Wskazania do stosowania
Dimetikon

Dimetikon, substancja czynna o właściwościach przeciwpieniących, działa poprzez obniżenie napięcia powierzchniowego pęcherzyków gazów w przewodzie pokarmowym, co prowadzi do ich rozpadu i ułatwia eliminację gazów. Wskazania do stosowania dimetikonu obejmują leczenie wzdęć oraz nadmiernej ilości gazów jelitowych, a także przygotowanie pacjentów do badań diagnostycznych takich jak badania rentgenowskie i ultrasonograficzne jamy brzusznej, gdzie obecność gazów może utrudniać prawidłową wizualizację. Preparaty zawierające dimetikon dostępne są w różnych formach i dawkach, np. Esputicon w kapsułkach miękkich (50 mg i 200 mg) oraz kroplach doustnych (980 mg/g, około 20 mg/kropla), co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta.

Wskazania do stosowania substancji czynnej dimetikon

Dimetikon (łac. Dimeticonum) to substancja czynna należąca do grupy leków przeciwwzdęciowych o właściwościach przeciwpieniących. Mechanizm jej działania polega na zmniejszaniu napięcia powierzchniowego pęcherzyków gazów, co prowadzi do ich rozpadu i ułatwia usuwanie gazów z przewodu pokarmowego. Dzięki temu dimetikon skutecznie eliminuje wzdęcia i inne dolegliwości związane z nadmiernym gromadzeniem się gazów jelitowych.1

Wskazania do stosowania dimetikonu w monoterapii

Dimetikon jako samodzielna substancja aktywna (np. w preparacie Esputicon) wskazany jest przede wszystkim w następujących sytuacjach klinicznych:2

  • Wzdęcia – dimetikon zmniejsza napięcie powierzchniowe pęcherzyków gazu w przewodzie pokarmowym, powodując ich pękanie i łatwiejsze wydalanie
  • Nadmierna ilość gazów w jelitach – substancja pomaga w redukcji objętości gazów jelitowych, przynosząc ulgę w dyskomforcie brzusznym

3

Szczególnym wskazaniem do zastosowania dimetikonu jest także przygotowanie pacjenta do badań diagnostycznych, takich jak:4

  • Badania rentgenowskie jamy brzusznej – obecność gazów może utrudniać prawidłową wizualizację struktur anatomicznych
  • Badania ultrasonograficzne – pęcherzyki gazów mogą powodować artefakty w obrazie USG i utrudniać prawidłową ocenę narządów jamy brzusznej

5

Dimetikon w terapii złożonej

Dimetikon może być również składnikiem preparatów złożonych, gdzie współdziała z innymi substancjami aktywnymi dla osiągnięcia synergistycznego efektu terapeutycznego. Przykładem takiego połączenia jest preparat Stoperan S zawierający dimetikon (125 mg) w połączeniu z loperamidu chlorowodorkiem (2 mg).6

W przypadku preparatów złożonych z dimetikonem, wskazania do stosowania są rozszerzone i obejmują:7

  • Objawowe leczenie ostrej biegunki u osób dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia, gdy towarzyszą jej objawy związane z nadmiernym gromadzeniem gazów w przewodzie pokarmowym
  • Objawowe leczenie ostrej biegunki związanej z zespołem jelita drażliwego (IBS) u pacjentów dorosłych (≥18 lat), po uprzednim postawieniu wstępnej diagnozy przez lekarza, gdy biegunce towarzyszy dyskomfort przewodu pokarmowego związany z:
    • Nadmiernym gromadzeniem gazów
    • Wzdęciami brzucha
    • Skurczami jelit
    • Wzdęciami z oddawaniem wiatrów

8

Dostępne postaci i dawki dimetikonu

Dimetikon jest dostępny w różnych postaciach farmaceutycznych i dawkach, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta oraz specyfiki schorzenia:9

Produkt leczniczy Postać farmaceutyczna Zawartość dimetikonu Zastosowanie
Esputicon Kapsułki miękkie 200 mg Wzdęcia, nadmierna ilość gazów, przygotowanie do badań
Esputicon Kapsułki miękkie 50 mg Wzdęcia, nadmierna ilość gazów, przygotowanie do badań
Esputicon Krople doustne 980 mg/g (ok. 20 mg/kropla) Wzdęcia, nadmierna ilość gazów, przygotowanie do badań
Stoperan S Tabletki 125 mg + 2 mg loperamidu Ostra biegunka z towarzyszącym dyskomfortem związanym z gazami

10
11

Sytuacje kliniczne, w których można zalecić pacjentowi stosowanie dimetikonu

Biorąc pod uwagę wskazania i właściwości farmakologiczne dimetikonu, lekarz może rozważyć zalecenie tej substancji w następujących sytuacjach klinicznych:12
13

Profilaktycznie przed badaniami diagnostycznymi
  • Przed badaniami ultrasonograficznymi jamy brzusznej – dla poprawy jakości obrazowania
  • Przed badaniami radiologicznymi jamy brzusznej – dla eliminacji nakładających się cieni gazowych
  • Przed endoskopią przewodu pokarmowego – dla lepszej wizualizacji błony śluzowej

14

W stanach chorobowych
  • Zespół jelita drażliwego (IBS) – szczególnie w postaci z przewagą wzdęć i nadmiaru gazów
  • Dyspepsja czynnościowa – gdy dominują objawy związane z gazami w przewodzie pokarmowym
  • Wzdęcia poposiłkowe – występujące po spożyciu pokarmów wzdymających
  • Kolka niemowlęca – w przypadku preparatów przeznaczonych dla niemowląt (należy stosować zgodnie z ChPL konkretnego preparatu)
  • Ostra biegunka (w przypadku preparatów złożonych zawierających loperamid) – gdy biegunce towarzyszą wzdęcia i dyskomfort związany z nadmiarem gazów
  • Podrażnienie jelit po antybiotykoterapii – gdy występują wzdęcia i nadmiar gazów

15
16

W szczególnych sytuacjach klinicznych
  • Po zabiegach chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej – gdy wzdęcia utrudniają rekonwalescencję
  • W przypadku aerofagii (połykania powietrza) – dla zmniejszenia dyskomfortu związanego z nadmiarem gazów
  • U pacjentów z trudnościami w wydalaniu gazów ze względu na ograniczoną aktywność fizyczną
  • U pacjentów po wprowadzeniu diety bogatoresztkowej lub zwiększającej ilość błonnika, gdy pojawia się przejściowy dyskomfort

17

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl