Fakt niewielkiego wydalania kabergoliny w postaci niezmienionej z moczem został potwierdzony również w badaniach z zastosowaniem nieradioaktywnego związku.⁸

Okres półtrwania

Kabergolina charakteryzuje się wyjątkowo długim okresem półtrwania, co ma istotne implikacje dla schematu dawkowania. Okres półtrwania kabergoliny, oceniony na podstawie szybkości wydalania związku z moczem, wynosi 63-68 godzin u zdrowych ochotników (oznaczenia metodą radioimmunologiczną) oraz 79-115 godzin u pacjentów z hiperprolaktynemią (oznaczenia metodą HPLC).⁹

Stan stacjonarny

Z uwagi na długi okres półtrwania kabergoliny, stan stacjonarny w organizmie osiągany jest dopiero po około 4 tygodniach regularnego stosowania leku. Potwierdzają to pomiary szczytowego stężenia kabergoliny w osoczu, które wynosi 37 ± 8 pg/ml po podaniu pojedynczej dawki oraz znacząco wzrasta do 101 ± 43 pg/ml po 4 tygodniach regularnego stosowania preparatu Dostinex.¹⁰

Porównanie podstawowych parametrów farmakokinetycznych kabergoliny