Przedawkowanie
Flutamid

Przedawkowanie flutamidu

Flutamid jest substancją stosowaną w leczeniu raka gruczołu krokowego. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do szeregu objawów niepożądanych, które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia pacjenta. Dotychczasowe badania kliniczne oraz przypadki przedawkowania dostarczają informacji na temat bezpieczeństwa stosowania flutamidu w dawkach przekraczających zalecane oraz potencjalnych zagrożeń związanych z jego przedawkowaniem.
^1
2

Objawy przedawkowania

W przypadku przedawkowania flutamidu obserwuje się szereg objawów klinicznych. Do najczęściej występujących należą: zmniejszona aktywność życiowa, spowolnione oddychanie (depresja oddechowa), niezborność ruchów (ataksja), łzawienie, senność, wymioty oraz methemoglobinemia. Ciężkie objawy przedawkowania zdarzają się stosunkowo rzadko, jednak w niektórych przypadkach raportowano niewydolność wątroby, która może stanowić poważne zagrożenie dla życia pacjenta.
³

Badania na zwierzętach wykazały dodatkowo takie objawy jak: piloerekcja (zjawisko „gęsiej skórki”), brak łaknienia oraz uspokojenie.
⁴

Dawki powodujące przedawkowanie

Dotychczas nie ustalono precyzyjnie, jaka wielkość pojedynczej dawki flutamidu powoduje typowe objawy przedawkowania lub stwarza bezpośrednie zagrożenie dla życia pacjenta. W badaniach klinicznych stosowano dawki znacznie przekraczające dawki terapeutyczne – do 1500 mg na dobę (w porównaniu do standardowej dawki 250 mg) przez okres nawet 36 miesięcy (według informacji o produkcie Apo-Flutam) lub 36 tygodni (według informacji o produkcie Flutamid EGIS). Podczas stosowania tych zwiększonych dawek nie odnotowano groźnych dla życia działań niepożądanych.
^5
6

W literaturze opisano przypadek pacjenta, który przeżył po przyjęciu jednorazowej dawki ponad 5 g flutamidu, nie wykazując objawów zatrucia. Wskazuje to na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa tej substancji, jednak nie powinno to prowadzić do lekceważenia potencjalnych zagrożeń związanych z przedawkowaniem.
⁷

Objawy obserwowane po zwiększonych dawkach terapeutycznych

Przy stosowaniu zwiększonych dawek flutamidu w badaniach klinicznych (do 1500 mg na dobę) obserwowano następujące działania niepożądane:

• Ginekomastia – powiększenie gruczołów piersiowych u mężczyzn
• Nadwrażliwość sutków (bolesność sutków)
• Zwiększona aktywność AspAT (aminotransferazy asparaginianowej) – parametru wskazującego na potencjalne uszkodzenie wątroby

^8
9

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania flutamidu jest głównie objawowe i podtrzymujące. Należy pamiętać, że flutamid silnie wiąże się z białkami surowicy krwi, co sprawia, że hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku z organizmu w przypadku przedawkowania.
^10
11

W przypadku przedawkowania flutamidu zaleca się następujące postępowanie:

1. Jeśli wymioty nie wystąpiły samoistnie, należy je sprowokować lub rozważyć płukanie żołądka.
2. Monitorowanie podstawowych parametrów życiowych pacjenta (ciśnienie tętnicze, tętno, częstość oddechów, saturacja).
3. Staranna obserwacja pacjenta pod kątem ewentualnych objawów przedawkowania.
4. Zastosowanie leczenia objawowego w zależności od stanu klinicznego.
5. Uwzględnienie możliwości przyjęcia przez pacjenta kilku leków jednocześnie.

^12
13

Tabela objawów przedawkowania flutamidu

Należy podkreślić, że dotychczasowe badania i obserwacje kliniczne nie pozwoliły na jednoznaczne ustalenie dawki flutamidu, która skutkowałaby wystąpieniem objawów przedawkowania zagrażających życiu pacjenta. Uzyskane dane wskazują na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa tej substancji, jednak nie zwalnia to lekarzy z zachowania czujności w przypadku podejrzenia przedawkowania i wdrożenia odpowiedniego postępowania.
^14
15