Przedawkowanie
Chlorek strontu

Chlorek strontu (89SrCl2) jest radiofarmaceutykiem stosowanym w medycynie nuklearnej, zawierającym izotop stront-89 o okresie półtrwania 50,5 dnia i emisji promieniowania beta o maksymalnej energii 1,492 MeV. Preparat dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań o aktywności 37,5 MBq/ml i podawany jest wyłącznie w warunkach ścisłej kontroli lekarskiej przez wykwalifikowany personel. Dotychczas nie odnotowano klinicznych przypadków przedawkowania 89SrCl2, jednak w sytuacji nadmiernej ekspozycji na substancję promieniotwórczą zaleca się działania mające na celu przyspieszenie eliminacji radiofarmaceutyku, takie jak zwiększenie podaży płynów, forsowanie diurezy oraz częste opróżnianie pęcherza moczowego, co zmniejsza ryzyko napromieniowania tkanek.

  1. Przedawkowanie chlorku strontu
    1. Przypadki przedawkowania
    2. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    3. Bezpieczeństwo stosowania
    4. Kolejne rozdziały

Przedawkowanie chlorku strontu

Chlorek strontu (89SrCl2) jest radiofarmaceutykiem stosowanym w formie roztworu do wstrzykiwań o stężeniu promieniotwórczym 37,5 MBq/ml. Jest to preparat zawierający radioaktywny izotop stront-89, charakteryzujący się okresem półtrwania wynoszącym 50,5 dnia oraz emisją promieniowania beta o maksymalnej energii 1,492 MeV. 1

Przypadki przedawkowania

W dokumentacji medycznej nie zostały dotychczas odnotowane przypadki przedawkowania chlorku strontu 89SrCl2, rozumianego jako podanie nadmiernej ilości substancji promieniotwórczej. Preparat Chlorek strontu 89SrCl2 POLATOM jest podawany wyłącznie w warunkach ścisłej kontroli lekarskiej w zakładach medycyny nuklearnej, przez wykwalifikowany personel, co sprawia, że ryzyko pomyłkowego podania jest niezwykle małe. 2

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W sytuacji, gdyby doszło do podania nadmiernej ilości substancji promieniotwórczej, istnieją metody pozwalające na zredukowanie ryzyka napromieniowania organizmu. Procedury te opierają się na przyśpieszonej eliminacji radiofarmaceutyku z ustroju poprzez następujące działania: 3

  • Zwiększenie podaży płynów – podawanie większych ilości płynów pacjentowi w celu rozcieńczenia radiofarmaceutyku w organizmie i przyspieszenia jego wydalania 4
  • Forsowanie diurezy – zastosowanie środków moczopędnych w celu zwiększenia produkcji moczu i przyspieszenia wydalania radiofarmaceutyku 5
  • Częste opróżnianie pęcherza moczowego – regularne oddawanie moczu pozwala na szybsze usuwanie radiofarmaceutyku z organizmu i zmniejsza ekspozycję tkanek na promieniowanie 6

Bezpieczeństwo stosowania

Należy podkreślić, że aktywność dawki produktu radiofarmaceutycznego podawanego pacjentom powinna być zawsze rozpatrywana w relacji do jego wartości diagnostycznych i terapeutycznych. Właściwe dawkowanie chlorku strontu 89SrCl2 jest kluczowe dla zapewnienia skuteczności terapeutycznej przy jednoczesnym minimalizowaniu ryzyka niepożądanego napromieniowania. 7

Objawy przedawkowania Opis Postępowanie
Nie raportowano specyficznych objawów klinicznych przedawkowania Brak udokumentowanych przypadków przedawkowania chlorku strontu 89SrCl2 Monitorowanie parametrów hematologicznych
Potencjalne zwiększone ryzyko napromieniowania Teoretyczne ryzyko zwiększonej ekspozycji tkanek na promieniowanie beta Podawanie większych ilości płynów
Potencjalne nasilenie działań niepożądanych Teoretyczne ryzyko nasilenia mielosupresji Forsowanie diurezy
Potencjalne ryzyko dla personelu Zwiększone ryzyko ekspozycji personelu na promieniowanie Częste opróżnianie pęcherza moczowego

Powyższa tabela przedstawia teoretyczne aspekty przedawkowania chlorku strontu (89SrCl2), gdyż jak wspomniano wyżej, nie opisano dotychczas przypadków klinicznych przedawkowania tego radiofarmaceutyku. 8

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl