Dawkowanie i sposób podawania
Fluorek sodu

Fluorek sodu jest stosowany zarówno w stomatologii, jak i medycynie nuklearnej, z różnymi formami i dawkowaniem dostosowanymi do wskazań klinicznych. Preparat Fluormex w postaci żelu zawiera 33,19 mg aminofluorków i 22,1 mg fluorku sodu na gram, co odpowiada 12,5 mg czynnego fluoru (12 500 ppm). Zaleca się jedną serię fluorowania rocznie, obejmującą 5-10 aplikacji co dwa tygodnie, każdorazowo nanosząc około 1 cm żelu na szczoteczkę i szczotkując zęby przez 3 minuty lub stosując metody wcierania i aplikatorów, szczególnie u dzieci z wysokim ryzykiem próchnicy. Po zabiegu pacjent powinien wypluć ślinę, nie płukać jamy ustnej (z wyjątkiem dzieci poniżej 9 lat, które powinny lekko przepłukać), oraz powstrzymać się od jedzenia przez minimum 30 minut. U dzieci poniżej 9 lat konieczny jest nadzór dorosłych, a w przypadku zaawansowanej próchnicy pozostawia się niewielkie ilości żelu w bruzdach zębowych.

Dawkowanie i sposób podawania fluorku sodu

Fluorek sodu to związek chemiczny stosowany w stomatologii i medycynie nuklearnej. W zależności od postaci preparatu i wskazań, dawkowanie i sposób podawania różnią się znacząco. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat dawkowania i sposobu podawania preparatów zawierających fluorek sodu, które należy przekazać pacjentowi oraz uwzględnić podczas wywiadu medycznego.1 2

Dawkowanie preparatu Fluormex w profilaktyce stomatologicznej

Preparat Fluormex w postaci żelu zawiera 33,19 mg aminofluorków i 22,1 mg fluorku sodu w każdym gramie żelu, co odpowiada 12,5 mg czynnego fluoru (12 500 ppm). Dawkowanie tego preparatu powinno być ściśle przestrzegane zgodnie z poniższymi wytycznymi:3

Schemat dawkowania Fluormex

W ciągu roku zaleca się przeprowadzenie jednej serii zabiegów fluorowania. Seria zabiegów obejmuje stosowanie żelu 5 do 10 razy co dwa tygodnie, co oznacza 1 szczotkowanie co 2 tygodnie przez okres 10 do 20 tygodni.4

Metody aplikacji Fluormex
  • Metoda szczotkowania – około 1 cm wyciśniętego żelu należy nanieść na szczoteczkę do zębów i szczotkować zęby przez 3 minuty. Czyszczenie zębów przed zabiegiem jest korzystne, ale nie jest konieczne, ponieważ żel Fluormex charakteryzuje się wysoką adhezyjnością.
  • Metoda wcierania – około 1 cm wyciśniętego żelu wciera się we wszystkie powierzchnie zębów przy pomocy wacika (zabieg wykonywany w gabinecie stomatologicznym).
  • Metoda z użyciem aplikatorów – polecana szczególnie u dzieci z grup podwyższonego lub wysokiego ryzyka próchnicy, w tym u dzieci specjalnej troski. W tej metodzie wykorzystuje się indywidualne aplikatory (łyżki wyciskowe) wyścielone gąbkami, na które nakłada się około 1 cm wyciśniętego żelu. Czas trwania zabiegu wynosi 4 do 5 minut, z zastosowaniem ślinociągu.

5

Zalecenia dodatkowe dla preparatu Fluormex

Po zakończeniu zabiegu szczotkowania lub wcierania należy wypluć ślinę. Nie należy płukać jamy ustnej (z wyjątkiem dzieci poniżej 9 lat, które powinny lekko przepłukać jamę ustną). Po zabiegu nie należy jeść przez co najmniej pół godziny.6

Przed rozpoczęciem fluorowania szkliwa zębów konieczne jest dokładne usunięcie kamienia nazębnego.7

Zastosowanie preparatu Fluormex u dzieci

Dzieci w wieku poniżej 9 lat muszą być nadzorowane przez dorosłych podczas stosowania żelu Fluormex, aby zapobiec połykaniu preparatu podczas szczotkowania. Po zabiegu powinny lekko przepłukać jamę ustną.8

U dzieci poniżej 9 lat z zaawansowaną próchnicą zaleca się pozostawienie niewielkich ilości żelu w bruzdach na powierzchniach zgryzowych zębów.9

Dawkowanie preparatu V-NaF w diagnostyce medycyny nuklearnej

Preparat V-NaF to radiofarmaceutyk zawierający (¹⁸F)-fluorek sodu, który stosowany jest jako roztwór do wstrzykiwań w diagnostyce PET lub PET-TK. Produkt zawiera 2 GBq (¹⁸F)-fluorku sodu w 1 ml roztworu na dzień i godzinę odniesienia.10

Dawkowanie u dorosłych preparatu V-NaF

Średnia zalecana aktywność dla pacjenta dorosłego o masie ciała 70 kg wynosi 370 MBq, przy czym należy ją dostosować do masy ciała pacjenta, rodzaju urządzenia do PET lub PET-TK oraz trybu rejestracji obrazów. Aktywność może mieścić się w zakresie od 100 MBq do 400 MBq i jest podawana w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym.11

W razie konieczności badanie PET z użyciem (¹⁸F)-fluorku sodu można powtarzać w krótkich odstępach czasu.12

Szczególne populacje pacjentów przy stosowaniu V-NaF

Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek: U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek ekspozycja na promieniowanie jonizujące może być większa niż w przypadku prawidłowej czynności nerek. Ten fakt należy uwzględnić przy wyliczaniu aktywności do podania pacjentowi w celu wykonania badania PET.13

Dawkowanie pediatryczne preparatu V-NaF

Zastosowanie preparatu V-NaF u dzieci i młodzieży należy szczególnie starannie przeanalizować, biorąc pod uwagę potrzeby kliniczne i oceniając stosunek możliwych zagrożeń do spodziewanych korzyści.14

W przypadku dzieci i młodzieży aktywność porcji produktu radiofarmaceutycznego można wyliczyć w oparciu o zalecenia pediatrycznej grupy roboczej Europejskiego Towarzystwa Medycyny Nuklearnej (EANM) zawarte w tzw. karcie dawkowania. Aktywność porcji preparatu koniecznej do podania w celu przeprowadzenia badania u dzieci i młodzieży można wyliczyć mnożąc aktywność bazową (do obliczeń) przez współczynnik zależny od masy ciała.15

Aktywność do podania (MBq) = Aktywność bazowa × Współczynnik16

Zaleca się, aby minimalna aktywność w przypadku rejestracji obrazów w trybie trójwymiarowym (3D) wynosiła 14 MBq, a w trybie dwuwymiarowym (2D) — 26 MBq. U dzieci preferowanym trybem rejestracji obrazów jest tryb 3D.17

Tabela dawkowania pediatrycznego dla preparatu V-NaF
Masa ciała [kg] Współczynnik
3 1,00
4 1,14
6 1,71
8 2,14
10 2,71
12 3,14
14 3,57
16 4,00
18 4,43
20 4,86
22 5,29
24 5,71
26 6,14
28 6,43
30 6,86
32 7,29
34 7,72
36 8,00
38 8,43
40 8,86
42 9,14
44 9,57
46 10,00
48 10,29
50 10,71
52-54 11,29
56-58 12,00
60-62 12,71
64-66 13,43
68 14,00

18

Sposób podania preparatu V-NaF

Preparat V-NaF podaje się dożylnie. Aktywność (¹⁸F)-fluorku sodu należy zmierzyć aktywnościomierzem bezpośrednio przed podaniem. Wstrzyknięcie musi zostać podane dożylnie, aby nie dopuścić do napromienienia okolicznych tkanek w wyniku miejscowego wynaczynienia, a także aby uniknąć artefaktów na obrazie.19

Rejestracja obrazów po podaniu V-NaF

Wykonywanie skanów emisyjnych zwykle rozpoczyna się 60 minut po wstrzyknięciu (¹⁸F)-fluorku sodu. Badanie PET z użyciem (¹⁸F)-fluorku sodu można też rozpocząć dwie lub trzy godziny po podaniu radioznacznika, o ile po tym czasie jego aktywność zapewni wystarczającą liczbę zliczeń. Dzięki takiemu postępowaniu zmniejsza się aktywność tła.20

Zaleca się opróżnienie pęcherza moczowego bezpośrednio przed badaniem, dla zmniejszenia niediagnostycznej aktywności narządów miednicy mniejszej.21

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl